76 jaar min een dag

Morgen wordt ons pa 76, jawel. En net zoals vorig jaar wilden we daarom samen gaan eten. Toen waren we nog naar het stadscentrum getrokken met hem en Nelly, maar deze keer besloten we in Wondelgem te blijven: we hebben er immers het onvolprezen Boneryck.

Tegen half één schoven we onze voeten onder tafel en werd er ons een zeer fijn menu voor de neus geschoven, zonder haasten, maar ook zonder wachten. Ons pa werd er helemaal lyrisch van, maar dat kan ook aan de wijn gelegen hebben.

Ik moet het toegeven, het wàs inderdaad ook zeer lekker. Helaas kreeg ik naar het einde toe buikkrampen – er doet een gemeen virusje de ronde – en ben ik thuis dan maar even gaan liggen. Pa volgde trouwens het voorbeeld, hij wilde een tukje doen, terwijl Nelly rustig een boekje zat te lezen.

Extra taart hadden we niet voorzien, maar dat was ook aan geen kanten meer nodig, we hadden eigenlijk al te veel gegeten.

Maar ons pa had genoten, wij ook, en meer moet dat niet zijn, als ge 76 wordt.

Van kappers, kringwinkels, kinesisten en keuvelen

’t Is toch een gemak, zo’n kapper die eigenlijk feitelijk met pensioen is, maar toch nog een paar klanten doet. Dat zorgt ervoor dat je belt, en meteen de ochtend daarna mag komen. Merel en ik stonden dus om tien uur bij Marie-Jeanne. Merel schrok even toen we de deur openstaken: niet alleen Vigo, de bruine retriever was thuis, maar blijkbaar ook twee logés: een kleiner ras, en nog een golden retriever. Juist ja! Maar sinds haar kennismaking met Lola, de hond van bij de rugby, is het al veel beter met haar kunofobie. Om niet te zeggen: veranderd in een gewone gezonde achterdocht tegenover honden.

Een en ander resulteerde in het volgende tafereel:

IMG_0055

En ondertussen zette Marie-Jeanne stevig de schaar in mijn pluimhaar, met een toch wel fijn resultaat, ja.

We reden naar huis, maar moesten voorbij de Kringwinkel aan de Dampoort passeren, en dus stopten we even. En kocht ik een hoop schoolgerief voor in mijn klas, twee T-shirts voor Merel, een hele knappe handtas in bruin leer voor amper 5 euro, een rode leren brillendoos, een paar boeken van Geronimo Stilton voor Kobe, een paar boekjes voor Merel en nog een hoop gerief. Het resultaat was dat het al na twaalven was tegen dat we thuis waren. Op zich nu niet zo’n probleem, ware het niet dat ik zo’n beetje vergeten was dat we om half twee al bij de kinesist moesten staan, en ik nog boodschappen moest doen en nog moest koken. Tot overmaat van ramp dook net op dat moment de tuinman op om een paal voor de hangmatten te betonneren, en moest ik die mens nog uitleg en gerief geven. Juist ja.

Om half een stond ik in de supermarkt, deed al crossend de boodschappen voor die middag én voor de gasten die ’s avonds kwamen eten, en om vijf over één stond ik alweer thuis. Ik trommelde mijn legioen op, zette iedereen aan het groentesnijden, gooide de pasta in het water, en stelde wat later vast dat dat de traagste factor was in het koken, want de rest van dit recept was netjes op tijd klaar. En nog meteen gezond en calorie-arm ook :-p

Wolf en ik aten in sneltreinvaart, en jawel, om half twee gooide ik hem af bij de kine. Ik reed meteen door naar wat verderop in Evergem om de dagelijkse cache op te pikken, en stelde vast dat er een andere verdwenen was.

Thuisgekomen maakten Merel, Kobe en ik de tiramisu, ruimden we op, draaide ik het voorgerecht in elkaar, zette de tafel, en dat was dat.

En om zeven uur stipt – Bart stond nog in de file vanuit Brussel te koekeloeren – stonden mijn neef en zijn vrouw aan de deur voor een gezellige avond met lekker eten en heel veel geklets.

Sommige dagen zijn gevuld voor je het goed en wel beseft, en zijn ook voorbij voor je het goed en wel door hebt. En in dit geval was dat jammer!

 

Verjaardagsfeestje voor tiener Kobe

Eigenlijk waren we het niet van plan, maar dinsdag dacht ik: waarom vragen we zondag niet gewoon iedereen voor koffie en taart? Een impromptu feestje, wie kan, kan, en wie er niet kan zijn, ook niet erg.

Ons pa en Nelly kwamen sowieso al eten, dus waarom niet? En tot mijn grote verbazing konden zowel Koen, Roeland als Dirk. Enkel Jeroen had al andere plannen, maar daar was niks aan te doen.

En dus maakten Merel en ik gisterenavond nog tiramisu, en bakten we deze voormiddag een glutenvrije, lactosevrije chocoladetaart voor Ilse. Lekker! En deze namiddag, terwijl Nelly zat te lezen en ons pa zat te mijmeren, bakten we ook nog de fantastische confituurtaart uit de Aveve af.

Gelukkig had Kobe intussen zijn kamer volledig opgeruimd, en stonden al zijn elanden netjes op zijn rek.

IMG_1434

Tegen vier uur druppelden de gasten binnen, en was er taart. We bleven eerst nog wat binnen zitten, want het was nog frisjes buiten en het waaide behoorlijk. Een uur daarvoor was het zelfs nog aan het regenen geweest…

Voor het aperitief trokken we echter naar buiten. En daar moest ook Kobes nieuwjaarsbrief gelezen worden. Nieuwjaarsbrief? Jawel, dat heeft u goed gelezen: Dirk was nog steeds niet tot bij ons geraakt om te nieuwjaren, en dus moest het maar vandaag ^^ Kan eindelijk dat nieuwjaarscadeautje weg van de piano :-p

Intussen was het heerlijk weer geworden, en genoot iedereen er zichtbaar van om buiten te zitten, een glas witte wijn of zoiets te drinken, wat knabbels te eten, en gezellig te zitten praten. En de kinderen? Die waren naar boven getrokken en zagen we nog nauwelijks. Fijn feestje, voorwaar…

Tien jaar…

Jawel, tien jaar geleden al werd Kobe vakkundig uit mijn buik gehaald, met de geur van varkensvlees en het geluid van nietjesmachines en alles erop en eraan.

Tien jaar van verstrooidheden, slimme opmerkingen, de domste handelingen eerst: een echte professor bij momenten. Tien jaar van knuffels en omhelzingen, tien jaar van elanden ook. En dus kreeg hij een speciale dag vandaag.

Het begon met cadeautjes: een nieuwe pluchen eland voor de collectie, een set oortjes, het spelletje Mario Galaxy 2, en vooral het feit dat zijn computer hersteld is. Hij gaat daar wel het grootste deel zelf van moeten betalen, maar bon.

Hij mocht per uitzondering de hele voormiddag computer spelen, wat hij dan ook prompt deed. En ’s middags was er, zoals gevraagd, macaroni met hesp en kaas volgens mama’s recept.

Tegen één uur kwamen Annelies en Jonas met kroost een paar dingen ophalen, een koffie drinken, en tegen kwart voor twee zaten we in de auto. Kobe was doodnieuwsgierig naar de bestemming, want die hadden we voor hem geheim gehouden.

Zijn gezicht toen hij de buitenglijbanen van Océade zag:

IMG_3371

En jawel, het was er dik in orde. Blijkbaar was het een tijd geleden nogal afgeleefd en groezelig, maar dat vond ik nu helemaal niet, eigenlijk. Mooie kleedhokjes, deftig zwembad, en hele fijne glijbanen. En gelukkig ook niet echt druk, zodat de wachttijd van de glijbanen eigenlijk beperkt bleef tot de tijd die je nodig had om alle trappen te bestijgen. Gene zever, een conditietest op zich.

Kwart over vijf waren we allemaal doodop, gingen we ons omkleden, en kwart over zes stonden we weer thuis, zodat ik netjes pannenkoeken voor de jarige kon beginnen bakken.

IMG_1404

En daarna? Werd er nog eventjes gespeeld op de PC, en dan met voorraad die Bart nog speciaal gaan halen was, keken we naar xXx the return of Xander Cage. Ultimate rubbish, maar de jongens genoten.

IMG_1407

Toen ik hem daarna in bed stopte, vond hij het een heel leuke dag.

Mission accomplished ^^

Uitgestelde moederkesdag

Aangezien we op moederdag zelf op Marie-Julies communiefeest zaten, werd het hele boeltje in Ronse verdaagd naar vandaag. Nelly heeft wel een keer of zeven gevraagd of het goed was dat we buiten zouden aperitieven, en ja, dat was goed. Dat was zelfs bijzonder aangenaam, zij het een beetje warm voor wie in de zon zat.

Nelly had zoals altijd natuurlijk weer eten te kort, zodat ze zelf nog wat eitjes extra had gekookt, en meloen had voorzien. Er was zoveel te weinig, dat er nog 6 porties meegegaan zijn naar diverse bestemmingen… Zucht.

Maar het was wel bijzonder lekker!

Eten hebben we binnen gedaan wegens te warm en te weinig plaats, maar de taart was dan wel weer buiten. Enfin, een mooie dag gehad. Dank u, Nelly! Oh, enne, nog eens bedankt dat mijn pa mocht meekomen. Hij heeft ervan genoten!

Merels eerste communie

voorkant groot Achterkant groot

Jawel, om kwart voor negen trok het hele gezin richting kerk, netjes aangekleed en opgetut. We waren om zeven uur opgestaan, rustig gegeten, gedoucht, Merels haar gedaan, mezelf gedaan, en voila.

IMG_0251

In de kerk was het een geroezemoes van jewelste, maar wat wil je, met een aantal baby’s en kleuters? Maar bon, ’t was een mooie viering, en Merel deed netjes wat van haar verwacht werd.

IMG_2973

Aansluitend wandelden we tot aan de school voor een receptie met de vriendjes en vriendinnetjes. Ha ja, nu de mis zo vroeg was, was daar meer dan tijd genoeg voor. In het stralende weer wandelden we tegen elven naar huis, en toen ging de telefoon: het restaurant, met de vraag of we enkel het aperitief buiten wilden, of meteen buiten wilden eten. Goh, geen moment twijfel: buiten, met dit prachtige weer!

En zo geschiedde: we laadden Nelly in de auto, en reden richting de Volta, waar ook de rest van de familie binnendruppelde. Ik had moeite om de kinderen in hun schone kleren te houden tot iedereen er was, zo graag wilden ze gaan spelen in het belendende park. En wij, wij zagen de tafels onder de parasols, en zagen dat het goed was.

Er was een hapje met Mimolettekaas, een voorgerecht van kalfstartaar met een doperwtjesbereiding en zoete mosterd, en vis met een langoustinerisotto en spinazie als hoofdgerecht. De kinderen hadden iets met kip, frietjes en een groentenbereiding met peultjes.

Tussendoor werden er spelletjes gespeeld, liepen de kinderen in het park, werd er zelfs gevoetbald op een pleintje wat verderop, en genoot ik met volle teugen.

De kinderen kregen ijs met verse aardbeien en crumble als dessert, wij hadden iets met rabarber, spinazie en avocado. Speciaal, maar wel lekker!

Het was een ronduit prachtige namiddag! Roeland en Sarah zijn nog met de kinderen tot bij ons gekomen, en daar hebben we nog heerlijk op het terras zitten nagenieten.

Marie-Julie’s feestje

Dat heb je natuurlijk met nichtjes die even oud zijn: ze doen allemaal in hetzelfde jaar hun communie en dergelijke!

Gelukkig viel het niet op dezelfde dag, zodat wij vandaag allemaal vrolijk naar Lovendegem gingen. Dat we een dik half uur te vroeg waren omdat ik de uitnodiging niet goed had gelezen, ach ja, dat gebeurt…

Maar het werd een fijne middag, met een stralende Marie-Julie ^^

Lentefeest

Het deed een beetje raar, op zondag naar school rijden. Maar daar in de grote zaal werd het lentefeest van Ines gehouden, de context was dus eens helemaal anders. Jammer dat mijn rug niet meewilde: ik steunde zwaar op mijn stok, en moest af en toe zelfs even gaan liggen in de zetel om de pijn draaglijk te houden. Maar het buffet was heerlijk en rijkelijk, het gezelschap was subliem, en dus werd het een zeer fijne namiddag.

IMG_9960

En de kinderen? Die hebben we nauwelijks gezien: de kleintjes zaten op het springkasteel, en Wolf liep rond met Ernest en was op een bepaald moment zelfs pasjes gaan oefenen in het park.

Foto’s heb ik nauwelijks gemaakt, want daarvoor deed de rug te veel zeer. Blah.