Nachtelijk geocachen in Aalter

Vorige week, na de bordjesquiz in Aalter, was ik nog snel een losse cache gaan oppikken. Toen had ik ook gezien dat er een reeksje puzzelcaches waren in de vorm van een A, die dus in Aalter een ganse lus vormden.

Ik ben die beginnen oplossen, en heb serieus wat hulp moeten vragen want sommige puzzels zag ik echt niet. Sommige systemen kende ik ook niet, bij andere was ik gewoon blind, maar bon: alle A’s zijn opgelost. Meteen heb ik ook nog een ander rondje, het Aalters kruisje, opgelost waarbij je telkens een echte puzzel moet leggen om dan een coördinaat uit te komen en daar ter plaatse, aan een kapelletje, een vraag op te lossen.

Soit, ik ben voor de quiz nog zo’n kapelletje gaan doen. Na de quiz was het echter misschien wel stikdonker, maar nog steeds 23° en ik was gewoon goed wakker. Ondanks de zere rug ben ik dus toch nog gaan cachen in het donker, en tot mijn verbazing heb ik er vijf toch nog redelijk vlot gevonden. De laatste heb ik lang op gezocht omdat die gewoon verborgen zat in het gras en ik die in het donker niet echt had opgemerkt, maar bon. Ik heb dus nog een uurtje langs Aalterse plattelandswegen doorgebracht, waar de rug me niet dankbaar om was, maar het hoofd wel.

En nee, voor foto’s was het echt wel te donker. Zelfs de koeien krabbelden recht en kwamen nieuwsgierig kijken wat ik daar in het donker aan het doen was.

Het vervolg is voor na een volgende quiz in Aalter, vermoed ik dan.

Masculien quizmilieu

Deze avond reed ik richting een bordjesquiz in Aalter, net zoals vorige week. Amusant, maar pokkemoeilijk, en toch waren we niet de laatste tussen al die sterrenploegen, dus hiep hoi.

Een bordjesquiz is een genre op zich, eentje dat ik wel kan smaken, ja. De vraag wordt gesteld, elke ploeg schrijft zijn antwoord op een klein witbordje. Simultaan worden alle bordjes omhoog gestoken, het antwoord wordt gegeven, en wie het juist had, blijft zijn bordje ophouden en krijgt punten. Die punten hangen af van de moeilijkheidsgraad van de vraag: als iedereen het juist had, krijgt elke ploeg één punt. Als jouw ploeg de enige is die het juist heeft, krijg je zo veel punten als er ploegen zijn, en uiteraard alle mogelijke percentages daar tussenin.

Het zorgt ervoor dat je moeilijk wint tegen topploegen: we hadden wel redelijk wat juist, maar wat wij wisten, wisten de anderen ook, en wat wij niet wisten, wisten anderen vaak wel. Tsja. Maar als jij dan de enige bent die een bepaald antwoord weet, spring je wel omhoog in de stand.

Nog goed gelachen op die quiz ook: de vorige keer was het me opgevallen dat er op de 17 ploegen van 4 man nog één andere vrouw was, en bij het binnenkomen hadden ze me bekeken alsof ik van Venus kwam. Ik had toen ook wel een vrij chique kleedje aan, maar dan nog.

Vandaag had ik dus een extra inspanning gedaan: een zomerbroek in roodtinten, een wit bohémien hemdje, rood vestachtig ding, rood gelakte nagels, lange oorbellen en een rode hoed. Deze keer leek ik eerder van Pluto te komen, als ik mocht afgaan op de blikken. Er waren deze keer maar liefst twéé vrouwen op het totaal van 64 deelnemers, stel je voor!

Ik had me nog maar goed en wel geïnstalleerd aan onze tafel, toen er eentje – een nog vrij jonge gast, geen 40 denk ik – naar me toe kwam: “Er was feitelijk geen deliberatie nodig, u heeft zonder meer de prijs gewonnen van “Meest stijlvol” deze avond. Proficiat!” En weg was hij.

Ik ben in de lach geschoten, ja.

Bordjesquiz

Tom contacteerde me: of ik niet mee kwam doen aan de bordjesquiz in Aalter. Awel ja, dat zag ik wel zitten, ook al wisten we op voorhand dat we blij mochten zijn als we niet laatste gingen eindigen. Surprise: we waren laatste. Maar dat is ook niet moeilijk met 11 ploegen waarvan de meeste sterrenploegen zijn.

Een bordjesquiz is een genre op zich, eentje dat ik wel kan smaken, ja.

De vraag wordt gesteld, elke ploeg schrijft zijn antwoord op een klein witbordje. Simultaan worden alle bordjes omhoog gestoken, het antwoord wordt gegeven, en wie het juist had, blijft zijn bordje ophouden en krijgt punten. Die punten hangen af van de moeilijkheidsgraad van de vraag: als iedereen het juist had, krijgt elke ploeg één punt. Als jouw ploeg de enige is die het juist heeft, krijg je 11 punten, en uiteraard alle mogelijke percentages daar tussenin.

Het zorgt ervoor dat je moeilijk wint tegen topploegen: we hadden wel redelijk wat juist, maar wat wij wisten, wisten de anderen ook, en wat wij niet wisten, wisten anderen vaak wel. Tsja.

Ik heb in elk geval een fijne avond gehad, al bleek ik de enige vrouw in het gezelschap van meer dan 40 mannen. En nee, ik heb de eer dus niet hoog kunnen houden: roemloos laatste…

Om even af te koelen ben ik dan na afloop nog maar een paar caches gaan zoeken, kattencaches in het Aalterse. Tot mijn grote verbazing én vreugde vond ik in één van die caches een klein ge3D-print katje, amper een cm hoog, maar wel knap.

Dàt, dat maakte mijn avond helemaal af!

Ballet van Marie-Julie

Het is stilaan een traditie, dat ik ga kijken naar het ballet van Marie-Julie. Ik had het dan ook moeten weten dat het niet om acht uur, maar om zeven uur begon. Tsja, een van mijn stommiteiten dus.

Soit, ik heb nog het overgrote deel gezien, en ja, het was knap! Met een glansrol, overigens, voor Pie zijn dochter Noor. Chapeau, het kind kan dansen!

Maar ook Marie-Julie deed dat behoorlijk straf en had een rol in het sprookje van Belle en het Beest als grote klok. De foto’s tonen wat ik bedoel.

Jawel, alweer een trotse meter. En het fijne is, dat ze niet alleen goed is in klassiek ballet met pointes en al, maar dus ook in moderne dans. Ik ben benieuwd naar de toekomst!

Quizje in Aalter

Een dikke week geleden stuurde Tom me een berichtje: of ik zin had in een quiz in Aalter vandaag, samen met Stijn en Franske.

Vandaag stuurde ik hem dat de rug niet optimaal was en dat hij gerust nog een vervanger mocht zoeken, maar dat lukte niet meteen, dus stond ik om acht uur in Aalter. Het werd een ernstige, moeilijke maar eigenlijk zeer amusante quiz, waarbij we – en zo slecht zijn we eigenlijk niet, dacht ik – derdelaatste werden. Er zaten verschillende sterrenploegen bij de deelnemers, dus dat viel eigenlijk wel te verwachten. Maar ik heb me echt goed geamuseerd, deels ook door het gezelschap natuurlijk, maar echt veel tijd om te kletsen heb je niet: het tempo ligt hoog bij dit soort quizzen.

Maar yup, laat maar komen: dit was echt amusant!

(En dat ik om half één ’s nachts in de halve mist en de vrieskou nog wat verderop naar een boomtop stond te turen om daar een cache te zien hangen, mijn hengel te pakken en pas dan te realiseren dat ik de hengelhaak niet mee had, daar gaan we over zwijgen).

Quiz in Aalter

Het was lang geleden, aangezien het Quizconvent is opgedoekt, maar eindelijk was er nog eens een quiz, deze keer niet onder de naam Richard the Turd, maar de Ali Chemicali die ook gerangschikt staat. Spelen deden we met Eddy, Tom, Lieven (die nota bene de directeur van de Voskenslaan is, dat wist ik dus niet) en ikzelf. En het niveau was ernaar: geen C/D-quiz maar een B/C niveau.

Wat me dus wel opviel: behalve de organisatie waren er naast mezelf nog welgeteld twee vrouwen. Op 24 ploegen van 4 man. Euhm.

We zijn niet laatste geëindigd en daar ben ik blij om, maar ik heb me wel goed geamuseerd, en sommige rondes zaten geniaal in elkaar.

En nu hopelijk snel opnieuw ergens een quiz.

Dansvoorstelling van mijn metekind

Ze doet het nu toch al een flink aantal jaar, mijn metekind Marie-Julie. Met ‘het’ bedoel ik dansen. Klassiek ballet, moderne dans en sinds dit jaar zelfs heuse hiphop. En ja, ze doet dat goed. Zéér goed zelfs.

Merel en ik zaten deze vooravond dan ook met open mond te kijken naar de dansvoorstelling van DE! Bewegingssstudio by DEBorah, een quasi drie uur durend dansspektakel met minstens 100 dansers op het podium. De hele kleintjes waren ronduit schattig, de hoogste categorie was gewoonweg echt goed, zowel bij klassiek als modern.

En dan was er ook nog de hiphop, die sinds september is gestart en die ronduit schitterend was. Hilarisch, dat ook: eerst die hele kleintjes in jeans en wit, en dan opbouwend. Man, een schitterende choreograaf ook!

Enfin, intens genoten, en bijzonder trots op Marie-Julie!