Gent Jazz: Soulwax

We waren de donderdag dus al in Dordrecht wegens praktische redenen, maar ook omdat ik vandaag tegen de middag thuis wilde zijn: mijn pa komt elke zondag en kijkt daar ook echt naar uit, dus voorlopig proberen we zo goed als niks te plannen op zondag. Nog eens bedankt aan Arend om ons om tien uur op te halen in Dordrecht, en bedankt aan Wolf om me daarna op te pikken in Kemzeke.
De tweede, nog betere reden was dat we vandaag opnieuw uitgenodigd waren op Gent Jazz, meer bepaald VIP, door Syntra, voor Massive Attack. De VIP en Syntra bleven, Massive Attack moest helaas afzeggen wegens ziekte en werd vervangen door Soulwax. We lieten het niet aan ons hart komen, en na een – relatief – rustige zondagnamiddag reden we deze keer met de auto – mijn rug was aan het protesteren tegen de hardhandige behandeling van de voorbije dagen – richting de Bijloke. Er was lekker eten, goed gezelschap *zwaait even naar Koen* en uiteraard de muziek.

Het was Soulwax’ eerste concert in Gent in 17 jaar of zo, en zoals Stephen zelf zei: hun ouders zaten in de zaal dus het moest goed zijn. En of het goed was.

Man, wat was dat? Zoals ze speelden uit een van hun vroegere nummers: Pumping techno music. De setup was vier knoppendraaiers – je kan het niet anders noemen – waarbij eentje ook af en toe bas speelde, en drie drummers. Drie volwaardige drummers, die soms absoluut synchroon speelden, maar meestal echt hun eigen score. Het resultaat was een wall of sound, met een ongelofelijke rol voor die drummers, en een aaneengeregen geluid waarbij het soms moeilijk was het ene nummer van het andere te onderscheiden. Dat hoefde eigenlijk ook niet: het was gewoon genieten.

Ik twijfelde of ik ook een filmpje zou posten, want dat doet het geheel absoluut oneer aan, maar ik ga het toch doen, op voorwaarde dat je er dan het immense, tentvullende geluid bij denkt, en niet het platte geluid van de opname.

In elk geval moesten we even bekomen na het concert: een ware overrompeling van de zintuigen.

Nee, het was geen Massive Attack, maar het was minstens even goed.