Vakantie, en dus druk

Het hangt er natuurlijk van af wat je ‘druk’ noemt: alles gaat een een veel gezapiger tempo dan anders.

Merel heeft bijvoorbeeld geslapen tot half negen, daarna heb ik de jongens hun haar bijgeschoren, en hebben ze ongeveer een half uur in bad gezeten met hun drietjes. Tegen dan was vooral Merel blauw van de honger, en kregen ze dus uitgebreid ontbijt van speculoosbrood 🙂

Mereltje werd in de crèche afgezet, en wij deden thuisdingen.

Om half twee stonden de jongens en ik bij de logopedist, alwaar zij zeer braafjes op hun iPads speelden terwijl ik oefeningen deed. Daarna zijn we gaan kijken of de Dreamland al Skylanders binnenhad (helaas) en doorgereden naar De Wereld van Kina. Gratis voor kinderen en Gentenaars, overigens. We hebben er gezien hoe dino’s elkaar eitjes roofden, hoeveel soorten schelpen er zijn, welke kleuren vlinders allemaal hebben, wat de evolutie is van aap naar australopithecus naar Neanderthaler, en heeft Kobe met open mond staan kijken naar de slagtand van een mammoet. En nog wel een paar dingen.

Er werd iets gedronken, en er werd daarna vooral ook naar de Quetzal gegaan, de chocoladebar iets verderop. Kobe kreeg een gigantische brownie die hij netjes naar binnen werkte, Wolf had een grote pot met drie bollen vanille-ijs, stukken brownie, chocoladesaus en slagroom, waarvan mama een groot deel van het ijs heeft opgegeten wegens teveel voor Wolf, en ik hield het op een macchiato met overschotjes :-p

We passeerden nog langs de Game Mania (ook geen Skylanders) en de bakker, en waren iets voor zessen thuis. Met een doodmoeë Kobe, en een uitgetelde Wolf. En een fijne dag achter de rug.

Merel bij de kapper

Het lijkt wel een titel van een Tiny-boekje :-p

Merel haar haar was echt lang aan het worden, toch achteraan. Vooraan viel het nog mee, en was het ook gewoon sluik. Achteraan krulde het enorm en was het een pak langer: als je de krullen rechttrok, tot ongeveer midden haar schouderbladen. Het resultaat was dat ze rondliep met een nekmatje, en dat het er niet erg verzorgd uitzag. Bovenaan stond ook nog wat van dat pluizige babyhaar.

Tijd voor de kapper dus. Mijn vaste kapster sinds jaar en dag, aan de andere kant van Gent wegens nog uit mijn studententijd, zag het wel zitten om het te doen. We hadden afgesproken dat ik haar zou bellen als Merel eens echt goed gezind was, en flink uitgeslapen. Vandaag was dat het geval en had Marie-Jeanne ook wel wat tijd, dus ik Merel in de auto geladen en naar Sint-Amandsberg.

Ik hield mijn hart vast, want we wilden het kind niet met een kapperstrauma opzadelen: Marie-Jeanne ging wel zien hoe ver ze ging geraken, desnoods kwamen we volgende week maar terug, en lieten we ze nu half geknipt. Merel heeft namelijk niet graag dat je aan haar haar komt, vandaar.

kapster1

Maar nee hoor. Merel zat op mijn schoot, en via een grote spiegel kon ze in de gaten houden wat MJ aan het doen was, en dat was blijkbaar wel intrigerend. De kapster is erin geslaagd om Merels haar achteraan netjes bij te knippen, overal het gepluisde haar weg te halen, en er zelfs een beetje van een carrécoupe in te steken. Dik in orde.

kapster2

kapster3

Mereltje ziet er nu wel anders uit, en haar krulletjes zijn grotendeels verdwenen, maar die komen wel terug. Hoop ik dan toch. Het is in elk geval properder en makkelijker om te wasssen.

kapster5

kapster4

’t Sas

Gisteren was er pedagogische studiedag op de school van de jongens, maar ik kan ze moeilijk aan een haakje hangen. Ik heb mijn moeder gevraagd of zij voor haakje van dienst wilde spelen, en dus bracht ik de kinderen ’s morgens naar haar. Ik moest maar werken tot 12.05u, en reed daarna opnieuw naar Zomergem om ook daar te eten. Omdat de zon er net was doorgekomen, ben ik even langs ’t sas gereden. Ik kan niet zeggen hoe vaak ik daar als kind ben gaan wandelen, maar ik vind het nog steeds een magisch mooie plek. Ik heb er een paar fotootjes genomen met mijn kleine compacte Coolpix die standaard in mijn handtas woont. Ik ga toch echt eens investeren in een beter toestel, denk ik.

sas1

sas2

sas3

sas4

sas5

Oranje

Mereloranje

Zij is al een stuk ouder, want ze heeft genoeg meisjeskleren. Maar toch wilde ik deze foto. De kast is al een paar jaar verdwenen, sinds de verbouwing, maar toch… Ze lijken echt wel op elkaar.

Weight Watchers week van 16/02

Meh.

Elke keer op de cursus zie ik het weer volledig zitten, en hier thuis ontbreekt me dan de moed om te wegen en te schrijven. Dat is nochtans de sleutel: mijn vriendin die meedoet, zat er een beetje door: ze deed prima haar best, maar toch bleef ze op hetzelfde gewicht. We hebben zitten denken wat er verkeerd kon zijn, en toen bleek dat ze haar porties niet meer afwoog. Ze is dat dan opnieuw stipt beginnen doen, en kwam tot de constatatie dat ze de porties intussen behoorlijk wat te groot inschatte. Ze weegt opnieuw, en nu was er toch wel weer wat af.

Ik ben ergens mijn motivatie wat kwijt. Ik zit onder die (voor mij) magische tachtig-grens, iets wat ik me altijd tot doel had gesteld. Ik zie er goed uit, voel me goed, krijg complimenten, en kan me dus niet meer motiveren voor die volgende tien kilo. Heck, vijf zou ook schitterend zijn.

Aan de ene kant zou ik deze zomer nog een broekmaat minder willen, naar 42: ik moet toch nieuwe broeken kopen, en dan liefst dus een kleinere maat. En ja, als ik zo mijn buik en billen zie, zit een bikini er nog niet meteen in. Aan de andere kant: meh.

Mijn débâcle van de vorige keer is al een beetje  minder: ik heb deze week nog de overschot van de taart opgegeten, en ben chips en chocolade in onheuse hoeveelheden tegengekomen, heb niks opgeschreven, maar verder wel wat opgelet in mijn portiegroottes, mijn fruit, geen mayonaise, dat soort dingen. In stabiliseren ben ik dus wel goed :-p

28-01-2010: 102,6
20-01: 80,2
27-01: 78,2
02-02: 79,5
09-02: 80,4
16-02: 79,7

De officiële gewichten van de donderdagavond om 19.30u op cursus, vlak na mijn eten en met wisselende kleren aan:

28-01-2010: 104,4
27-01: 81,3
02-02: –
09-02: 83,0
16-02: 82,2