Geen geocachen vandaag

Het sneeuwde misschien even in de voormiddag, maar eigenlijk begon de zon wel aangenaam te schijnen in de namiddag. Toch zag ik het niet zitten om te gaan geocachen vandaag: de rug werkte echt nog niet mee. Ik ben er deze week te vaak los over gegaan dat ik hem vandaag niet extra wilde belasten, al is het maar gewoon wandelen.

Ons pa vond het niet erg: er is een gure wind, er waren stapels kousen en er was mijn blog waar hij nog een achterstand in lezen in had. Ergens vond ik het wel jammer: ik doe dat bijzonder graag en ons pa heeft de beweging nodig. Maar als het lijf niet mee wil, dan is het snel gedaan natuurlijk.

Ik bracht hem wel tegen zessen naar huis, waardoor ik andermaal de zon zag zakken boven het sas in Zomergem.

Ik ben zelfs naar de overkant gereden, over Durmenbrug, omdat ik dacht dat ik daar de zon zou zien boven het water, maar dat viel wat tegen. Tsja…

Een rustige dag, dus.

Geocachen in Lochristi (deel 4)

Opnieuw een redelijk frisse maar wel meer dan behoorlijk zonnige zondag, en dus werd ons pa opnieuw meegesleept richting Lochristi om er verder te cachen.

We namen het veer omdat Meulestee Brug nog altijd afgesloten is, en dat is eigenlijk steevast een mooi begin van de tocht, toch?

En toen was er, zoals elke zondag, taart met koffie en werd het nog extra aangenaam.

Toen ik ons pa naar huis bracht, was dat net zoals vorige week net rond zonsondergang. Ik repte me nog en kon nog net de ondergaande zon vastleggen, maar ik ga valsspelen en die foto voor morgen als foto van de dag houden.

Geocachen in Lochristi (deel 3)

Prachtig weer, zij het misschien een beetje fris, en dus werd ons pa gesommeerd om de auto in te stappen en mee te gaan cachen in Lochristi. Er zijn in totaal 50 caches hier, en we hebben er nog maar 13 gedaan, we zijn dus nog wel eventjes bezig. Maar we jagen ons vooral niet op, en ik merk dat ons pa er ook echt wel deugd van heeft ^^

En tegen vijf uur was er taart, en dat smaakt dan extra als je buiten hebt gelopen.

En ook: toen ik ’s avonds terug reed, was er aan ’t sas een prachtige zonsondergang. Oordeel zelf.

Gecross

Op woensdag, als Bart niet thuis is, durft het qua timing al eens nauw luisteren.

Ik heb van 13.45 uur tot 14.15 uur kine in Evergem, maar dat durft al eens uitlopen en dat is vooral een zeer slecht uur om op de R4 te staan, heb ik al ondervonden. Meestal ben ik dan pas tegen 14.45 uur thuis, waardoor ik quasi onmiddellijk weer moet vertrekken met Kobe, opnieuw naar Evergem, voor zijn fagotles om 15.00 uur. Die duurt drie kwartier, waardoor ik ofwel even naar de Zeeman rij, boodschappen doe in de Aldi naast de school of gewoon zit te lezen.

Tegen vier uur ben ik weer thuis, en tegen vijf uur rijd ik – opnieuw – naar Evergem voor Merels muziekles. Ik gooi haar af, rij gezwind weer naar huis, pik daar Wolf op en breng hem naar de Blaarmeersen voor zijn rugbytraining die start om zes uur. Om zes uur moet ik echter al terug in Evergem zijn om Merel op te halen, en het durft al eens file zijn op zowel de baan langs de Watersportbaan als op de R4 zelf, zodat ik niet mag treuzelen.

Maar vandaag was de lucht met de ondergaande zon gewoon zó mooi, dat ik het niet kon laten: we waren op de parking van de rugby om 17.35 uur. Ik ben uit de auto gespurt, ben – op een drafje, jawel – naar het water van de Blaarmeersen en meer bepaald de pier gelopen, heb daar als een zot een aantal foto’s genomen, ben teruggelopen en zat in de auto om 17.45 uur om dan naar Evergem te rijden, waar ik warempel nog op tijd was (Merels les was een klein beetje uitgelopen).

Maar de foto’s zijn het helemaal waard, vond ik. En ik heb oprecht van het zicht genoten, daar tijdens mijn drafje.