Nieuw elan voor Bart in de tuin

Bart heeft het het laatste jaar zo druk gehad, dat het tuinwerk er bij inschoot. Ik snap dat volledig: als je een hele dag keihard hebt gewerkt, plof je daarna gewoon in de zetel en ga je niet nog rondpoteren in de tuin omdat het moet.

Ik had in het voorjaar de bloembakken voorzien van wat kleurrijke plantjes, ik had een basilicum en een munt geplant, en dat was dat. Ha ja, want ik mag absoluut niet in de tuin werken van mijn rugspecialist, en als ik het toch doe, merk ik meteen waarom hij het me verbiedt.

Maar nu is Bart plots weer in gang geschoten, en ik vind het zalig. Hij heeft de moestuinbakken voorzien van compost en wintergroenten, en algemeen wat opgeruimd.

Daarnaast is hij ook de bloembakken opnieuw beginnen vullen met herfstplantjes:

Waar het gras de droogte toch niet had overleefd, heeft hij opnieuw ingezaaid:

en uit een van zijn moestuinbakken zijn er nog wortels tevoorschijn gekomen van vorig jaar:

Zelf had ik al een wreed wijs plantje voor buiten op de tafel meegenomen. Geen idee wat het is, maar het zijn fijne kleine bloemetjes.

En ik hoor intussen dat hij nog dingen heeft besteld, onder andere een tweede boom voor in de tuin. Er staat nu een zeer enthousiaste krulwilg die heerlijk veel schaduw geeft in de zomer, en er komt nu nog een paulownia, blijkbaar de snelstgroeiende boom ter wereld, maar vooral: met prachtige paarse bloemen. Ik kijk er nu al naar uit!

Cordyceps in onze waterput

(Voor wie het begrip cordyceps niet kent: het verwijst naar de reeks The Last of Us, waarbij de wereld wordt overspoeld door een vijandig soort fungus dat mensen verandert in een soort agressieve zombies)

Het was al even geleden dat we onze waterput nog hadden gecontroleerd: onze toiletten lopen op regenwater dat van onze verschillende stukken dat wordt opgevangen. Daar zit een klein filtertje op, zodat er geen bladeren of zo mee in die put verzeilen. Allez ja, toch geen grote stukken.

Na verloop slibt dat filtertje dicht zodat het water allemaal rechtstreeks de riolering inloopt en wij dus zonder regenwater vallen. We moeten dat dus af en toe eens schoonmaken, zeker na de winter.

Wel…

Bart trekt daarstraks op mijn vraag het deksel open – dat is iets waar mijn rug het zo niet op heeft – en wij kijken allebei met zeer grote ogen in die put.

Mijn eerste idee was: een mega spin! Nu ben ik niet bang van spinnen, maar eentje die dit soort web weeft? Euh nee, bedankt!

Bij nader inzien waren het wortels van het een of het ander, geen idee wat precies, want die put ligt onder het gras, naast onze beukenhaag. En de put zelf was, ondanks het regenweer van de voorbije dagen, zo goed als leegt want ja, filtertje verstopt.

Bart is een hark gaan halen en met vereende krachten hebben we het grootste deel van dat wortelgordijn weggehaald. Serieus, maat, wat was dat!

Soit, het zal een kwestie zijn van nu toch regelmatig eens te piepen, want de put kan dan wel weer vollopen, die wortels zijn het toch niet.

Invasie van de cordyceps, iemand?