Acta Diurna de muliere ludenti
Marie-Julie had verschillende van mijn zomertruitjes gezien en vond die echt leuk, zei ze. Ik bood aan om er eentje voor haar te maken, en daar zei ze gretig ja op, maar dan in het spierwit. U vraagt, wij draaien.
Omdat ze een pak kleiner en vooral smaller is, is het een veel kleinere maat geworden. Merel showt het even, maar ook zij is groter en breder dan MJ. En het is ook een licht gewijzigd patroontje geworden met een extra steek tussen.
Ik weet het, het wordt saai, maar dit is ook gewoon mijn archief, vandaar.
Toen Peggy zag dat ik zo’n zomertruitje met mouwtjes had gemaakt, wilde ze dat prompt ook. Zij die altijd gezegd had dat het zeker zéker ZEKER geen mouwtjes moest zijn. Juist ja.
Ik heb er dus eentje gemaakt, en ik vind het best knap. En nu twijfelt ze om aan de andere ook mouwtjes bij te zetten, iets wat eigenlijk wel kan. Serieus…
Ze vindt het wel precies korter dan de vorige, terwijl het exact hetzelfde model is, behalve de mouwtjes.
Ik had opnieuw zo’n bol kleurverlopend katoen gekocht, en de vorige keer vond ik het jammer dat ik niet tot het einde was geraakt, dat ik dus niet alle kleuren had. Dat wilde ik deze keer vermijden, en dus haakte ik er korte mouwtjes bij. Eigenlijk had ik nu net wat te kort, maar gelukkig had ik een passend kleur liggen en viel dat niet op.
Bij deze dus een nieuw licht dingetje, hetzelfde patroon maar mét mouwtjes deze keer, en ik ben er echt wel enthousiast over. Die kleuren…
Oh, en toen Peggy het zag Рzij die altijd zei dat ze echt echt echt geen mouwtjes wilde Рwilde ze er ook. Maar ze heeft al zeven stuks van die zomertruitjes, ik ga het achtste nu maken in lichte witte katoen m̩t mouwtjes, en eventueel haak ik aan de vorige er dan maar mouwtjes aan, dat zien we nog wel.
Ja ik weet het, het wordt saai, maar ik sla ze vooral ook voor mezelf op. Dit is dus exemplaar nr. 13, het zevende voor Peggy, in het lichte zwarte katoen.
Dit zijn twee exemplaren voor Annelies. Ik moet ze dan eens opsturen, of zij moet eens passeren, dat kan ook, maar vanuit Leuven is dat nogal ver… Maar ik vind ze wel geslaagd, ja.
Eentje dus met kleurverloop van lichtgrijs naar zwart.
En eentje van redelijk fel blauw naar zwart.
En dan is er eentje voor mezelf in wat ik heel mooie kleuren vind, maar dat blijkbaar bijzonder lastig blijkt om te combineren. Tsja.
Ik zal deze zomer eens kijken voor een zwarte T-shirt op een jeans, dat moet lukken. Wel lekker kleurrijk, voor een keertje.
Geloof het of niet: nog een zomertruitje, nog eentje voor Peggy zelfs. Dit is in het iets dikkere katoen en daardoor is de tekening iets meer gedefinieerd.
En ben ik al uitgehaakt? Nog lange niet, ik heb nog wel wat op stapel staan.
Jawel, nog eentje, en ik ben nog niet uitgehaakt.
Peggy wilde er nog eentje in het grijs in de lichte katoen, en daarna nog eentje in hetzelfde grijs in de zwaardere katoen.
Hierbij dus de foto’s, om even te tonen hoe hetzelfde model compleet anders valt bij een andere lichaamsbouw, maar bij allebei eigenlijk even mooi is.
Met dank aan de bereidwillige modellen ^^
Het begint hier afgezaagd te worden, ik weet het, maar dit fungeert ook als mijn archief, dus… zomertruitje nr. 6, het tweede voor mezelf. Dat eerste was in een heel licht katoen, met kleurverloop, en dat was me zo goed bevallen dat ik er nog eentje wou, maar dan niet van paars naar zwart, maar van lila naar wit. Het resultaat is een pak zomerser, een pak lichter. Je kan die dingen trouwens op twee manieren dragen, de voor- en achterkant zijn identiek qua model.
Het volgende is zo’n licht dingetje in een licht beige, eerder ecru, voor Peggy. De vorige zijn wat zwaarder en eerder tussenseizoen, maar ook dit lichte is heerlijk om dragen en toch nog warmer dan dat je zou denken.
Soit, mocht er nog iemand zo eentje willen of een dergelijk iets: laat maar weten, het eerste is aan kostprijs van het garen, daarna aan 25 euro per stuk, toch in dat katoen.
