Geloof me, het was ietwat bizar opstaan deze morgen. Allez ja, beneden komen tenminste. Want wat zag ik op de livingtafel? En op het parket, en de keukenvloer?
Juist ja. De twee snoodaards lagen allebei netjes te slapen, er was gelukkig niks op de zetel aan te merken.
Ik stekte eerst Gandalf in zijn nekvel, en onder protesterend gegrom en geblaas – waar ik me niks van aantrek, overigens – controleerde ik zijn pootjes. Geen problemen, oef. Ik kreeg nog een vieze blik, en toen ging hij weer slapen.
Daarna nam ik Nazgûl onder handen: die legde ik gewoon op mijn schoot op zijn rug, iets waar ook hij niet zo blij mee was, maar ik ben nu eenmaal de baas, dus hij liet me begaan. En jawel, geen idee wat hij heeft uitgespookt, maar de nageltjes van zijn achterpoten zijn zwaar beschadigd. Wellicht heeft hij in allerijl moeten wegspringen voor een auto of zo, of ergens zijn sprong gemist, maar hij heeft het equivalent van meerdere gescheurde nagels. Nu, ik mocht eraan komen, zoveel pijn deed het blijkbaar ook niet. En het was ook netjes schoongelikt, ik zag zelfs de wondjes op zich niet.
Soit. Nu gewoon in de gaten houden dat het niet ontsteekt, dat hij er geen last van krijgt.
Goh. Katten. Een gemak, jong…
