Yak-shaving much?

Een klassiek geval van yak shaving, of ADHD-brein, zo u wil.

Spendeer na uw ontbijt een uur lui in de zetel met spelletjes op uw gsm. Zeg tegen uzelf dat ge eindelijk eens die niet-behandelde teksten moet verbeteren: ge hebt daar nog wel tijd voor tot zaterdag, maar het is principieel, want ge moet om elf uur weg, en het is intussen negen uur.

Ga uw examens halen. Leg die open op de keukentafel, sorteer ze. Realiseer u dat ge daarbij koffie nodig hebt. Zet de koffiemachine aan, steek de ontbijtspullen in de afwasmachine. Vul meteen ook de weekkalender op het witbord aan. Neem uw koffie. Ga naar uw keukentafel.

Neem uw verbetersleutel. Tiens, die zit niet in de envelop. Ga naar uw bureau, waar uw jongste zoon met ADHD zijn intrek heeft genomen. Ga uit van de veronderstelling dat uw modeloplossingen daar op uw ene stapel liggen. Zie zijn bureau vol staan met lege flessen en kopjes. Ruim dat op. Nu ge toch bezig zijt: ruim ook nog inpakpapier en een schaar en zo op.

Besef dat ge afgeweken zijt van uw plan. Keer terug naar dat bureau. Vind uw papieren niet. Denk dat ge ze misschien bij het kladpapier hebt gelegd en daardoor ze gebruikt hebt om larpinfo op te printen. Ga naar de badkamer om die papieren. Merk dat ge nog uw larpkoffertje niet hebt opgeruimd. Ruim dat op. Check die papieren. Merk dat uw modeloplossing er niet tussen zit. Neem, nu ge toch in de badkamer zijt, eerst uw douche. Maak een mental note dat ge micellair water op het boodschappenlijstje moet schrijven. Weet dat ge dat, net zoals de vorige zes keer, toch weer gaat vergeten zijn tegen dat ge beneden zijt.
Kleed u aan, wil nog een was insteken maar bedenk dat die nooit klaar gaat zijn tegen dat gij weg moet.

Ga naar beneden met de larpbriefing in uw hand, leg die op dat ene stapeltje op uw bureau. Leg die stapel wat rechter want anders gaat hij omvallen wegens nogal hoog.

Neem uw computer, want ge hebt uiteraard uw modeloplossing digitaal staan. Zet u aan de keukentafel met uw computer. Typ eerst dit berichtje. Sla uzelf mentaal voor de kop, besef dat het intussen al na tien uur is. Werk toch dit berichtje af. Open uw verbetersleutel.

Zucht eens diep.

Murphy…

Hebt ge ein-de-lijk uw stoffen samengezocht, hebt ge een patroon afgedrukt en hebt ge de naaimachine van uw ma geïnstalleerd met een bang hartje – het is meer dan dertig jaar geleden dat ge die nog gebruikt hebt en van uw eigen naaimachine is de pedaal kapot – valt na vijf centimeter – letterlijk!  – naaien de elektriciteit van het ding uit.

Blijkt de kabel kapot te zitten, vlakbij de -uiteraard volledig in het plastiek ingewerkte – stekker. En dat was blijkbaar al zo, want uw ma heeft er destijds nog een ijzerdraadje rond gedraaid. En dan moogt ge eerst nog beginnen solderen aan die draad, die nog ferm tegenwerkt ook want hij zit precies verkeerd gedraaid. Iets wat trouwens nog langer dan dertig jaar geleden is. En zoekt ge uw kot af waar die soldeer ook alweer ligt. En lukt het met een hoop gepruts, maar hebt ge gelukkig uw vingers voor een keer niet verbrand.

En dan, dan, DAN kunt ge aan die mondmaskers beginnen. Yakshaving, iemand?
Maar bon, dat eerste masker, dat valt precies nog mee. De stof is bij nader inzien wel wat te dik: het is van die dikke dikke katoen zoals voor jeansbroeken. Maar het model, yup, dat is het wel.
Allez hup, de kop is eraf.