Kappersrust

Zaterdag zat ik tegen vijf uur bij de kapper. Niet bij Songul, want ik had een bon voor een andere kapper, Batuhan, waar ik begin de zomervakantie bij was geweest en waar ik behoorlijk content van was: een rustige jongeman, zonder gedoe, en voor een redelijke prijs.

Maar ik moest toch wel lachen, ja.

Eerst bespreken we wat ik wil. Hij begint te kammen en te knippen. Het blijft even stil. Dan vraagt hij: “En, hoe is ’t?”
Ik antwoord: “Goed hoor. Maar ik kom naar hier omdat het hier zo rustig is, ge hoeft echt niet aan smalltalk te doen, als ge daar geen zin in hebt.”

Hij, zichtbaar zeer opgelucht: “Oh dank u! Dank u! Zo op het einde van de dag…”

En toen sloot ik mijn ogen en werd er in alle stilte rustig geknipt. Oef.

Kapper

Mijn haar was weer eens veel te lang aan het worden, maar die laatste schoolweek is zo hectisch en onregelmatig dat ik geen afspraak bij de kapper wilde maken. En toen ik dan toch belde, bleek ze al te vertrekken op 2 juli, en was ze compleet volzet. Meh.

Toen ik gisteren langs de tandarts ging, zag ik dat er naast haar een jongeman vrolijk aan het knippen was in zijn salon, waarvan ik dacht dat het enkel een schoonheidssalon was. Misschien zat de naam daar wel voor iets tussen: Beauty by Bellezza. Ik waaide binnen en kreeg prompt een afspraak voor deze voormiddag. Merel mocht zelfs nog mee, als het enkel was om de punten bij te knippen.

Batuhan bleek vandaag een bijzonder minzame, rustige jongeman die Merels haar zowaar eerst helemaal steilde voordat hij het perfect bijknipte. Mooi gedaan.

Ook mijn haar werd zowaar droog geknipt: het werd behoorlijk kort, maar dat had ik ook gevraagd, al mocht het aan de rechterkant toch net iets langer gebleven zijn. Maar ik heb geen klagen hoor: snel en grondig en doenbaar qua prijs.

En vooral: de rust zelve. Héérlijk!