Cadeautje voor Arwen

Arwen wordt vandaag 22. Yup, een lentekind dus.

Ik wilde voor haar ook een cadeautje voorzien, maar afgelopen week was echt druk geweest, dus het werd iets met niet bijzonder veel inspiratie: een doosje gevuld met wat kleine dingetjes voor op reis – gezichtsmasker, masker voor vermoeide ogen, mistspray, dat soort dingen die wel helpen als je op reis gaat en een jetlag gaat oplopen – en een speeltje voor Viggo, haar kat. Ik voegde er ook nog een boekenbon van de Standaard aan toe, en een paar zelfgehaakte polswarmertjes zoals ze er al verschillende heeft, maar die ze ook graag nog in dit kleur wou.

Ze was er gelukkig wel blij mee, want wellicht had ze het ook niet meteen verwacht. Maar tegenwoordig komt ze op zondag al eens mee met Wolf hier eten – we staan in het gezin nogal op die zondagmiddag met opa erbij – en dan is het steevast ferm gezellig, want daarna hangen ze nog in de zetel en wordt er oeverloos gekletst met Merel erbij. Yup. Een prima schoondochter, en vandaag dus al 22.

Gelukkige verjaardag, Arwen!

Nog meer shoppen…

Nee, gelukkig was ik dat niet die ging shoppen, maar wel Merel. Die had namelijk afgesproken met Arwen. Merel is zot van haar broers en vice versa, maar soms mist ze wel eens een grote zus. En aangezien Wolf en Arwen intussen al acht jaar samen zijn, kent Merel Arwen ook al van haar vijf jaar en is dat intussen soms echt een beetje een grote zus. Gelukkig ziet ook Arwen dat zo, en dus hadden die twee vandaag afgesproken om samen te gaan shoppen. En Wolf zou Wolf niet zijn, mocht hij zich niet hebben laten ringeloren door zijn lief en zijn zusje, en hen dus niet met de auto naar ’t stad had gebracht.

Enkele uren later kwam een stralende Merel terug thuis – opgehaald door haar broer, uiteraard – met een grote glimlach en eigenlijk nog niet te veel spullen. Ze had al veel gevonden op onze eigen shopping trip natuurlijk, maar nu kwamen daar nog enkele crop tops bij, en een zeer fijne lichte trui die Arwen blijkbaar ook had, maar dan in een ander kleur. En een kettinkje, dat ook.

Ik heb zo de indruk dat ze er allebei van genoten hebben, ook die grote. Ze heeft er in elk geval mijn kleintje een groot plezier mee gedaan.

Dansgroep Motion: Circus

Toen Wolf me een hele tijd geleden vroeg of ik mee ging kijken naar een balletoptreden van Arwen, zei ik meteen ja.

Vandaag reden we dus samen naar Waarschoot om daar in een grote hal te gaan kijken naar een, welja, spektakel: een groots opgezette show in ware circusstijl, met de ongelofelijk schattige hele kleintjes tot de quasi volwassen competitiegroepen, van klassiek ballet over tapdans tot breakdance en hiphopcrews. Ja, het was eigenlijk echt wel de moeite en heel knap in elkaar gestoken.

Het enige minpuntje was dat ik bijna drie uur – van elf tot kwart voor twee – op een houten bank moest zitten en dat mijn rug dat absoluut niet apprecieerde. Ik ben dan in de langere pauze van een half uurtje even in de auto gaan platliggen, waardoor ik de rest gelukkig wel nog overleefde.

Maar ik was wel blij dat ik het gezien had: respect voor Arwen en een echt wel goeie show. Dik in orde.

English Day

Yup, vandaag was er weer eens Engelse dag op school. Vorig jaar is het er om een of andere reden niet van gekomen, dit jaar werden weer alle hens aan dek gehaald. Wat houdt dat in? Wel, het overgrote deel van de leerlingen kleedt zich (min of meer) zoals op een Engelse uniformschool, er hangen overal Engelse dingen uit, er is Engels toneel, en er is Engels eten.

De jongens hadden allebei een hemd aan met een vestje, ik droeg een witte bloes op een zwarte rok en een kostuumvest, en vooral een truttig sjaaltje erbij. Best wel amusant voor een keertje, maar ik ben echt wel blij dat ik doorgaans in een jeans kan gaan werken.

Enfin, het was weer eens een belevenis, zeker voor Kobe die het nog niet kende. Ik heb er uiteraard voor school een verslag van gemaakt, en een collega heeft een allerschattigste foto van Wolf en Arwen doorgestuurd. Cuties!

 

Hangen

Vandaag is er hier rondgehangen geweest zoals alleen pubers kunnen rondhangen, eigenlijk feitelijk. Arwen kwam namelijk langs, en de twee kleintjes zijn ook dolgraag in de buurt van hun broer, ze missen hem vreselijk hard.

Bijna was dat nochtans niet gelukt, dat rondhangen met Arwen. Ik was Merel gaan halen van de muziekles om 11.00 uur, en daarna nog naar de markt gegaan om een gebraden kip. Wij eten dat eigenlijk zeer graag, maar Bart vindt dat verschrikkelijk. Laat hij nu vandaag naar zijn moeder in Ronse zijn, en wij dus alleen moeten eten :-p Kobe was intussen met zijn fiets naar de bibliotheek om bestelde boeken af te halen, en Wolf was dus alleen thuis. Geen nood, Arwen ging na de middag komen, had hij gezegd. Maar blijkbaar was er ergens een foutje in de communicatie, want zij had hier met haar vader een kwartier voor de deur gestaan, ondertussen bellend naar Wolfs gsm die nog beneden lag. Tsja.

Ik ben dan na het eten maar zo lief geweest om haar alsnog op te halen – ze was een beetje boos op Wolf, en ik heb die nog nooit zo schaapachtig zien kijken als vandaag – maar het was dan ook voor hen een belangrijke dag: ze zijn vandaag een jaartje samen. Serieus, op die leeftijd… Maar bon, als ze maar gelukkig zijn zeker?

Ze hingen dus vooral buiten rond, met zijn vieren in de grote hangmat, en op een bepaald moment zelfs met zijn vijven, want ik was er op een onbewaakt moment in gaan liggen en zij er dan achteraf maar allemaal bijgekropen.

Gewoon praten, genieten, en nog meer praten, als echte pubers, zelfs Merel.

Goh, we zijn allemaal aan het aftellen tot hij weer naar huis komt. Nog twee weken…