Jan 13 2017

365 – 13 januari 2017 – cadeautje

Geschreven door onder 365,Môh!

365-jan13

Nog geen opmerkingen

Jan 12 2017

Van dinges.

Op donderdag heb ik om 12.05 uur al gedaan met lesgeven, en ik had voor een keertje kunnen afspreken met mijn lief om te lunchen. Hij had de Koevert op Wondelgem gekozen, en dus zat ik daar netjes kwart over twaalf. In de schemer. Hoezo? Wel, hun elektriciteit was uitgevallen, en ze kregen hem maar af en toe aan. Ze hadden al een aantal klanten weggestuurd, maar blijkbaar kennen ze er Bart, en wij konden blijven. Ik had dan ook een plaatsje aan het raam uitgezocht :-p Nog een chance dat ze koken op een gasvuur dus. Enfin, de lunch was lekker maar bijna haastig te noemen, want ik moest om half twee al in Sint-Amandsberg staan, voor een hoognodige knipbeurt.

Aansluitend reed ik in de regen naar Oostakker-Lochristi, pikte in het passeren een fijne geocache mee, en waaide er de Brantano binnen. Voorlopig loop ik nog steeds met die laars rond en met één paar schoenen dat de exact goeie hoogte heeft, maar ik hoop dat ik toch misschien wel ne keer ooit weer gewone schoenen zal kunnen dragen. Platte schoenen, welteverstaan, zeker in het begin. Hmpf. Ik vond een paar lelijke maar warme Kickers in bordeaux daim voor 36 euro, en stelde me daarmee tevreden. Ik passeerde wel nog eens langs de Cassis/Paprika, en vond daar dan weer de max van een kleedje voor nu, en zelfs een kleedje voor Merels communie. Happy me!

Ik belde mijn man op, en reed naar de Weba. ‘t Is al meer dan een jaar dat ik een nieuwe zetel wil, maar het komt er maar niet van. Vorig jaar in de kerstvakantie had ik samen met de kinderen een model uitgekozen, en lo and behold, een jaar later hadden ze die nog steeds! Ik hoefde hem zelfs niet aan te wijzen: Bart passeerde er, en zei: “Die!” Ja dus.

We kozen nog samen de exacte opstelling, de kleur en de stofsoort, en dat was dat. Op een half uur geregeld. Moet dat daarvoor zo lang duren??

Enfin, ik waaide nog even langs de houthandel voor de vlekproblemen op ons parket, kreeg bijzonder goeie raad en dure producten, en reed huiswaarts. Al na zessen, nota bene.

En toen moest ik noodgedwongen nog het koor afzeggen ook, want door al mijn gehoest zou er van zingen toch niks in huis komen, en ik had sowieso toch al bijna geen stem meer. Bleh.

Nog geen opmerkingen

Jan 12 2017

365 – 12 januari 2017 – knip

Geschreven door onder 365,Vanitas vanitatum

365-jan12

Nog geen opmerkingen

Jan 11 2017

Picknick, maar niet alleen…

Geschreven door onder Cogitationes

Ja, zelfs als het vriest, durven Merel en ik al eens te picknicken. Niet dat het nu aan het vriezen was, maar het was toch maar een paar graden. We deden onze gewoonlijke toer, namelijk beginnen op parking centraal, langs de tennisvelden, de tennishal, verder langs de petanquevelden en de minigolf, langs de pingpongtafels, en zo verder naar het kleine speeltuintje aan de camping. Daar installeren we ons altijd op het bankje, en eten we onze boterhammen.

Tot mijn grote verbazing zaten we vandaag daar niet alleen. Op een ander bankje zat een ouder koppel – ik denk eind de vijftig – te flikflooien. Ik kan het niet anders zeggen: ze zaten te kussen en aan elkaar te prutsen, en waren duidelijk niet opgezet met het feit dat wij daar om half zeven in de stikkedonker, de miezerregen en de kou kwamen zitten. Merel keek even, maar begon daarna vrolijk te kwetteren en te lachen als altijd, en we aten onze boterhammetjes.

Het koppel wierp af en toe een steelse blik in onze richting, en flikflooide verder toen bleek dat wij niet onmiddellijk gingen opkrassen.

Ik kon er niks aan doen, maar ik dacht: “Hoe wanhopig moet ge zijn, dat ge als een stel tieners in de kou, het donker en de lichte motregen op een bankje in een godvergeten hoekje van een park zit te frutselen aan elkaar? Dat ge blijkbaar niet kunt afspreken ergens anders uit schrik dat ze u zouden zien, of dat ge zelfs niet de warmere en drogere achterbank van een auto kunt gebruiken?” Want een andere verklaring had ik er niet voor. En ja, ik vond het een beetje zielig…

 

Nog geen opmerkingen

Jan 11 2017

365 – 11 januari 2017 – nog meer amaryllis…

Geschreven door onder 365

365-jan11

Nog geen opmerkingen

Jan 10 2017

Deadlines

Geschreven door onder Werken tedju !

Ik weet het, ik werk vaak tegen deadlines aan omdat ik dingen voor me uitschuif, maar soms moet ik stressen op een manier die ik liever niet zou doen.

Neem nu de programmaboekjes voor het toneel van school. Ik wist dat ik het materiaal niet eerder dan gisteren ging krijgen, en dat die ten laatste op donderdag, overmorgen dus, moeten gekopieerd worden. Ik had daar dus tijd voor voorzien gisterennamiddag, en morgen om af te werken. Geen probleem. Ik heb daarstraks na de les nog extra foto’s genomen om ze te kunnen gebruiken, en eigenlijk zal dat boekje al straks af zijn. Geplande deadlines: geen probleem.

Maar volgende woensdag komen de zesdejaartjes van een aantal basisscholen uit de buurt naar het schooltoneel kijken. Traditiegetrouw krijgen ze dan ook altijd een zakje mee met een appel, een vierkleurenstylo en een informatiebrochure over de school. Een brochure die ik maak, en waar ook dit jaar wel wat aan gewijzigd moet worden. Een paar nieuwe foto’s, maar vooral ook een aantal inhoudelijke wijzigingen. Voer voor de directie. Onze directeur wil dat per se zelf in handen houden, en ik heb dus half november aan haar gevraagd om me op tijd de nodige info door te geven, zodat ik die brochures op tijd kan opstellen en dat dat geen haastwerk moet zijn. Begin december heb ik dat nog eens gevraagd, zodat ik tijdens het wachten bij de deliberaties eraan kon werken. De donderdag voor de vakantie heb ik gevraagd om me toch zeker in de vakantie de info door te sturen.

Vandaag heb ik me kwaad gemaakt. Ik heb nog steeds niks gekregen, maar ik heb daar wel een behoorlijk aantal uur werk aan. Bovenop mijn gewone werk, natuurlijk. Die kinderen komen woensdag, dus de brochures moeten liefst maandag of dinsdag gekopieerd worden. Ik heb haar gezegd dat als ik vrijdag ten laatste de info niet heb zodat ik het in het weekend kan afwerken, ik er niet meer aan begin. “Ha ja”, reageerde ze snibbig, “dan hebben ze maar geen brochures dit jaar!” “Ha ja”, repliceerde ik, “dan is dat maar zo”.

Waarop ik haar bureau uitzeilde.

Ben ik nu echt zo onredelijk?

Nog geen opmerkingen

Jan 10 2017

365 – 10 januari 2017 – amarylissen

Geschreven door onder 365,De kleine geneugten des levens

365-jan10

Nog geen opmerkingen

Jan 09 2017

Verdict van de dokter

Geschreven door onder Aiaiai,Mens sana in corpore sano

Bon, ge komt dus bij de dokter, hoest het mens bijna omver, terwijl ge op uwe stok leunt en met uw been in een soortement plaaster zit. Juist ja.

Ze trok even een wenkbrauw op, stelde na wat onderzoek vast dat ik geen bronchitis heb, maar een tracheitis – ontsteking van de luchtpijp – met massa’s vastzittend slijm, en dat mijn lumbago inderdaad behoorlijk opspeelde. Slijmoplossend middel, en dat was dat.

Waar ze veel bezorgder om was, was het verhaal van de laars en de artrose. De orthopedist had inderdaad een actieve periode voorspeld, en zei dat ik mijn laars vier tot zes weken zou moeten dragen. We zijn intussen quasi drie maanden verder, en ik draag het ding nog steeds.

Ze schreef me Feldene voor, een serieuze ontstekingsremmer, om zowel de pijn in de rug te verlichten, en te zien wat het effect zal zijn op de voet.

Ik ben benieuwd, maar ik ben eigenlijk ook wel wat gealarmeerd door haar bezorgdheid. Blijkbaar is dit écht niet oké.

Over een paar jaar de rollator, zeker? Of iemand zoeken met maatje 40 en enkel een rechterbeen, en de schoenen delen?

Nog geen opmerkingen

Jan 09 2017

365 – 09 januari 2017 – maandag taartdag

Geschreven door onder 365,Werken tedju !

Twee soorten taart zelfs: een peren-chocoladetaart en een tarte tatin met peren. Fantastisch!

365-jan09

Nog geen opmerkingen

Jan 08 2017

Nieuwjaren, deel 2

Geschreven door onder Familieperikelen,feest

Er moest vandaag nog eens genieuwjaard worden, maar dan aan Barts kant van de familie. Mijn vader was ook uitgenodigd, en moest om elf uur bij mij staan. Bart ging voor de gelegenheid chefkok spelen, en was al rond acht uur ‘s morgens naar Ronse vertrokken. Maar elf uur kwam en ging, en geen vader. Ik belde naar Jeroen, en die ging eens kijken bij ons pa. Die was zich net aan het aankleden, maar wel al gewassen en geschoren. Zucht.

Ik heb de kinders ingeladen, en ben naar Zomergem gereden. Dat was eigenlijk sowieso de meeste wijze actie, want ons pa verbieden om wijn te drinken, dat behoort tot de categorie ‘Augiasstal kuisen’. Op deze manier kon ik hem netjes weer thuis afzetten, ongeacht de hoeveelheid alcohol in zijn bloed.

Bon, we waren dus om kwart voor een in Ronse in plaats van twaalf uur, en dan waren we nog niet eens de laatste. Mjah. Bart was tegen alle verwachtingen in bijzonder zen, en had alles onder controle.

Er waren hapjes en nieuwjaarsbrieven. Uiteraard.

En toen was er een fantastische truffelrisotto, gevolgd door Nelly’s zelfgemaakte pompoensoep, en dan everzwijnenfilet met gestoomde groenten en kroketjes. Bart had zelfs ook weer voor dessert gezorgd met zijn kegel van soesjes en zijn lemon curd.

IMG_8238

Intussen hadden mijn pa en Bo blijkbaar een verstandhouding gevonden: Bo was niet meer bij hem weg te slaan, en mijn pa was hem vanalles aan het wijsmaken. Leuk om zien!

Maar ik voelde me eigenlijk absoluut niet goed: ik ben al van vorige week aan het hoesten, en het lijkt alleen maar erger te worden. En door de gargantueske hoestbuien is het ook nog eens in mijn rug geschoten. Ik zat dus krom van de pijn, en mijn humeur was navenant. Morgen dus maar even tot bij de dokter, dacht ik zo.

Gelukkig wachtte er ‘s avonds nog een date op mij: een nieuwe aflevering van Sherlock op de BBC. Ik heb hem wel bijna van het scherm gehoest, maar kom.

Nog geen opmerkingen

Next »