May 14 2013
365 – 14 mei
Pythagoras’ kosmologie
May 13 2013
Eerste schooldag
En of ze er klaar voor was, die kleine meid van ons!
Met haar mooie kleedje aan, haar nieuwe jasje en haar boekentasje – eindelijk gevuld door papa met fruit, koekjes en drank! – wilde ze nog net poseren voor de foto, maar dan moesten we echt wel weg.
We hadden nog tien minuten in de overdekte speelplaats, en dus trok ze netjes haar jasje uit, en ging naast me op het bankje zitten. Toch voor de volle twee minuten, want toen wilde ze met haar grote broer op de glijbaan. Toen de bel ging, rende ze terug naar me toe, maar enkel en alleen omdat ik haar jas en tas had. Volledig aangekleed ging ze bij de rest van de kinderen van juf Femke opnieuw op de bank zitten. En toen die zei: “Kom, kindjes, we gaan naar de klas!”, sprong Merel recht, en ging dwars door de andere kinderen heen vlak achter de juf lopen. Ik zag dat een klasgenootje spontaan haar hand nam, en ik volgde achteraan, haar boekentas in de ene hand, en een klein warm handje van een wildvreemd kleutertje in mijn andere hand. Ik straal ‘mama’ uit, zeker?
Aan de klas gekomen zag ik nog net hoe Merel vol enthousiasme meteen naar binnen liep. Om zo’n tien seconden later beschuldigend weer naar buiten te komen stuiven, in mijn richting: “Mama! Boekentasj!” Ze griste ze uit mijn handen, en ging met stralende ogen weer de klas binnen. Ik kwam nog even in het deurgat staan, eiste een kusje, kreeg dat, en kreeg toen een blik die een goed verstaander kan interpreteren als zijnde: “Zeg mama, ik ben het ganse lange weekend bij jou geweest, maar nu ben ik wel al groot, en gans dit schoolding kan ik wel aan hoor! Dit is nu iets voor mij, daar sta jij buiten, en dus mag je naar huis gaan nu. Ga maar een koffie drinken, ik heb het hier onder controle.”
Ik ben de hele voormiddag blijven glimlachen om mijn kleine grote meid.
(Maar ze was toch zo blij toen ze me om 15.20u aan de klas zag, vloog in mijn armen met nog steeds stralende ogen, zei dat het heel leuk was geweest, en voegde eraan toe dat ze moe was. Een half uurtje en een koekje later lag ze in bed. Uitgeteld.)
May 13 2013
365 – 13 mei
Rondlopen met washandjes aan uw handen en voeten, ‘t is een hobby als een ander…
May 12 2013
Moederdag 2013
Tsja, met intussen drie kinderen die al steeds iets meer kunnen, komen er ook leukere en mooiere cadeau’s bij.
Om te beginnen mocht ik uitslapen, en kreeg ik een feestelijk ontbijt, met versgebakken koffiekoeken, verschillende soorten fruitsap, verse fruitsla, yoghurt, enfin, the works.
Er waren uiteraard ook cadeautjes:
- van Wolf een zelfgeschilderde en verniste ajuinpot, compleet mét ajuinen. En een tekstje, uiteraard.
- van Kobe een hele mooie brief, en een met onuitwisbare stift beschreven bordje met zelfgebakken koekjes.
- van Merel een beschilderde tegel, met complimenten van de crèche, en een beschilderd potje met een plantje in. Geen idee wat het zal worden, het staat op de vensterbank en krijgt water.
In de namiddag gingen we naar Ronse, voor taart. Nelly had uiteraard weer een gans legioen verwacht en daar ook taart voor voorzien, wat resulteerde in het feit dat ik de rest van de week nog taart zal eten, vermoed ik (op de foto staat de grote perentaart nog niet, en de snoeperderijen achteraf). Zo heel erg vind ik dat niet, tenzij dan voor de lijn…
En uiteraard waren er ook onze beide meisjes die samen speelden, en bleef Bo het middelpunt van de belangstelling.
En het is me nu eigenlijk pas opgevallen waar Merel die stralend blauwe ogen vandaan heeft…
May 11 2013
The Old Fashioned
Ik had u een tijdje geleden nog een bespreking beloofd van The Old Fashioned, et voilà! Ze is oorspronkelijk geschreven voor en gepubliceerd op Gentblogt. Uiteraard.
Cocktailbars. Bij het woord alleen al denk ik spontaan aan hippe locaties in New York, met knap jong volk, luide muziek, flashy belichting. De film ‘Cocktail’, quoi, met een nog jonge Tom Cruise.
Of, in een ander spectrum, een hotellounge van een chique hotel in Londen of Parijs. The Astoria, waar je enkel maar een cocktail kan drinken als je een smoking draagt, of een galajurk, en benen hebt van twee meter. Glamour, luxe, pure verwennerij. En vooral veel geld, dat ook, ja.
Niks van al het bovenstaande in The Old Fashioned, aan de Koning Albertlaan. Daar is vooral gezelligheid troef. En de jaren twintig (of zelfs nog iets vroeger), met een stevige vleug art nouveau. Ik ging er met twee vriendinnen iets drinken, en je komt in een heuse woonkamer terecht. Donkerhouten tafeltjes, stoelen en zetels met vloeren zittingen, en schattige kanten tafelkleedjes op de tafeltjes.
Een jongedame in charlestonkleedje bracht ons naar een tafeltje, nam de jassen aan, en overhandigde ons de kaart. Meteen vroeg ze ook of ze ons komkommerwater mocht brengen, blijkbaar een hele goeie dorstlesser. Ik heb het niet zo begrepen op komkommers en hield het bij gewoon water, maar ik vond de geste wel dik in orde. De kaart bevat een twintigtal verschillende cocktails, waaronder uiteraard – dat moet wel in een absinthbar – een aantal met het groene goedje. De ingrediënten staan netjes vermeld, net zoals een korte smaakomschrijving, en desgewenst geeft de jongedame nog een deskundige uitleg.
Ik stond in dubio: zou ik gaan voor de Apple Pie Martini? Die omschreven stond als, jawel, vloeibare appeltaart. Of misschien de iets pikantere Coriander Mule? Nah, ik koos voor The Cuberdon, die niet echt veel uitleg hoefde. Mijn gezelschap koos respectievelijk de cocktail van de dag, zijnde de Singapore Sling, en de Bruising Daisy (elf euro).
Een goeie vijf minuten, en een hoop geschud en geroer van de beide heren in witte labojas achter de toog later, kregen we de drankjes. Niet erg groot, maar wel bijzonder, en bijzonder lekker.
De foto doet het eigenlijk geen eer aan, maar is dan ook getrokken met mijn gsm. Tsja.
Omdat we geen van drieën grote drinkers zijn, gingen we daarna voor een alcoholvrije cocktail (6 euro). Die staan niet op de kaart, maar als je even vermeldt wat je graag drinkt en wat niet, en wat je favoriete smaak is, maken ze iets op maat.
Intussen waren er nog een paar gezelschappen binnengekomen, had men ons vriendelijk gevraagd of we het erg vonden om van een tafel van vier naar een tafeltje van drie te verhuizen, en zat het eigenlijk gewoon vol. Niet moeilijk, want het is er niet groot, en het is er aangenaam zitten. De jaren twintigmuziek staat net luid genoeg, de bediening is discreet maar attent, en het is net alsof je effectief in een huiskamer zit. En voor mij hoeft Tom Cruise daar écht niet bij te zijn.
The Old Fashioned
Koning Albertlaan 115
Open op woensdag-zaterdag vanaf 20.00u
www.old-fashioned.be
May 10 2013
Oosterse aspergeschotel
Omdat het nu volop aspergetijd is, gaf Weight Watchers de eerste week van mei een aantal recepten met asperges mee in zijn weekboekje. Eentje ervan sprak me echt wel aan, en dus zette ik het vandaag op het menu.
Voor één persoon heb je nodig:
- 50 gr ongekookte basmatirijst
- 1 koffielepel sesamzaadjes (optioneel, ik liet ze weg omdat de kinderen ze niet lusten)
- 130 gr kipfilet in reepjes gesneden
- 1 koffielepel olie
- 200 gr groene asperges (en ik had het verkeerd opgeschreven en had witte mee. Niet erg, uiteraard)
- 40 gr shiitake
- 1 kleine ui
- een halve chilipeper (die er ook uit is gegaan wegens te straf voor de kinderen)
- 1 teentje knoflook, geperst
- 60 ml groentebouillon
- 1 eetlepel sojasaus
- 4 cocktailtomaatjes (die blijkbaar verdwenen waren, tsja…)
Kook de rijst, rooster de sesamzaadjes (zonder vet), bak de kipfilet 7 minuten in de olie. Bestrooi met peper en zout, haal uit de pan. Snij de asperges, shiitakes, ui en pepertje in stukjes, bak alles ongeveer 5 minuten met de knoflook in de pan van de kip. Giet er de bouillon en de sojasaus bij, laat nog eens 8 minuten garen.
Halveer de tomaatjes, doe ze samen met de kip in de pan. Bestrooi met sesamzaadjes, dien op met de rijst.
10 punten per persoon, en verdomd lekker.
