Maatje

Ik zeg al jaar en dag dat ik nog eens samen met Peggy moet gaan lunchen. Alleen zijn onze lesroosters nooit compatibel. Tot dit jaar: zij stopt op vrijdag om 12.00 uur, en ik dit jaar om 12.05 uur. Bingo!

En dan nog concreet zien in te plannen, met al mijn larpweekends en andere dingen. Maar eindelijk is het vandaag dus gelukt. Zij kende het Kolleke nog niet, het leek me ideaal om daar dus nog eens binnen te waaien, al was het maar voor de zalige frietjes daar.

Het werd zalm met béarnaise, voor beiden, en bijzonder goed bevonden ook.

Peggy, maatje, we gaan dat toch nog eens vaker moeten doen, deal?

Chauffageproblemen

Toen het begin deze week kouder werd, werd het precies ook kouder in onze woonkamer. Tiens, dat mag eigenlijk geen problemen geven? Maar nee, warmer dan 19°C werd het hier niet, en dat is ’s avonds, als je stil zit, toch naar de koude kant.

Hmm. De ketel draaide normaal, de radiatoren in de bureau en de keuken stonden warm, en… de vloer was koud. Juist ja. Blijkbaar werkte onze vloerverwarming niet. Gelukkig kon de chauffagist bijna onmiddellijk komen: een geblokkeerde klep en een pomp die bijna dood lag. Die pomp had hij liggen, de klep ging een week op zich laten wachten, zei hij. Bummer. Maar ’t was niet alsof het hier ijzig was, gelukkig. En we hebben een prima houtkachel die deze week dan maar overuren draait, zeker? We gaan wel eens extra hout moeten bestellen, want het onze is bijna op.

Luxeproblemen, veronderstel ik. Wij zijn toch chancards…

Nog eens Eeklo

Ons pa zijn ene hoorapparaat was vorige week uitgevallen. Vreemd, want nog maar net hersteld, maar bon. Hij had verschillende batterijtjes geprobeerd, maar helaas.

Bon, wij dus vandaag nog maar eens naar Eeklo. Daar bleek toch wel dat het toch aan de batterij lag, zeker? Kan gebeuren, helaas, ik ben er zeker van dat ons pa dat consciëntieus en minutieus in de gaten houdt nochtans, hij moet die batterijtjes voortdurend veranderen.

Ach ja, ik had geen haast, ik vond het ook niet erg. Er was zelfs tijd om nog op ’t gemakje boodschappen te doen en meteen ook de cadeautjes voor de drie kleindochters te kopen. Een actie in de Cado met iets dat ze echt wel leuk gaan vinden, denk ik.

’t Is een bezigheid als een ander, zeker?

Generale

Yup, onze drie concerten komen angstwekkend dichtbij. Nu ja, zo angstwekkend is het niet, er is alleen nog wel wat werk, vind ik.

Gisteren was er generale repetitie: voor het eerst met het Ghent Symphony Orchestra, en ook met het voltallige Pro Musica uit Geraardsbergen. De locatie was de Vlerickschool aan de Reep, het vroegere Klein-Seminarie. Ik was daar eigenlijk nog nooit binnen geweest, maar wist van vroeger dat er een grote binnentuin was. Nu, tuin is het duidelijk niet meer, het is een betonnen ruimte geworden, jammer genoeg. Veel makkelijker in onderhoud, natuurlijk.

Binnen zongen we in de kapel waar in hout allerlei woorden uit de economische wereld stonden, zoals investment of capitalism. Vreemd, maar wel passend, op een of andere manier.

En de repetitie zelf? Wel, dat ging eigenlijk verbazingwekkend goed. De ondersteuning van het concert betekent heel erg veel: je zingt automatisch juister. Eigenlijk doe ik dat dus echt graag he. Je hart en ziel uit je lijf zingen, dat kan zo ongelofelijk veel deugd doen.

Expo Magie

Max had het al een hele tijd geleden aangekondigd: een expo van hemzelf en een tiental andere kunstenaars in de Campagne in Drongen.

Ik was van plan om tijdens de vakantie te gaan, maar dat lukte niet zo bijster, aangezien ik zelfs niet echt kon stappen.

Vandaag kon ik ook niet, want ons pa bleef eten. Maar gisteren waren we netjes op tijd terug van Vortex, goed genoeg om rustig te douchen, op te ruimen en alsnog naar de Campagne te rijden.

Ik keek rustig rond, kreeg samen met een aantal anderen de hele uitleg bij de nieuwste triptiek van Max en zag vooral een aantal mooie sculpturen.

Ik zou zeggen: ga kijken, maar het was vandaag de laatste dag, helaas. Maar een volgende keer hou ik u op tijd op de hoogte!