Jan 24 2015

Spionnen in het dorp!

Geschreven door onder Amusement,Goed gezien!,Môh!

De kinderen verveelden zich, dus stelde ik voor om de kartonhuisjes nog eens uit te halen, samen met het tafelhuis.

Dat werd op hoera-geroep onthaald, en al gauw ontpopte het gedoe met de huisjes zich tot een heus spionnenspel. Ze waren inderdaad naar boven getrokken, maar ik heb al lang geleerd me daar niks van aan te trekken, en gewoon te genieten van de plotse stilte hier beneden. Tot ze plots al fluisterend hier beneden op kousenvoeten door de woonkamer slopen, en ik daarna de volgende foto kon trekken:

IMG_3327

En toen hadden ze hun hoofdkwartier in hun tafelhuis gebouwd, en hadden ze elk daarnaast een eigen huisje. Dat van Kobe was nogal klein, maar ik had nog een extra doos, en we hebben die met elkaar verbonden bij wijze van “appartement”, zodat ze een gans dorp hadden.

IMG_3328

De rest hebben ze opgeruimd, maar ik heb plechtig moeten beloven dat het dorp mocht blijven staan tot morgen, ook al komt Omaly. Tsja, die kan maar haar hoofd schudden, zeker?

Nog geen opmerkingen

Jan 24 2015

365 – 24 januari 2015 – staartjes

Geschreven door onder 365,Merel

365-jan24

Nog geen opmerkingen

Jan 23 2015

Nieuwe pull, en wat voor eentje!

Geschreven door onder Goed gezien!,Môh!,Werken tedju !

Elk jaar maken onze zesdes een trui in het thema van hun uitvaart (100 dagen, in het katholieke circuit). Aangezien ik de begeleidende leerkracht van die uitvaart ben, kon ik op de voet volgen welke kleur en slogan het dit jaar ging worden, en ik vond het prachtig! Want ze hebben gestemd, en het werd “Ik KAM (we zitten op het Koninklijk Atheneum Mariakerke, het KAM dus), ik zag, ik overwon”, een variante op de onsterfelijke woorden van Julius Caesar dus. De trui was dan nog eens in het rood, met een witte lauwerkrans rond de slogan. Ge ziet van hier dat ik jaloers was. Toen ik echter vroeg of ik er soms ook eentje mocht kopen, zeiden ze tot mijn grote verbazing ja. Zij hebben allemaal geopteerd voor een kaploze versie, ik draag liever een echte hoodie, met kap en buidel dus, en die hebben ze dan apart voor mij besteld.

Ik heb er een postje op het schoolblog over geschreven, mét foto’s, maar dan uiteraard niet van mezelf. Ik heb een gans contingent 18jarige schonen ter mijner beschikking, zeg nu zelf! En onderstaande foto is mijn klas Latijn, met helaas één zieke. Fijne groep!

IMG_3310

Ik loop nu dus al de ganse dag te glunderen in een felrood exemplaar, eentje dat ik als leerkracht van het KAM nog lang ga kunnen dragen, mag ik hopen.

Ik vind hem in elk geval prachtig.

 

Nog geen opmerkingen

Jan 23 2015

365 – 23 januari 2015 – staalblauw

Geschreven door onder 365,Genieten

365-jan23

Nog geen opmerkingen

Jan 22 2015

Van verloren rijden, lunchen, boeken, en tandartsen.

Geschreven door onder Aiaiai,Amusement,Gent,Môh!

Ik moest nog snel wat stof halen in de Sleepstraat, deze voormiddag, en had me geparkeerd in een zijstraatje, het Godshuishammeke. Ik sta wel vaker daar, en dan doe ik gewoon een blokje rond, tot ik weer de Sleepstraat kan uitrijden. Vandaag moest ik naar de Sint-Pietersnieuwstraat, en reed ik gewoon de straat verder. Ha, dacht ik, ik kom uit in Nieuwland blijkbaar, dat komt dan uit op de kleine ring, ideaal. Alleen bleek mijn richtingsgevoel me daar in de steek te laten, want eigenlijk had ik gewoon verder moeten rijden.  Tot mijn grote verbazing kwam ik dus plots uit op de Achterleie (ja, ik heb de straatnamen opgezocht, ik geef dat toe), aan de overkant van de brug aan het MIAT. Verloren gereden in mijn eigen stad, komt dat tegen!
Ik bleef even staan, en sloeg dan maar de Blekersdijk in, alweer een straat die ik wel kende, maar waar ik nog nooit doorgereden had. Vanaf de Ham wist ik uiteraard wel weer mijn weg, maar serieus zeg, centrum Gent, en dan nog verloren rijden!

Een tweede verbazing overviel me toen ik me parkeerde in de Plateaustraat Rozier (dank u Veerle, ik wist dat er iets niet klopte, ik heb die twee altijd al door elkaar gehaald): die is niet alleen in twee geknipt met paaltjes, er staan ook zinnen op de grond geschreven. Ik heb geprobeerd ze te vatten, maar dat lukte niet echt met mijn gsm.

IMG_0917

Bon, ik spoedde me naar het Salon, waar ik afgesproken had met een vriendin. Ik had nog altijd haar nieuwste boek niet, ook al is dat al een tijdje uit, en dat had ze voor me meegebracht, gesigneerd en al. “Parket Magistraal”, ik weet u nog te zeggen wat ik er van vind.

1507-1

Enfin, we hielden een heerlijke babbel bij een fijne lunch. Een aanrader trouwens: quiche met spinazie en brie. Een gewone basis quichevulling met spinazie, daarop een klein laagje tomaat, en dan volledig afdekken met repen brie. Lekker, jong!

IMG_0918

Tegen drie uur zat ik dan bij de tandarts: vrijdag is er een stukje tand afgebroken van een al geabimeerde kies, en dat moest uiteraard bijgewerkt worden. Mijn tandarts is er eentje van de goeie soort: snel, efficiënt, pijnloos en zonder blabla. Ik ben er zelfs niet meer zenuwachtig of gespannen, stelde ik bij mezelf vast, zelfs niet wanneer ze aan het boren is. Twintig minuten later stond ik buiten, netjes op tijd om de kinderen op te vangen.

Fijne dag, voorwaar. Nu nog tijd vinden om de stof te verwerken en het boek te lezen. Dat zal nog wat anders zijn…

Eén opmerking tot hiertoe

Jan 22 2015

365 – 22 januari 2015 – De vierde toren

Geschreven door onder 365,Gent

365-jan22

Eén opmerking tot hiertoe

Jan 21 2015

80

Geschreven door onder Verdrietig

Lieve Jeroom

vandaag zou je tachtig geworden zijn. Man, wat zouden we daar een feest van gemaakt hebben zeg! Met lekker eten, en veel rondspringende kleinkinderen, en jij die zichtbaar zou genieten van de aandacht.

Ik wou dat ik je nog één keer kon spreken. Dan zou ik bij jou in de keuken komen zitten, jij in je favoriete stoel, ik op de zetel ernaast. Ik zou je vertellen, in de eerste plaats, over je kleinkinderen. Hoe groot Wolf intussen al geworden is, en dat hij de eerste pubertrekjes begint te vertonen. Hoe hij in het weekend al wat langer slaapt, en een heerlijk sarcastisch gevoel voor humor aan het ontwikkelen is. Jij zou monkelen, en zeggen dat hij dat van geen vreemden heeft. En ik zou stoefen met zijn gitaar: hij speelt graag en veel, en doet het ook bijzonder goed.

Ik zou je vertellen over Kobe: dat hij het zo goed doet op school, maar dat zijn schrijven nog wel wat werk kan gebruiken, en jij zou vermanend opmerken dat ik hem daarin moet trainen, en dat zijn vader ook van die hanepoten had. Maar ik zou je ook vertellen wat een ongelofelijke fantasie die jongen heeft, en hoe smeuïg hij kan vertellen, en wat een enorme energie hij kan uitstralen. En dat hij toch wel een paar vijzen mist bij momenten, en opnieuw zou je monkelend opmerken dat ook hij duidelijk mijn zoon is.

Ik zou je uiteraard ook vertellen over Merel: hoe zalig het is om in haar lange blonde haar te kroezen, en wat een eeuwig vrolijk kind dat toch is, dat altijd aan het zingen en dansen is, met die grote blauwe kijkers van haar. Ze zouden je onmiddellijk doen denken aan die van je vrouw, want die ogen, die heeft ze duidelijk van Nelly geërfd.

Je zou me aankijken met een zachte blik, en mijn hand nemen, en me vertellen wat voor fantastische kinderen ik toch heb, en dat ik me mag gelukkig prijzen met hen. Ik weet dat, Jeroom, geloof me, ik weet dat.

Maar dan zou er iets bezorgds over je komen: je zou me vragen hoe het met Bart is. Hoe het écht met hem is, en je zou me vragen om toch echt goed zorg te dragen voor hem. Want je weet maar al te goed hoe hard je oudste zoon op jou lijkt: even koppig, even volhardend, en even hard werkend als jij altijd deed. Hij klopt teveel uren, die man van mij, hij gaat er soms té hard voor, en dat eist bij momenten zijn tol. Maar, zou ik je zeggen, ik kan hem toch niet verbieden om te doen wat hij zo ongelofelijk graag doet? En jij zou zwijgen, en dan begrijpend knikken, maar toch zachtjes je hoofd schudden.

En dan zouden we samen even tot het eind van de tuin lopen, tot bij de kippen, terwijl je me weer een of andere maffe anekdote vertelt en me aan het lachen brengt.

Ik mis je, Jeroom. Ik had je zo graag tachtig zien worden vandaag.

 

Lieve kus van je kleinkinderen en je schone dochter, zoals je me altijd noemde.

 

4 opmerkingen tot hiertoe

Jan 21 2015

365 – 21 januari 2015 – schutkleur

Geschreven door onder 365,Beestenbende

365-jan21

Nog geen opmerkingen

Jan 20 2015

Robotje

Geschreven door onder Amusement,Goed gezien!,Wolf

Disclaimer: ik vond nog een oude post van deze zomer, die ik blijkbaar niet online had gezet. Bij deze, want Wolf vond het filmpje zo leuk ^^

Het is traditie – en dat zal wel in de meeste families zo zijn – dat als de ouders met vakantie gaan zonder kinderen, dat ze dan cadeautjes meebrengen voor die kinderen.

Merel kreeg een ketting die ze nog niet heeft afgedaan, Kobe kreeg een verzamelboek van Wally, en is er al uren zoet mee geweest, en Wolf kreeg een bouwpakket voor een robotje.

Het heeft hem wat gevloek gekost, wat gepuzzel en herbeginnen, wat gefoeter van zijn vader die verklaarde dat hij altijd al een hekel had aan techniek, en uiteindelijk wat hulp van mama. Het resultaat is bijzonder amusant, en heeft hij zelf gefilmd:


Eén opmerking tot hiertoe

Jan 20 2015

365 – 20 januari 2015 – kwartiertje pauze na het middageten

Geschreven door onder 365,De kleine geneugten des levens

365-jan20

Eén opmerking tot hiertoe

Next »