Fantastische woensdag

Deze voormiddag waren er de laatste lessen van dit schooljaar, en deze namiddag genoten we volop van het heerlijke weer!

We moesten Kobe afzetten om drie uur voor zijn notenleer, en ik had Wolf en Merel meegenomen om eindelijk eens die multicache in Evergem dorp af te werken. De eerste stap hadden we al in januari gedaan, en toen hadden we ontdekt dat er naast de kerk van Evergem ook nog een grote kapel staat. Nog nooit gezien dus.

Enfin, wij dus geparkeerd aan het gemeentehuis, en het tweede tussenpunt gezocht. En er blijkt dus nu, schuin tegenover de zijkant van de kerk, tegenover het grote monument achter de kerk, een waterput te staan! Ook nog nooit gezien!

Het eindpunt van de zoektocht bevond zich een heel eind weg, langs de Christoffelweg aan het Grosseknetenparkje. Met de auto moet je gigantisch rond rijden, en ze raden dan ook aan om te voet te gaan, maar dat zag mijn voet toch niet zitten. We zijn dus eerst maar boodschappen gaan doen in de Aldi (sandwichen voor vanavond aan de Blaarmeersen) en dan toch rondgereden tot aan het parkje. Het was een beetje een weg zoeken doorheen de netels in het bos, maar de cache werd desaltniettemin netjes gevonden. En toen was het tijd, vonden we, voor een donut op het bankje.

We pikten Kobe weer op, reden naar huis en deden allemaal heel rustig even zo goed als niks, en reden daarna met een picknick in de aanslag naar de Blaarmeersen. Zoals verwacht kreeg Wolf beachrugbytraining, maar Kobe bleef netjes op het veld tot half acht: voorbereiding voor het toernooi zondag.

Merel begon netjes in het zand te spelen met haar kleren aan, maar switchte toch vrij snel naar bikini. Het water durfde ze niet aan zonder haar broers: niet dat het diep is, maar toch…

En toen kwam Kobe aangelopen, en was het duidelijk tijd om te zwemmen. En ook Wolfs U12 besloten met een stevige duik.

Merel lag maar in bed tegen kwart voor negen, maar ze had wel een zalige dag, zei ze. Ze gaf me nog een dikke knuffel, en een welgemeende “Dank je, mama!” en viel toen prompt in slaap.

Call of Cthulhu

Eindelijk!

Al meer dan twintig jaar speel ik tabletop roleplay, en bijna altijd Call of Cthulhu, maar ook ooit nog Dungeons and Dragons, Vampire, Nephilim, Beyond, en ik vergeet er wel nog een paar. Gans in het begin was Dirk de game master, dan is het jarenlang Wim geweest die ons gewillig en onwillig doorheen de nodige scenario’s leidde, en daarna werd het Xavier die op briljante wijze de rol van GM vervulde. Jarenlang dus, tot Xavier naar Niel verhuisde in oktober 2014, voorbij Mechelen, en het dus gedaan was met de roleplay… Ik miste die avonden echt wel, want naast het spelplezier was het toch ook altijd een bijzonder gezellige, sociale avond.

Ik had ook al lang gezegd dat ik opnieuw een groep ging opstarten, en Xavier zag het zelfs zitten om nog steeds te meesteren, want zijn ma woont hier een paar straten vandaan, en dan komt hij haar gewoon bezoeken. Het bleef lang bij zeggen, maar uiteindelijk vatte ik ergens dit voorjaar de koe bij de horens, en ging op zoek naar spelers: een vaste waarde, en een paar nieuwelingen die intussen larpen maar nog niet roleplayeden.

Het is een paar keer uitgesteld wegens bijzonder slechte omina: eerst stierf de vader van de tweelingbroers, dan stierf ons ma, en ook vandaag ging het bijna niet door, omdat een van de beste maten van de andere vrouwelijke speler vandaag is verongelukt. Maar we zijn toch begonnen aan het maken van de personages, en zijn vooral buiten in de tuin blijven zitten tot half één. Wolf speelt ook mee: we beginnen tussen acht en half negen, en hij mag meespelen tot tien uur. Dat laatste uurtje neemt iemand van ons dat personage wel over, geen probleem.

Wolf blonk van onder tot boven toen hij toestemming kreeg van Xavier om te spelen. Het zal wel een verbaal ruwe bende worden, maar daar moet hij maar tegen kunnen.

Enfin, eindelijk dus het startschot van een nieuwe Cthulhucampagne. Hopelijk blijft deze wat duren.

Laatste lesmaandag

Mijn laatste maandag om les te geven, was meteen ook een vrije dag voor de kinderen. Een en ander resulteerde in een Bart die al vroeg weg was, en een ontbijt buiten op het terras, in pyjama. Zalig gewoon!

En omdat maandag taartdag is, en ik beloofd had om de laatste dag taart te bakken, stond ik dus nog deze voormiddag appelcake te maken. Ik had de kinderen gevraagd het eigenlijk te doen, maar ik denk dat het sneller was geweest als ik het zelf had gedaan :-p Maar hij was wel lekker, dat wel.

Alleen was die afspraak precies niet helemaal duidelijk geweest: ook een paar van de jongens hadden taart mee, omdat ze dat in de loop van het schooljaar nooit hadden gedaan. Sebastian had iets rolachtigs met een notenvulling mee, ik vermoed Duits: vrij droog, maar zeer lekker! En Tibo had appelcake gekocht, maar die heb ik in de ijskast gezet tegen morgen.

We aten buiten, en Pieter van de overburen kwam al vrolijk meespelen in het kleine zwembadje. Ik had ons pa gevraagd om te komen babysitten, maar die was vergeten dat hij eigenlijk vanmiddag al ging eten met Jeroen en diens gezin, want die hadden ook een lesvrije dag. Enfin, de kinderen konden nu echt wel even alleen zijn, Pieter en Wolf zijn geen kleintjes meer. De tubes zonnecrème werden gretig gebruikt, en ik ging lesgeven.

Toen ik terugkwam, zat er hier een opa te genieten van zijn kleinkinderen, en waren er opnieuw epische waterballongevechten losgebroken.

En Merel, die had nog een ander gebruik voor die ballonnen gevonden.

IMG_4246

Ons pa bleef nog eten ’s avonds, en genoot duidelijk intens van de familiesfeer en de vele drukte. Heerlijk, gewoon.

 

Stralende dag!

Gisteren viel het weer al bij al ook mee, en zat ik de hele namiddag met de kinderen op het schoolfeest. Merel zag er overigens bijzonder knap uit, geschminkt en al.

IMG_4230

Maar vandaag was het al helemaal zalig: ons pa kwam eten, en daarna sprongen de kinderen in het zwembadje, speelden tuinslanglimbo, hielden gargantueske waterballongevechten, en deed ons pa een Onslowke in de schaduw, terwijl hij een van de onderzoekscompetenties rond Griekse en Romeinse goden las.

Oh, en wist u al dat er een zomerse variant bestaat van de sneeuwengel? Al wat u nodig heeft, is een donkere muur in de felle zon, een tuinslang en twee gewillige slachtoffers ^^

IMG_4237

Veldboeket

Iets waar ik eigenlijk al sinds kind zot van ben, zijn veldbloemen. Het mooist zijn ze natuurlijk als ze gewoon in het veld staan, maar ik heb niet zo direct wilde velden en bermen in mijn buurt. In Evergem echter had ik al een paar keer gezien dat de berm langs de Christoffelweg volledig begroeid is, en dat er aan de eindhalte van de tram zelfs korenbloemen stonden.

Vandaag ben ik met Kobe na zijn notenleerexamen gestopt om voor het eerst in twintig jaar een boeket te plukken: korenbloemen, papblommen, verschillende soorten grassen, roze bolklaver, boterbloemen, kattenstaart en nog een hoop andere soorten. Klaprozen zaten er niet tussen, want die verwelken toch meteen. Maar ik vond het prachtig, zo’n wild boeket, ik kan het niet helpen…

IMG_4226