Stevige donderdag
Normaal gezien heb ik op donderdag enkel les van halfnegen tot tien over tien, en dan heb ik de rest van de dag vrij voor voorbereidingen en administratie.
Niet vandaag. Ik stond om half negen netjes op school om er in de voormiddag een fotowandeltocht door Mariakerke te begeleiden, net zoals dinsdagvoormiddag. Al is begeleiden eigenlijk niet het correcte woord: ik moest namelijk gewoon op controlepost staan. Dinsdag was dat aan het kapelletje aan de Beekstraat, en toen had ik blijkbaar wel wat bekijks, zo gezeten op mijn gat tegen de deur van de kapel, onder een grote rode paraplu. Oh, en af en toe een groep leerlingen die langskwam en dan een paar foto’s maakte, zoals onderstaande, met mijn 5 LMT ^^
Vandaag zat ik de hele voormiddag in mijn auto op de Gerard Willemotlaan, aan het huis van Gerard Willemot, waar een gedenksteentje van, jawel, Gerard Willemot ligt. Ik heb zelfs staan praten met diens kleinzoon.
En in de namiddag was er opnieuw de GPStocht in Gent met de andere helft van de leerlingen en gelukkig opnieuw stralend weer, zij het ietsje kouder deze keer. Ik fietste opnieuw rond op het parcours, en zag dat het echt wel in orde was.
Als beloning heb ik mezelf dan getrakteerd op een koffietje bij Labath, gewoon een rustmomentje voor mezelf.
Ik was netjes op tijd thuis om nog wat werk te doen, en dan tegen half acht in het Groot Begijnhof in de Lange Violettestraat te zijn voor de generale repetitie van Djiezes!
Stevig dagje, maar wel een leuke.
365 – 04 april 2019 – tenoren onder elkaar ^^
TVTunes K.N.T. van Wim Opbrouck en Ron Reuman
Af en toe vraagt Véronique me mee uit: in het begin van elk theaterseizoen legt ze een aantal tickets vast, en dan ziet ze wel wie mee wil en kan. En ik ben een van de gelukkigen aan wie ze het regelmatig vraagt.
Om half acht stond ze bij mij, tegen tien voor acht wandelden we de Sint-Michielsbrug op, met een zicht dat nog veel mooier was dan anders: de gouden gloed van de avondzon tegen inktzwarte donderwolken, en daar zelfs nog een regenboog tussen.
En de voorstelling? Wel, we hebben in elk geval goed gelachen! De perstekst zegt; “De Smurfen wonen nog steeds in hun hallucinerende paddestoelenbos, Beertje Colargol ontroert nog altijd met zijn ontzagwekkende fluitefluit en ook Ome Willem serveert zijn royaal belegde broodjes poep weer smaakvol en genereus!”
KNT dus, omdat de spelers duidelijk ongelofelijk veel lol hebben met hun puberale humor en compleet foute opmerkingen. En de zaal dan ook regelmatig in de lach schiet. Maar het zijn wel topmuzikanten: Maya de Bij wordt omgevormd tot een zuiderse rumba, de smurfen worden een vrolijke reggae, een van de nummers gaat naadloos over in een aantal electronummers uit de jaren tachtig zoals Is Vic there?, er wordt gerock&rolled, er zijn jazznummers, en het thema van Paulus De Boskabouter gaat zelfs helemaal op in A Forest van The Cure.
Al bij al een zeer entertainende avond, en meer moet dat gewoon niet zijn.
365 – 03 april 2019 – mijn Gent
Stad in Beeld
Het is blijkbaar al de zesde keer dat ik meedoe aan het fotoproject van de vijfdes. De laatste keer was wel in 2016, want toen besloot de directie om de thuisprojecten af te schaffen en de lessen gewoon te laten doorgaan wanneer de zesdes op Italiëreis zijn. Ondertussen zijn ze tot de constatatie gekomen, zoals wij leraars eigenlijk al lang wisten, dat dat dan wel echt veel studie betekent, en dus hebben ze na drie jaar de thuisprojecten weer ingevoerd.
Zoals vorige jaren stond ik gisterenvoormiddag in voor de workshops en de vier fotografen.
De namiddag was, zoals vorige keer al, een GPS-tocht in Gent langs het water. Vorige keer was dat nog vijf kilometer met zes controlepunten en daar telkens ook foto-opdrachten, maar dat was duidelijk te lang. Ik heb het deze keer ingekort tot vier controlepunten en vier opdrachten, en totaal een drietal kilometer, iets wat ze moesten zien te voltooien in twee uur. En yup, deze keer was het wél in orde, dacht ik zo. Toch als de groepen tenminste hun handleiding van de GPS-toestellen gebruiken, en niet zomaar wat proberen en dan uitroepen dat hun toestel niet werkt. No shit, Sherlock.
Het was al bij al stralend weer, en ik heb op het parcours rondgefietst om hier en daar een handje te helpen en met de collega’s op de controlepunten een praatje te slaan en op de hoogte te houden van de vorderingen van de groepen.
Aangezien de helft van de 80 leerlingen in de namiddag EHBO-cursus had op school, waren er nu maar 40 leerlingen. De tweede groep doet dat dan donderdagnamiddag. Ik hoop alleen dat het dan ook nog deftig weer is, want dit traject met de fiets in de regen, nee, er zijn leuker dingen.
Het opzet was in elk geval zeer geslaagd.
365 – 02 april 2019 – controlepunt
First to Find!
Gisterenmiddag na het eten zat ik met mijn koffietje rustig even voor de computer, toen plots via mail tien nieuwe geocaches binnenliepen. Op zich gebeurt dat wel vaker aangezien ik die meldingen heb aan staan voor een straal van 20 kilometer, maar… Deze bleken hier vlakbij te zijn, in de nieuwe industriezone die begint aan de Wiedauwkaai.
Ik zei tegen ons pa dat hij zijn plan moest trekken met zijn gigantische stapel kousen, trok een jas aan, stak een stylo in mijn zak, en sprong op mijn fiets.
En jawel, ik was de eerste om de eerste cache van de reeks Wolven van Meulestee te loggen, een First To Find dus. Ik weet dat het onnozel is, maar onder geocachers is het een ding. Dus ja, ik helemaal in mijn nopjes!
De tweede haalde ik ook vlot binnen als FTF, maar de derde wilde me maar niet in het oog springen… Omdat ik vreesde voor andere kapers op de first to find-kust, sloeg ik die dan maar over om opnieuw bij de vier veel te lang te staan zoeken. En jawel, plots stopte er een auto, met het onvolprezen koppel Anseldelux, en meteen in hun kielzog Luv@n op de fiets. Samen hadden we het vermaledijde onding meteen in handen, en toen besloten we maar om er gezellig samen een fijne middag van te maken, en de eer van de FTF te delen.
Het werd een bijzonder fijne namiddag, waarbij ik nog extra blij was dat Nathalie mee was, want die durfde bij de nummer zes fluks behoorlijk hoog een boom in te klimmen. En tegen het einde kwamen we ook nog de legger, VeerleT tegen, die niet alleen het rondje had gelegd, maar er ook meteen nog een vuilraapmissie aan verbond.
Enfin, al bij al 7 FTF’s gescoord, een mooie fietstocht gemaakt doorheen de KMO-zone en een stukje natuur, nog lang staan babbelen met Els, Nathalie en Luc, en naar huis gegaan met een bijzonder goed gevoel. Man, wat een heerlijke hobby is dat toch!
365 – 01 april 2019 – diva
Vette Veemarkt
Jeroen had laten weten dat het vandaag de jaarlijkse Vette Veemarkt in Zomergem was, en eigenlijk heb ik dat altijd al leuk gevonden. Ik laadde dus de kinderen, inclusief Arwen die blijven logeren was, in de auto, en reed fluks naar ginder. Het was wel een pak kouder dan verwacht, maar man, het boerenniveau was nog veel hoger dan ik me herinnerde.
Uiteraard stond de markt vol met de prachtigste dikbillen, maar daarnaast waren er ook massa’s andere dieren. Jeroen stond, als vanouds, bij de varkensschatting, en stak dan maar meteen Kobe mee in het kot. Goed gelachen!
Oh, en gefrituurde bloedworst is ongemeen lekker, ik zeg het u!