Huisje leeg. Oostende, here we come :-p
Tot morgen!
Uitgesteld
Er was dus een misverstand tussen de aannemer en mezelf: ze gingen niet gisteren beginnen, maar wel pas maandag.
Op zich is dat niet zo erg: morgenvroeg kunnen we dan rustig de laatste meubels naar de garage verslepen, en dan gaan we een weekendje naar Oostende, de Citypass van de Toeristische Dienst uitproberen. Ik ben benieuwd.
Zondag komt dan mijn kuisvrouw met haar zonen de planken van het plafond uitbreken: zij is zelf een huis aan het renoveren, en kan die plankjes perfect bezigen. En anders ging ik ze toch maar in stukjes zagen als brandhout.
Het wordt nu echt menens, die verbouwing. Maandag dan toch.
Slapen
Voor wie dat nog niet wist (en ik was daar één van): als ge met uw hoofd op een hard kussen ligt, kunt ge erin slagen het vel op de achterkant van uw hoofd te doen slapen. Als ge dan rechtstaat, tintelt dat helemaal.
En raar dat dat is, raar! Ge kunt het u niet voorstellen!
Fruitsla
Het is te warm vandaag om veel te eten, en daarom is er fruitsla als middageten.
Met appel, gele kiwi, nectarine, aardbeien en een doosje ananas (want ik had geen verse meer).
Galm
Er staat bijna niks meer in de woonkamer momenteel. Enkel nog de grote tafel met twee stoelen, het salontafeltje en de zetel. Oh, en de tv uiteraard.
En dus ben ik af en toe aan het evolueren doorheen lege ruimtes. En dat galmt.
Geloof me, dat doet raar. Ik zal blij zijn als we veertien dagen verder zijn.
Yes!
Ze zijn gedaan! De laatste punten zijn binnen! Oef!
Nu zijn er nog wel de deliberaties, met dat ellenlange gewacht tussen de verschillende klassen altijd. Maar daar zal je me niet over horen klagen.
Want de verbeteringen zijn gedaan, voor de komende twee maanden!
Yes!
Garnalengruwel
Ik heb al vaker naar hen verwezen, het blog van twee leerlingen van me. Ze hebben allebei een vijs los en een behoorlijk absurdistisch trekje, en juist daarom vind ik hen zo goed. Hij schrijft voornamelijk, zij fotografeert. En toch is zij degene die een schrijfwedstrijd heeft gewonnen. Typisch.
Ook deze post trok weer mijn aandacht, en ik ben er al een paar keer opnieuw naar gaan kijken.
In de gaten houden, zou ik zo zeggen.
Kasteelkuiswoede
Onlangs was ik boven met iets bezig, en Wolf was meegekomen naar boven. Op zijn kamer staat zo’n groot kasteel van Playmobil, en eigenlijk speelt hij daar weinig mee. Bij ons worden de kamers vrijwel uitsluitend gebruikt om te slapen, vandaar.
En hij ging dus met dat kasteel spelen. Na een goeie vijf minuten kwam hij bij mij, en vroeg een stofvod en een borsteltje. En iets later een emmertje en een spons en zeemvel. Hmm.
Iets later ging ik toch even gaan kijken. En daar zat hij, netjes op zijn knieën, zijn kasteel te kuisen, en alle poppetjes met toebehoren te wassen. Hij had namelijk gemerkt dat er eigenlijk toch wel behoorlijk wat stof op lag, en vond dat dat niet kon zijn.
’t Is dat ik er hem zelf uitgeperst heb, want anders zou ik er nog aan twijfelen of hij wel van mij is.
Kloven
Elke keer weer, als het droog weer is, heb ik het zitten: dan zijn mijn sowieso eeltige hielen volledig gekloven, en dan doet dat verdomd veel pijn bij elke stap dat ik zet.
Blijkbaar is het iets genetisch, want ook mijn grootmoeder heeft dat, en mijn vaders hielen bloeden gewoon soms.
Laat het regenen en dus vochtige lucht zijn, en die kloven genezen langzaam weer. Maar bij toestanden zoals nu, telkens opnieuw, heb ik het zitten. En ja, ik smeer elke avond en elke ochtend netjes speciale klovenzalf, en schraap de overtollige eelt weg bij elke douchebeurt.
Mijn andere voet heeft, sinds die vier maanden in die speciale laars, er tegenwoordig geen last meer van: die zat zo mooi opgesloten in een relatief vochtig milieu dat alle eelt weg is.
Nu vraag ik dus: heeft nog iemand daar last van, en zo ja, wat doe jij er dan tegen? Want dit is echt wel vervelend.
Klaver
Ons grasveld is momenteel eigenlijk meer een klaverveld. Best mooi, al die kleine witte bloemetjes. En gevaarlijk om dus met je blote voeten door te lopen, want die klaver zit vol bijen.
Want klaver, da’s een lekkernij, als je een bij bent tenminste.
En dan heb ik me zitten afvragen… Je weet dat bijen er een nifty communicatiesysteem op nahouden, en dat als een verkenner een veld bloemen heeft gevonden, die met een dansje uitlegt aan de rest waar dat veld zich nu precies bevindt.
Wel, als ik nu mijn gras afrijd, dan is al die klaver weg. En als er dan net zo’n zwerm bijen toekomt, op aanraden van een verkenner, en geen klaver vindt, zou die verkenner dan onder zijn voeten krijgen? En scheef bekeken worden door de rest? Als ne flauwe plezante?
Yup, dat vraag ik me dan alweer af.
Examens, da’s nergens goed voor. Zeker al niet voor de hersenen.