Waterlek

Na alle waterproblemen met onze veranda – die trouwens nog niet opgelost zijn, het lekt nog steeds – hebben we intussen een nieuw lek, zo blijkt. Ik had al eerder gezien dat er een paar kleine plasjes water in de keuken lagen, maar ik dacht dat dat aan het wilde afwasgebeuren van de inhuizige pubers lag. Tot we plots strepen van druppels op een van de keukenkasten zagen, verder gingen kijken, en zagen dat blijkbaar de douche van de jongens lekt.

Dat ding is nooit oké geweest: de douchestang en -kop komen te ver van de muur – niet bij stilgestaan destijds bij aankoop – zodat de badkamer zelf ook telkens drijfnat is: er is geen deur, alleen driekwart glazen wand, wat normaal gezien voldoende had moeten zijn. Tsja.

Bon, op zoek naar een degelijke loodgieter dus, die dit soort onzin wil komen oplossen. In het beste geval moet hij wat siliconen vervangen, in het slechtste geval moet heel de vloer uitgebroken worden wegens lekkende sifon of zo.

Ugh.

Lek

Hmmm. Hoe tevreden ik ook was van de dakleggers, daarstraks begon het te gieten en zag ik plots een plasje liggen aan Kobes kamerdeur. Eerst dacht ik dat het van een van de katten was, maar dat was wel een zeer vreemde plek en een vreemd kleur, en vooral zonder geur.

Enig speurwerk leverde een streep water langs de muur op, en jawel, blijkbaar zit er een lek in de aansluiting van plat dak en muur. Hmpf. Voorlopig dus er een emmer onder gezet, het gaat echt niet verbeteren vannacht met al de voorspelde regen.

En dan morgen Durieux contacteren: ik ben er zeker van dat ze hier snel zullen staan en het snel oplossen. Maar nu is het wel even vervelend, ja.