Vorige week, na de bordjesquiz in Aalter, was ik nog snel een losse cache gaan oppikken. Toen had ik ook gezien dat er een reeksje puzzelcaches waren in de vorm van een A, die dus in Aalter een ganse lus vormden.
Ik ben die beginnen oplossen, en heb serieus wat hulp moeten vragen want sommige puzzels zag ik echt niet. Sommige systemen kende ik ook niet, bij andere was ik gewoon blind, maar bon: alle A’s zijn opgelost. Meteen heb ik ook nog een ander rondje, het Aalters kruisje, opgelost waarbij je telkens een echte puzzel moet leggen om dan een coördinaat uit te komen en daar ter plaatse, aan een kapelletje, een vraag op te lossen.
Soit, ik ben voor de quiz nog zo’n kapelletje gaan doen. Na de quiz was het echter misschien wel stikdonker, maar nog steeds 23° en ik was gewoon goed wakker. Ondanks de zere rug ben ik dus toch nog gaan cachen in het donker, en tot mijn verbazing heb ik er vijf toch nog redelijk vlot gevonden. De laatste heb ik lang op gezocht omdat die gewoon verborgen zat in het gras en ik die in het donker niet echt had opgemerkt, maar bon. Ik heb dus nog een uurtje langs Aalterse plattelandswegen doorgebracht, waar de rug me niet dankbaar om was, maar het hoofd wel.
En nee, voor foto’s was het echt wel te donker. Zelfs de koeien krabbelden recht en kwamen nieuwsgierig kijken wat ik daar in het donker aan het doen was.
Het vervolg is voor na een volgende quiz in Aalter, vermoed ik dan.





