Lezingenreeks Great Characters

De Universiteit Gent houdt al een paar jaar na elkaar een interessante lezingenreeks. Ze promoten ze zelf als volgt:
Na het succes van de eerdere lezingenreeksen ‘Great Books’, ‘Great Poems’, ‘Great Plays’ en ‘Great Critics’ brengt de Vakgroep Letterkunde van de Universiteit Gent dit jaar een reeks over ‘Great Characters’ voor het brede publiek. Daarbij worden in elf lezingen evenveel iconische personages gepresenteerd die door de eeuwen heen verscheidene, soms erg uiteenlopende literaire levens hebben geleid. De lezingen zijn vrij toegankelijk voor alle geïnteresseerden. Meer info: www.taalenletterkunde.ugent.be/permanentevorming.”

Ik heb er al een paar van bijgewoond, blijkbaar: Yanick in de reeks Great Critics, of Yanick over Lucretius, maar ik heb er effectief ook nog andere gehoord. En nu ga ik dus proberen om die over Orpheus en Helena bij te wonen. Jurgen Peters ken ik niet, maar Berenice is een oud-leerling :-p

Kom ik er iemand tegen?

Instagram

Nee, echt lang zit ik zelf nog niet op Instagram. Ik steek al genoeg tijd in al die sociale media, en ik vond dat ik er al genoeg had. Mijn foto’s zet ik hier op mijn blog, ik zag niet direct de noodzaak. Maar… veel jonge gasten zitten niet eens meer op FB, enkel op Instagram, en dus, tsja, ben ik maar overstag gegaan.

Hetzelfde geldt voor de school. Ik doe daar natuurlijk de website maar ook de Facebookaccount, en sinds december heb ik ook daar een Instagramaccount toegevoegd. Er zijn nu eenmaal een hoop losse foto’s die op zich wel leuk zijn, maar waar ik moeilijk een blogpost kan aan wijden. Ze geven vaak wel de sfeer weer van de school, en dus is er nu de instagramaccount, waar ook andere collega’s af en toe een contributie aan doen, zoals dit zicht uit het lokaal van Engels.

Enfin, hier te vinden dus: https://www.instagram.com/atheneum_mariakerke/

 

Van Latijnolympiades, geocaches en Geeky Cauldrons

Deze middag moest één van mijn zesdejaars in Antwerpen zijn voor de tweede ronde van de Latijnolympiade. Ik kon haar natuurlijk alleen met de trein laten gaan, maar ik voelde me ergens verplicht om mee te gaan, en dan maar meteen ook de auto te nemen zodat ik nog andere dingen kon doen.

Enfin, ik me geparkeerd op de Rubenslei, aan de school, en daar dan maar meteen blijven staan aangezien rondrijden al te gek bleek. Ik wilde namelijk naar de Geeky Cauldron op de Sint-Jacobsmarkt, om er een geocache weg te steken en even wat bij te praten met Alexandru. Dat gebeurde ook, het was ferm gezellig, en dan bleef ik nog een tijd hangen bij Tom, die me meteen even zijn Atmicmu medewinkel toonde. De geocache trekt de aandacht naar Geek Street, ik vond het gewoon een leuk idee, en Alexandru kan hem meteen ook onderhouden.

Benieuw hoe vaak hij zal gevonden worden.

Enfin, gezellige middag gehad in Antwerpen, jawel.

 

Babysit

Nee, hier thuis hebben we tegenwoordig geen babysit meer nodig: Wolf trekt perfect zijn plan, en zijn broer en zusje luisteren ook gewoon naar hem.

Meer nog: voor al wie al eens een babysit zoekt in het Wondelgemse/Mariakerkse: Wolf is een zeer verantwoordelijke jongeman die vooral schitterend is met peuters en kleuters, maar ook lagere schoolkinderen. En die vooral het zakcentje wel kan gebruiken voor zijn Playstation

Met andere woorden: gewoon even luisteren of hij vrij is – meestal wel – en u kan rustig een avondje uit. Met backup van mama :-p

Max is de max!

Een dikke week voor Kerstmis kreeg ik een berichtje van Max: dat hij een tekening had gemaakt. Met afbeelding van de tekening erbij, uiteraard.

Ik viel bijna van mijn stoel. Huh? Hoe wat waarom? Max moest daarmee lachen, en schreef het toe aan bewondering. “O ja, de “hoe” is misschien met potlood 😉

Soit, ik geef u hier dus de tekening mee:


De originele foto:

Toen ik Max vroeg wat die tekening moest kosten, antwoordde hij: “Niks, ik zal ze komen binnensteken.” Ik protesteerde. Duh. Maar nee, Max wou geen betaling, maar ik mag zijn tentoonstelling in november wel sponsoren.

Ik heb ze in een kader gestoken, en hem gegeven als cadeautje voor zijn nieuwjaar. Hij was er niet goed van, zoals je misschien kan zien:

En Max, die publiceert momenteel op zijn blog elke dag een tekening, en liet die van ons pa ook al de revue passeren. Mét uitleg.

Bedankt, Max. Echt waar.