Een gezellige vaccinatie

Nooit gedacht, maar wat een gezellige vaccinatie was dat zeg!
Net toen ik de vaccinatieboeg wilde binnengaan, hoorde ik mijn naam roepen: een klasgenote uit het middelbaar! Al kletsend liepen we naar de vaccinatie zelf, wetende dat we daarna nog verder konden praten.

Bij het inspuiten zag de verpleegster in kwestie blijkbaar op haar computer dat ik een leraar was en vroeg me waar ik lesgaf. Blijkt dat ik nog lesgegeven heb aan haar dochter ^^ Het werd nog een gezellige babbel.

Hilde zat intussen al lang in de wachtzaal en had wel gedacht dat ik alweer iemand ging kennen waardoor ik later was. We zetten onze stoelen bij elkaar en kletsten gezellig verder, tot een voorbijkomende dame ook heel enthousiast hallo zei: een derde klasgenote, die ik ook al dertig jaar niet meer gezien had! We schoven allemaal op naar een plekje met drie vrije stoelen, en we zijn langer dan ons toegemeten kwartier blijven zitten, denk ik.
Ik had de vorige keer al een fijn gevoel in dat vaccinatiecentrum, maar dat was deze keer nog veel fijner. Zo wil ik nog geboosterd worden!

Vaccin!

Jawel, de eerste zit erin!

Deze namiddag reed ik richting Flanders Expo, en inderdaad, ik kan alleen maar bevestigen wat zovelen me al verteld hadden: het is schitterend georganiseerd!

Bij het oprijden werd me gevraagd of het voor een vaccin was, mijn parkeerplaats werd me toegewezen, een andere steward wees de weg naar de voetgangerstunnel, nog eentje aan het eind van de tunnel – hij stond onder een parasol wegens te veel licht – wees me de ingang, en daar werd mijn vaccinatiebrief gescand. Nog iemand anders wees me de correcte gang en het juiste nummer, en daar werd ik opgevangen door iemand die me zei even te wachten. Een dame leidde me naar een hokje, en daar, eindelijk, een verpleegster met een spuit.

Ik heb haar even gewaarschuwd over mijn gevoelige nervus vagus, en ze vroeg me, enigszins bezorgd, of ik dan niet liever had dat ze er een echte dokter bij haalde? Nah, hoefde niet voor mij, zolang ze maar niet in paniek zou slaan als ik zou flauwvallen. Gewoon laten liggen, zei ik, ik ging wel weer bijkomen.

Maar nee, geen enkele reactie op de inspuiting, des te beter.

Ik ging nog een kwartiertje in de wachtzaal zitten, en dat was dat.

Vakkundig, efficiënt, zeer zeer vriendelijk, overal hulpvaardige gezichten, en vooral ook mensen met een grote glimlach. Want ja, we zijn al één keer gevaccineerd. Oef.