De jongens hun punten, maar… een jaar van mijn leven en extra grijs haar
Vandaag kregen de jongens hun uitslag: Wolf om vier uur, Kobe om vijf uur.
Stipt een minuut over vier liep het volgende bericht binnen van Wolf:
Hij is nu dus bachelor in de ingenieurswetenschappen, computerwetenschappen. Proficiat, lieverd! Mega trots dus.
Ik was er eigenlijk behoorlijk gerust in geweest: hij had maar één vak in tweede zit en had zichzelf al meer dan bewezen. Veel stress had ik dus niet gehad.
Voor Kobe daarentegen… Het is zijn eerste jaar, hij was er ‘maar’ voor 5 van de 13 geslaagd in eerste zit en moest er dus eigenlijk nog 8 doen. Maar omdat hij zowel analyse I als II moest herdoen, en chemie I en II, heeft hij alles gezet op de I en de II doorgeschoven naar volgend jaar, ook al omdat hij echt een zwaar rooster had in tweede zit. Bon, 6 examens dus, en hij had er geen idee van hoe ze geweest waren. Ik zat dus op hete kolen, en hij zat in Frankrijk met een ganse groep vrienden van de scouts. Ik had hem al een berichtje gestuurd: dat ik zijn uitslag een minuut na vijf verwachtte.
Rond half vijf ging mijn telefoon, een mij onbekend nummer. Ik nam op.
“Hallo mama? Ja het is Kobe hier. We hebben net een via ferrata gedaan, en die was de max, maar halverwege was ik efkes gestopt om het mega schone uitzicht te filmen, en toen heb ik mijn gsm gewoon naast mijn broekzak gestoken, en die is in het water gevallen. Maar ik weet precies waar hij gevallen is, en hij heeft geen rotsen of zo meegehad, dus we gaan straks allemaal samen gaan zoeken, maar nu kan ik dus niet inloggen in Oasis (platform van de unief waar zijn punten op gepubliceerd worden nvdr.) dus ge gaat nog even moeten wachten op mijn punten. Ja sorry… ”
Zucht. Mijn stresslevels gingen nog wat de lucht in.
Kwart na vijf: opnieuw telefoon, van een ander nummer.
“Ja mama? Ja, we zijn dus gaan zoeken, maar dat water is daar dus zo’n drie meter diep en ijskoud, en we hebben allemaal samen gezocht, maar we hebben hem niet gevonden. Ja sorry… En ge kunt dus niet met een ander toestel inloggen want er zit tweestapsverificatie op, en die authenticator is gelinkt aan dat toestel. En ge kunt ook vragen om een sms te sturen… naar uw gsm. Of ge kunt ze laten bellen… naar uw gsm. En ja, ik kan ook inloggen met een IDkaartlezer, maar die heb ik hier natuurlijk niet, dus nee, dikke shit, maar ik kan dus pas aan mijn punten als ik vrijdagavond thuis kom, via mijn computer. Sorry mama…”
Stresslevels piekten. Jawel. Serieus…
Bon.
Half zes: opnieuw telefoon, van een derde nummer.
“Mamaaaaa?? Ik ben er voor alles door!!!!!!”
Ik moet blijkbaar gegild hebben, want Merel kwam kijken van boven of alles oké was. Hoe had hij het nu opgelost? Wel, een van de gasten die mee was, zijn mama is ombudsvrouw aan ’t unief, en zij heeft dus toegang tot alle accounts. En met Kobes toestemming is ze dus naar zijn punten gaan kijken.
Dit is een prachtig resultaat voor mijn klein warhoofd, een jaar jonger dan de rest want nog maar net 18. Hij had helemaal geen studiemethode en wij hielden ons hart vast, maar hij heeft het toch maar mooi gedaan.
Volgend jaar dus eerst alles op die twee nog ontbrekende vakken zetten, zodat hij veilig is voor de knip, en dan is hij gelanceerd. Allez, hij is eigenlijk nu al gelanceerd, vinden we.
Man, trots op mijn jongens. Allebei.
Wat heb ik toch een zalige kinderen, al kost die tweede me vaak een extra jaar van mijn leven…
Infoavond unief
Jawel, ook universiteiten hebben infoavonden voor ouders, zo blijkt. Alleen had ik de puf niet meer om mee te gaan met Bart: ik had al de hele middag rondgecrosst naar kine, dan Merel ophalen, haar afzetten aan de Poel en dan even naar de Hema om een gigantische voorraad verschillende pepernoten, en dan tegen zessen haar weer ophalen. Bezigheid, quoi.
En dus zat Bart alleen om 19.00 uur in het UFO voor de nodige uitleg.
Ik weet in elk geval dat Wolf een stevig, moeilijk jaar tegemoet gaat. Poeh.
365 – 04 augustus 2022 – foto voor zijn inschrijving aan ’t unief…
365 – 26 augustus 2021 – nostalgie: mijn klaslokaal aan ’t unief
Hoe zet je een nieuwe boord aan een pull?
Ik schreef het al in 2014: toen had Wolf drie fantastische sweaters van UGent gekregen, maar van twee daarvan waren de manchetten versleten.
Ik heb toen voor mezelf een fijne handleiding geschreven om die manchetten te vervangen: daar is twee keer niks aan.
Intussen heeft ook Kobe de pulls gedragen, en jawel, nu draagt Merel de pulls met gusto. Vooral de lichtblauwe is haar favoriet, maar ze mag ze echt niet meer dragen voor school. Eentje is onherroepelijk gesneuveld, bij eentje is de boord niet alleen uitgelebberd maar echt ook gewoon vol gaten, en bij de derde kan je je duimen door de manchetten steken. Tijd dus, voor een nieuw bezoekje aan de Veritas.
Dat aanzetten is dus echt kinderspel en een werkje van een kwartiertje met de naaimachine, nog niet. Alleen het losmaken van de kapotte boord, dat is een prutswerkje op zich. Maar Merel heeft nu wel haar twee favoriete pulls terug ^^
En yup, we hebben op de site van de universiteit al gekeken voor nieuwe, maar blijkbaar maken ze er bijna geen meer, alleen nog een paar kleuren en maten. Anders had Wolf er echt nog wel eentje gewild, die dingen zitten/zaten verschrikkelijk goed.
365 – 16 mei 2019 – Plateau
Great Characters: Helena van Troje
In januari had ik de lezingenreeks “Great Characters” hier nog aangekondigd, maar naar de eerste aflevering over Orpheus kon ik al niet gaan: het was tegelijk ook de infoavond voor de nieuwe leerlingen bij ons op school. De vakgroep had van de directie al gedaan gekregen dat een van ons daar naartoe mocht gaan, en dat was dan Ellen, omdat zij degene is die het verhaal van Orpheus en Eurydice leest in de klas.
Bon, dinsdag kon ik er gelukkig wel bij zijn, al moest ik me behoorlijk reppen en was het eigenlijk net begonnen. Spreker van dienst was onze oud-leerlinge Berenice Verhelst, reden te meer om aanwezig te zijn. Zij had het over de fameuze Helena van Troje (of Sparta, zo u wil) en vooral hoe zij doorheen de eeuwen werd gepercipieerd. Wat heb ik ervan onthouden? Wel…
- Eigenlijk is zij het slachtoffer buiten haar wil om: ze wordt door Aphrodite versjacherd als beloning voor Paris. Is ze verliefd op hem? Jazeker, maar ook dat is wellicht door toedoen van Aphrodite.
- Ze is niet geliefd, noch door Trojanen, noch door Grieken, juist omdat ze hen allen in een oorlog heeft gestort. Aan de andere kant: wanneer ze naar het Trojaanse paard gaat, doet ze daar alle stemmen van de echtgenotes van de Grieken na, om een reactie uit te lokken. Daar lijkt ze aan de kant van de Trojanen te staan. Wanneer ze echter Odysseus die binnen de stadsmuren is, helpt, lijkt ze partij te kiezen voor de Grieken.
- In de Odyssea wordt haar huwelijk scherp in contrast gezet met dat van Odysseus en zijn Penelope. Ja, ze is opnieuw thuis bij Menelaos, maar wat betekent dat voor haar, en voor hem?
- In bepaalde periodes gaat het minder om haar moraliteit en meer om haar loyaliteit, in andere perioden weer andersom.
- Volgens sommige verhalen is ze nooit in Troje geweest, maar zat ze in Egypte, en was haar verdwijning een voorwendsel voor de oorlog.
- Volgens verschillende auteurs was ze helemaal niet zo mooi, maar had ze wel uitstraling.
Enfin, er zullen nog wel dingen geweest zijn, maar die heb ik helaas niet allemaal onthouden. Ik kan natuurlijk wel aan Berenice haar slides vragen, maar aan de andere kant: ik geef al eeuwen geen Grieks meer, het is niet alsof ik het nog zo nodig heb. Maar ik vond het wel interessant, zeker weten.
Lezingenreeks Great Characters
De Universiteit Gent houdt al een paar jaar na elkaar een interessante lezingenreeks. Ze promoten ze zelf als volgt:
“Na het succes van de eerdere lezingenreeksen ‘Great Books’, ‘Great Poems’, ‘Great Plays’ en ‘Great Critics’ brengt de Vakgroep Letterkunde van de Universiteit Gent dit jaar een reeks over ‘Great Characters’ voor het brede publiek. Daarbij worden in elf lezingen evenveel iconische personages gepresenteerd die door de eeuwen heen verscheidene, soms erg uiteenlopende literaire levens hebben geleid. De lezingen zijn vrij toegankelijk voor alle geïnteresseerden. Meer info: www.taalenletterkunde.ugen
Ik heb er al een paar van bijgewoond, blijkbaar: Yanick in de reeks Great Critics, of Yanick over Lucretius, maar ik heb er effectief ook nog andere gehoord. En nu ga ik dus proberen om die over Orpheus en Helena bij te wonen. Jurgen Peters ken ik niet, maar Berenice is een oud-leerling :-p
Kom ik er iemand tegen?
Yanick Maes over Martha Nussbaum over Seneca
Eigenlijk ga ik toch wel best vaak naar lezingen, nee? Als ik dat zo hoor…
Enfin, gisteren contacteerde een van mijn allerprilste oudleerlingen me, Esther. Ze zat bij mij in het vierde toen ik net begon les te geven, en we zijn eigenlijk altijd zo’n beetje contact blijven houden. Nu was het een tijdje geleden dat ik haar nog gezien had, en ik had ook al zitten denken dat we nog eens moesten afspreken. Zij heeft ook klassieke gedaan destijds, maar werkt al sinds jaar en dag op het rectoraat, een uitdagende job.
En aangezien zij op de UGent zelf werkt, heeft ze ook meer zicht op alle mogelijke activiteiten. Zo had ik niet gezien dat de Taal- en Letterkunde opnieuw een reeks lezingen organiseerde, deze keer niet over Great Books, Great Plays of Great Poems (waar ik ook nog naartoe ben geweest) maar over Great Critics. Een klasgenoot van me aan ’t unief, Yanick Maes, is docent Latijn tegenwoordig, en besprak met verve de bekende critica Martha Nussbaum en wat zij geschreven heeft over Seneca.
Het werd een loodzwaar, maar zeer interessant uur. Het heeft er vooral voor gezorgd dat ik eigenlijk wel eens iets van Martha Nussbaum wil lezen, ja. Interessant mens, al kan ik me voorstellen dat sommige van haar stellingen best controversieel kunnen zijn.
De grond van haar pleidooi en haar visie op Seneca is dat de taal die hij hanteert, onlosmakelijk verbonden is met zijn onderwerp. Dat hij een personage als Medea nooit had kunnen beschrijven in een ander register. Yanick haalde er overigens een aantal prachtige citaten uit, die ik zowaar gefotografeerd heb om ze te kunnen onthouden.
De literaire taal en de complexe dialogische structuur activeren de totaliteit van de geest van de gesprekspartner (en de lezer) op een manier die onmogelijk is voor een nuchter en abstract proza-tractaat.
Volgens Nussbaum is net het taalregister en de vorm van het toneelstuk bepalend voor Seneca’s filosofische en morele invloed.
Literatuur ontwikkelt de spieren van de verbeelding en stelt mensen in staat om toe te treden tot de wereld van een andere persoon en om de betekenis van de gebeurtenissen in dat leven als buitenstaander te aanschouwen.
Nodeloos te zeggen dat ze meer dan een lans breekt voor literatuur. Literatuur zou een prominente plaats moeten innemen in elke opleiding, volgens haar. Ik volg haar wel, ja.
Emoties zijn inschattingen of waardeoordelen, die groot belang voor iemands welzijn toeschrijven aan dingen en personen die de desbetreffende persoon niet kan beheersen.
Seneca mag in se dan wel een boegbeeld van het Stoïcisme zijn, hij pleit er niet voor om alle emoties achterwege te laten, wel integendeel. Het is net in het beheersen van emoties dat je je een meester moet tonen. Emoties zoals woede of wraak – zoals in de Medea – zijn net een berekende reactie op bepaalde gebeurtenissen. Je mag de allereerste reactie op een gebeurtenis niet meerekenen, maar zodra die eerste schok is bekoeld, zijn emoties weloverwogen, zij het misschien niet altijd even welbewust. Die emoties worden aangestuurd door de ratio.
Enfin, zoals gezegd was het een zware boterham, die Esther en ik daarna gingen doorspoelen op het terras van de Backstage. Ook dat werd een zwaar gesprek, zij het van een totaal andere orde. Ik genoot, daar op dat terras, in een zalig weertje, met fijn gezelschap, na fijne hersengymnastiek.
Meer moet dat soms echt niet zijn.