Worstjes met boontjes en patatjes

Sommige recepten zijn zo van die nostalgische dingen, gerechten die ons ma maakte, die misschien niet altijd even verantwoord zijn, maar die wel ongelofelijk hard onder de noemer comfortfood vallen.

Iets waar wij kinderen ongelofelijk zot van waren en dus gigantisch vragende partij, was dus worstjes met boontjes en patatjes. Ons ma kon dat niet genoeg maken, als het aan ons lag. Gelukkig is het iets dat niet zo veel tijd of werk vraagt.

Eind augustus bleef ons pa bij ons eten op een doodgewone woensdag, en ik dacht: waarom maak ik dit niet? Hij was enthousiast, en de kinderen ook trouwens.

Bon, recept dus. Allez ja, richtlijnen ^^

  • gebakken patatjes. Best de gekookte patatjes eerst goed laten afkoelen voor je ze bakt. Ze mogen goed lekker bruin gebakken worden.
  • boontjes. Ik neem, voor ’t gemak, altijd een blik bonen, maar ik stoof eerst een stevige ui voor ik er de bonen bij kiep om ze op te warmen. Peper en zout uiteraard ook.
  • worstjes: doodgewone zwanworstjes in drie stukjes gesneden. Ik weet het, dat is eigenlijk niet echt verantwoord vlees, maar geef toe, dat is toch machtig lekker voor een keertje?

Wanneer alles goed warm is, gewoon samen in één pot kieperen en opdienen. Om een of andere reden deden wij daar thuis massa’s azijn bij. Wolf vond dat vreemd, maar probeerde het even, en gaf ons groot gelijk: met azijn bij is dat extra lekker.

Laat eens weten of je het uitgeprobeerd hebt, en of het in de smaak is gevallen.

Cake met wortel en speculoos

Ik had deze namiddag afgesproken om koffie te gaan drinken bij Charlotte en Thomas en vooral hun stralende baby Athena te gaan begroeten. Zo geschiedde, en het werd vakkundig vastgesteld dat het inderdaad een pracht van een baby is, een ode aan de godin waardig.

We kletsten honderduit, dronken koffie en aten cake. Niet zomaar cake, nee, ik had er deze namiddag nog met Merel gebakken, zodat ik met een nog warme cake kwam aanzetten bij Charlotte.

Hij werd geproefd en goedgekeurd, het was op aanraden van Chantal, mijn kuisvrouw.

Het recept vond ik terug op Njam, maar ik heb er, zoals bij al mijn cakes, nog een scheut melk aan toegevoegd. Dat maakt de cake net iets smeuïger, iets minder droog. Ik zou zeggen: doe er uw voordeel mee!

Oh, en blijkbaar is het verplicht om er de mop van de worteltjestaart bij te vertellen. *rolt met ogen*

Ingrediënten

400 gr zelfrijzende bloem
4 eieren
100 gr blonde kandijsuiker
100 gr griessuiker
200 gr boter
200 gr fijngeraspte wortelen
200 gr fijngemalen speculaas

Bereiden:

Klop de boter samen met de twee soorten suiker tot een romige massa, voeg er een voor een de eieren aan toe onder voortdurend kloppen.

Meng de zelfrijzende bloem onder het beslag en spatel er tot slot de fijn geraspte wortelen onder.

Vet een cakevorm in met wat gesmolten boter en bestrooi met een beetje griessuiker, klop de overtollige suiker uit de vorm.

Lepel een laag van het cakebeslag over de bodem van de bakvorm en bestrooi met wat fijngemalen speculaas, herhaal dit tot het beslag en de speculaas zijn opgewerkt. Haal een mes door het beslag om de cake mooi te ‘marmeren’.

Verwarm de oven voor op 170°C en bak de cake in circa 40 minuten af in het midden van de oven. Controleer of de cake gaar is door er met een mes of breinaald in te prikken, wanneer er geen beslag meer blijft aankleven is de cake gaar.

Laat de cake afkoelen op een rooster.

Pita-pizza met spinazie en rode ui

Pita-pizza’s: het was al serieus lang geleden dat ik dat nog eens gemaakt had.  Het is nochtans vreselijk simpel en snel klaar: je zet je oven op 180°, legt vier pitabroodjes, waarin je met een scherp mes een kruis in hebt gesneden, op een bakplaat, je wrijft ze in met een klein beetje olijfolie, en belegt ze zoals een pizza. Vijf minuten later: voila!
Het recept van Weight Watchers is met rode ui en spinazie: twee rode uien in ringen, met twee fijngesnipperde teentjes knoflook bakken in een een beetje olijfolie, en dan een ganse zak spinazie erbij laten slinken. Daarmee de pita’s beleggen, afwerken met geraspte fontinakaas, en klaar. Simpel, snel en lekker. En zelfs nog vegetarisch. Maar eigenlijk kan je er alles op kwijt. De volgende keer ga ik er ananas bij leggen voor de kinderen, daar zijn ze allebei zot van.

Glossofiel

Ik kan het niet helpen, ik heb het voor talen, uitdrukkingen, woordspelingen, woordklanken, stijlfiguren of gewoon mooie woorden. Mijn zesdes zeggen dat af en toe, dat ze in mijn les meer woordenschat Nederlands leren dan in de les Nederlands zelf. Ik gebruik nu ook eenmaal graag die archaïsche woorden, die onbekendere of iets meer dialectisch gekleurde uitdrukkingen.

En toen ik een tijd geleden recepten zocht van wat ik kon doen met een butternutpompoen, kwam ik op dit prachtige Afrikaanse recept. De taal is Afrikaans (en dus niet Zuid-Afrikaans, zoals sommigen lijken te denken) maar wel perfect verstaanbaar, en zo heerlijk mooi verwoord. Vooral de sampioene doen het hem…

3 butternuts – 1 pakkie gesnyde bacon (swoerdloos) – 2 pakkies sampioene – 500 gram kaas (of minder) – sout – peper – witsous
 
Bereidingswijze

Kook butternuts met sout – nie te sag nie. Maak witsous en rasper kaas by. Braai sampioene en bacon apart. Pak één laag butternut, één laag sampioene en één laag bacon. Gooi peper en knoffelsout. Gooi witsous. Begin weer by butternut. Wanneer al bestandele klaar is gooi kaas bo-oor en bak in die oond.

Geen idee hoe het smaakt, ik moet het nog eens uitproberen, maar ik werd er nù al goed gezind van.

Speculaasbrood

Dat het lang geleden was dat ik nog eens speculaasbrood had gemaakt. Maar nu had ik nog speculaas staan die Bart had gekregen uit Hasselt, maar die nogal stevig doorsmaakt naar kaneel, en die de kinderen dus niet lusten.

Zonde om die weg te moeten gooien, en dus ging die in een brood.

IMG_3970

De speculaas viel misschien niet in de smaak, het brood des te meer: ik heb ervoor moeten schermen :-p

Het recept is er trouwens een van S.O.S. Piet, en hier te vinden. Een dikke aanrader!

Kalkoenrollade met ananas

Ik zag ze een tijdje geleden liggen in de winkel: zo’n diepgevroren kalkoenrollade. En meteen schoot er een recept door mijn hoofd, eentje dat ik vroeger wel eens maakte, toen we nog in de Forelstraat woonden. Lang, lang geleden dus. Ik leerde toen net koken, en zocht vaak recepten op in het kookboek van de Boerinnenbond. Ik had er zo eentje gekregen van mijn schoonmoeder, in echte Vlaamse traditie, en het was mijn bijbel.

IMG_8664

Enfin, het recept dus. Poepsimpel, eigenlijk. De rollade aanbraden in een klein beetje boter, en dan een klein uur op 200° de oven in pleuren. Dan haal je het netje en alle folie eraf – ha ja, dat is samengesteld uit restjes van de kalkoen, op zich wel lekker vlees, maar niks mee aan te vangen anders – doe je er een flinke geut porto bij, het sap van een blik ananasschijven op sap (duh), en laat je het nog tien minuutjes in de oven staan. Af en toe eens omdraaien en de saus erover lepelen is een aanrader.

Vlees uit de schotel vissen, saus indikken, vlees in mooie schijven snijden, afwisselen met de opgewarmde ananas, en serveren met kroketjes.

Er is goed van gegeten, ja.

Van vriendjes, vriendinnetjes en vlaaien

Wat doet ne mens als het een hele dag regent op een vakantiedag? Juist, vriendjes en vriendinnetjes uitnodigen. Kobe ging spelen bij Sebastiaan, en ik had naar Els gebeld, de mama van Merels boezemvriendinnetje Lieze. Die waren net terug van vakantie, maar het was geen enkel probleem. Dus hebben die twee hier zo goed als de hele tijd op Merels kamer gespeeld – waar ze sowieso heelder dagen zit – naar een film gekeken, en show gegeven. Dat laatste was vooral met zeer veel gegiechel, ik heb een klein stukje gefilmd.

Merel en Lieze geven een 'show' from Gudrun Rombaut on Vimeo.

Ik probeerde intussen zinnige dingen te doen, maar kwam niet verder dan het opruimen van mijn bureau en het sorteren van mijn moeders kettingen en oorbellen.

Oh, en het maken van een vlaai, maar dan ene die wél perfect lukte, omdat ik deze keer wel de correcte ingrediënten in huis had. Het is het meest simpele recept ooit, gepikt van bij Ilse: 16 speculozen, 16 lange vingers, 6 stukken peperkoek, 3 lepels bruine suiker, 3 lepels kandijsiroop, 1 liter melk. Even laten weken, mixen, 11 minuten in de microgolf (600W), roeren, nog 11 minuten, klaar. Enfin, eigenlijk niet: de vlaai krijgt maar haar consistentie als ze afkoelt, en dat is het moeilijke stuk van het hele recept :-p En als ge ze na de eerste keer bakken in een fancy vormpje giet, ziet ze er de max uit.

IMG_5509

De leden van de Cthulhugroep hadden de nodige commentaar, maar vonden wel allemaal dat het bijzonder lekker was, dit in tegenstelling tot de rauwe champignons met dipsaus die ook op tafel stonden.

Οι βαρβαροι!

Farfalle met halloumi

Ik probeer nog steeds een klein beetje mee te doen aan Dagen Zonder Vlees, en dus kocht ik dinsdag halloumi voor gisterenmiddag (en vandaag).
Man, dat is lekker! Ik zocht en vond een snel receptje op Libelle Lekker, en geef het u hier maar meteen mee.

IMG_1671

Ingrediënten voor 4 personen

  • 500 g farfalle
  • 2 rode paprika’s
  • 1 courgette
  • 1 ui (grote)
  • 1 teen knoflook
  • 2 takjes basilicum
  • 450 g haloumi
  • 800 g tomatenblokjes (blik)
  • 1 kl paprikapoeder
  • 1 kl kerriepoeder
  • olijfolie
  • peper
  • zout

Bereidingswijze

1

Maak de groenten schoon. Snipper de ui en de knoflook, snij de paprika’s en courgette in blokjes. Stoof ze samen even in olijfolie. Doe er de tomatenblokjes bij en breng op smaak met peper, paprikapoeder en kerriepoeder. Laat even garen.

2

Kook intussen de pasta beetgaar. Snij de haloumi in blokjes en bak ze vervolgens goudbruin in olijfolie.

3

Meng de pasta met de saus en verdeel alles over de borden. Werk af met de blokjes kaas en blaadjes basilicum.

Marokkaanse tajine met kikkererwten en couscous

Ik had zin in een vegetarisch stoofpotje, en zocht even links en rechts op het internet. Ik kwam uit – vrij logisch, eigenlijk – op de website van EVAvzw, dé vereniging voor vegetariërs hier in Vlaanderen. En jawel, de Marokkaanse tajine zag er zeer uitnodigend uit. Ik geef wel toe dat ik te lui was om alle groenten – inclusief pompoen – in stukken te snijden, en ik heb ze allemaal door de keukenmachine gedraaid.

Maar het resultaat was superlekker, en zelfs voor de kinderen zeker voor herhaling vatbaar.

IMG_1623

Ingrediënten voor 4 personen

Bereiding

Verwarm de olie in een pan op een middelhoog vuur. Voeg courgette, ui, wortel en look toe. Bak vijf minuten. Giet de groenteboullion erbij en voeg rozijnen,kruiden, kikkererwten en tomaten toe. Breng aan de kook.

Dek af, zet het vuur lager en laat 8 tot 10 minuten sudderen tot het gaar is. Roer af en toe.

Bereid ondertussen de couscous: breng het water aan de kook en giet over de couscous. Dek af en laat 5 minuten staan. Serveer samen met het stoofpotje

Dagen Zonder Vlees

Ik ben geen vegetariër, verre van. Daarvoor hou ik veel te veel van een goeie lap rood lillend vlees, liefst nog rauw van binnen. Een goeie biefstuk is er eentje die bleu is gebakken. Maar af en toe maak ik wel eens iets vegetarisch. Niet bewust, gewoon omdat het een lekker recept is.

Nu, onze school, atheneum Mariakerke, trekt volop de kaart van de duurzaamheid, en daartoe behoort eigenlijk ook het eten van minder vlees. Onder impuls van een vegetarische collega’s zijn we daarom ook een groep op Dagen Zonder Vlees, en ach, ik zag het wel zitten om daaraan mee te doen. Niet die hard, nee, maar waarom ook niet?

En dus plukte ik vandaag een recept van onze receptengroep van de school en maakte een heel erg geslaagde risotto met boschampignons. Niet meteen het goedkoopste eten, maar wel heel erg lekker.

We zullen zien hoe ver we geraken met dat vleesloze idee. Ik ben benieuwd.