365 – 27 maart 2026 – vrijdagse traktatie in de klas
365 – 27 februari 2026 – Tacitus en koekjes. Meer moet dat niet zijn.
365 – 30 januari 2026 – vrijdagliefde
Aangebrand
Soms heb je van die dagen.
Ik had mijn zesdes beloofd dat ik vandaag, in het kader van vrijdag taartdag, iets zou bakken, want maandag beginnen de examens en ze hebben wel wat anders te doen dan cake of zo te bakken.
Bon.
Ik had gisteren Bart gevraagd om extra boter mee te brengen en zo, maar was het dan gewoon compleet vergeten. Tot ’s avonds in mijn bed, natuurlijk. Maar het is niets dat ik niet al eerder gedaan heb: ik sta op om zeven uur, maak op een kwartiertje het beslag, steek het ding een half uur in de oven terwijl ik douche, me aankleed en ontbijt, en tegen kwart voor acht kan ik hem uit de oven halen en even laten afkoelen. Ik vertrek toch maar tien over acht, tijd genoeg.
En zo geschiedde.
Tot ik zo rond twintig voor acht vond dat die cake toch wel sterk rook, en eigenlijk nog niet klaar kon zijn.
Ik keek in de oven, en… een bijna zwarte bovenkant, en een gloeiend hete grill. Ugh! Ik had met mijn verstrooide kop de knop een standje te ver gedraaid, waardoor hij op grill stond en niet op gewoon hete lucht. En de binnenkant? Die was nog gewoon vloeibaar…
Soit, snelsnel nog op hete lucht gezet, gezorgd dat ik volledig klaar was met alles, en op het allerlaatste moment de cake uit de oven gepakt, in een handdoek gedraaid wegens veel te heet voor zomaar in een draagtas, en meegepakt.
Was hij eetbaar? Goh, ja. Maar kon het beter? Welzeker. Volgende keer dus misschien wél de donderdagavond beginnen en de oven dubbelchecken. Reken maar dat ik vooral dat laatste ga doen…
Zucht.
Nieuw seizoen taartdagen?
Het heeft eventjes geduurd, maar jawel, ook dit jaar is de taartdag in het zesde jaar eindelijk begonnen, en hoe! Een van de leerlingen heeft thuis een soortement cakehuis, taartenworkshop, online winkel voor alle mogelijke benodigdheden om zelf taarten te bakken en te versieren.
Hij kwam dis toe met zo’n speciale cupcakedoos met daarin, jawel, 12 cupcakes met daarop mijn gezicht. Ze hebben zo’n toestel thuis om eetbare foto’s te printen, en hij had drie foto’s van mijn Instagram geplukt en die op de cupcakes geplakt. Man, ik vond ze zalig! Hoe origineel!
Waarop overigens een van de leerlingen verzuchtte: “Mevrouw, serieus, hoe kunnen we daar nu ooit nog over?”
Tsja.
Hoeft ook niet, als het maar lekker is!










