Sneeuwklokjes

Nee, ze staan er nog niet, en nee, het sneeuwt ook niet, verre van.

Ik had nog knolletjes liggen die moesten geplant worden, want Merel vroeg expliciet naar sneeuwklokjes. Je kan ze nog gans de maand december planten, geen enkel probleem.

Alleen heb ik ze vandaag in de grond gestoken bij een heerlijk zonnetje, met enkel een giletje aan. Op 19 december, jawel. 15 graden was het vandaag, onvoorstelbaar, een fantastisch lentegevoel. Terwijl overal de kerstboomlichtjes pinkelen, en in de supermarkt Mariah Carey zich de longen uit het lijf zingt.

Sneeuwklokjes dus. Het zal me benieuwen.

Nozems in de tuin

Je weet dat je kind groot wordt als hij zelf al vriendjes uitnodigt om te komen spelen. “Da’s toch OK, he mama?”

En dan staan ze hier plots met drie extra in je tuin, compleet met waterpistolen en extra handdoeken. Op een dag als gisteren, ook al was het een doodgewone dinsdag, moest dat kunnen. Geen idee hoe lang het zal duren voor we weer een waterspelletjesdag zullen hebben, want van de drukkende hitte vandaag is alvast geen sprake.

nozems1

nozems2

Autokeuring

Waarom wacht ik ook altijd tot de allerlaatste dag om met de auto naar de keuring te gaan? Ik kan dan geen afspraak meer maken, kan dan ook niet wachten tot ik op de webcam zie dat er quasi geen volk staat, maar moet braafjes in de rij gaan staan.

En die rij, tsja, die stond vandaag tot op straat.

Ik had me er gelukkig op voorzien, en had mijn boek mee. Alleen had ik niet voorzien dat het

a. twee uur ging duren

b. pokkeheet ging zijn, in de vlakke zon.

Ik had niks bij om te drinken, en voelde me na verloop van tijd als een hond in een hete auto. Ja, ik kan wel uitstappen natuurlijk, maar dan kon ik niet lezen, stond ik alsnog in de zon, en moest ik om de zoveel tijd toch weer instappen om verder te rijden. Ha ja, want aangezien de file tot op straat stond, werd er gevraagd aan te sluiten.

Maar bon, mijn auto is toch gekeurd geraakt.

En toen er daarna nog een vriendin afkwam, die samen met mij de jongens ging halen aan de schoolopvang, en daarna een koffie bleef drinken op het terras, was het leed al snel geleden. Oef.

Luie dag

Ik was eigenlijk half van plan om naar Zomergem te gaan, naar de kanaalfeesten aldaar, maar het is er gewoon niet van gekomen. Gisteren was een drukke dag, morgen wordt weer een drukke dag… en dus werd vandaag een luie dag. En dan bedoel ik echt wel lui.

Behalve dan die acht machines was die ik erdoor heb gedraaid: winterjassen, dekentjes, mutsen en sjaals, dat soort dingen. Maar verder? Beetje buiten rondhangen, zwembadje opblazen en vullen, beetje in de zon zitten, met de kinderen spelen, buiten eten… Dat soort zondag dus. Alles kan, niks moet. Heerlijk, toch?

Zelfs Bart zat spontaan buiten (in de schaduw onder de luifel, maar toch: een hele prestatie!) en genoot van het zalige weer. En Merel vond het zwembadje ook zalig, al wilde ze eigenlijk altijd maar erin en er weer uit, en er weer in en er weer uit. Ik denk dat het voor haar misschien toch wat te koud was, maar toch bijzonder aanlokkelijk, vandaar.

zwembadje

Als mijn bloterds zo verder doen, gaan ze dit jaar nog bruin worden en al! Ondanks de zonnecrème die overvloedig gebruikt wordt.