Geplaatst op

Omen X: Finnsburg

Jawel, opnieuw larptijd, en opnieuw mijn favoriete larp.
Helaas mocht ik deze keer niet mijn favoriete figurantenrol spelen, vrouwe Olga Vedorsdotter, want die was blijkbaar ergens anders naartoe.

Ik kreeg wel, zoals quasi altijd, een weekendrol. De spelers wilden naar de stad Finnsburg maar kwamen voor gesloten poorten te staan en moesten dus noodgedwongen in het gehucht buiten de muren blijven, waar twee dievenbendes de plak zwaaiden. En jawel, typecasting: ik speelde de Teef, de leider van de ene bende, getrouwd met de leider van de andere, en met een piepjonge lijfwacht/minnaar. Enfin, het is me het rolletje wel, maar ik amuseer me in elk geval bijzonder goed. Zeker als je als de Teef aan een kampvuur verzeilt, veel te lang blijft hangen, door een stoel slaat en dat soort onzin. Het was een memorabel dagje.

Geplaatst op

Baaldag en de ideale remedie

Het begon hier als een stevige baaldag. Maar ach, ik heb wat knuffels gekregen van mijn kinderen, ik had een goed boek en koffie, de koppijn begon te minderen, en het is gestopt met regenen. Blijkbaar kan het balen dus ook verminderen.

En als kers op de taart: een bijzonder fijne en attente maat nodigde me uit om Top Gun te bekijken in zijn man attic, de 3D wel te verstaan. En nee, er is nooit genoeg Top Gun.

Hij moest lachen: tijdens de gewone stukken zaten we eigenlijk gewoon te tetteren, maar zodra er straaljagers op het scherm kwamen, viel ik blijkbaar stil, iets wat me zelf niet bijzonder opgevallen was. Ja, de jonge Tom Cruise mag er zijn, en de jonge Val Kilmer is ronduit yummie, maar de film draait hoe dan ook om vliegtuigen. En laat ik nu toevallig gek zijn op vliegtuigen…

In ieder geval was tegen dan mijn baaldag definitief bestreden. Bedankt Max, ge zijt ne chou!

Geplaatst op

Dansgroep Motion: Circus

Toen Wolf me een hele tijd geleden vroeg of ik mee ging kijken naar een balletoptreden van Arwen, zei ik meteen ja.

Vandaag reden we dus samen naar Waarschoot om daar in een grote hal te gaan kijken naar een, welja, spektakel: een groots opgezette show in ware circusstijl, met de ongelofelijk schattige hele kleintjes tot de quasi volwassen competitiegroepen, van klassiek ballet over tapdans tot breakdance en hiphopcrews. Ja, het was eigenlijk echt wel de moeite en heel knap in elkaar gestoken.

Het enige minpuntje was dat ik bijna drie uur – van elf tot kwart voor twee – op een houten bank moest zitten en dat mijn rug dat absoluut niet apprecieerde. Ik ben dan in de langere pauze van een half uurtje even in de auto gaan platliggen, waardoor ik de rest gelukkig wel nog overleefde.

Maar ik was wel blij dat ik het gezien had: respect voor Arwen en een echt wel goeie show. Dik in orde.

Geplaatst op

Fake it till you make it

Ik heb het hier al een paar keer gehad over mijn oud-leerling Kamiel: hij filmde me ooit als een werkje voor het RITS, ging daarna effectief voor de televisie werken, bedacht toen het format “Sorry voor alles” én won daarmee gewoon een Emmy.

En nu heeft hij een boek uit, dat hij nota bene binnenkort zelfs voorstelt in het Sportpaleis. Heb ik het boek al gelezen? Nee, het moet nog uitkomen én ik moet nog in de boekhandel geraken ook. Tsja. En dan hem er ooit een krabbel in laten zetten, dat ook natuurlijk.

Maar ik ben er nu al zeker van dat het goed is: Kamiel heeft zo’n goed gevoel voor humor, zo’n creatieve geest en zo’n knappe manier van schrijven dat ik er nu al gewoonweg zeker van ben dat het goed is. Maar ik hou u op de hoogte zodra ik het boek gelezen heb, geen probleem.

Intussen: bent u op zoek naar een leuk cadeautje dat voor een keertje geen fles wijn hoeft te zijn? Rep u dan naar een boekhandel of leun achterover in uw zetel met de smartphone in de hand om het online te bestellen.

Zeg dat ik het u gezegd heb.