Geplaatst op

Pull nr. 4

Na de pulls voor Merel, Marie-Julie en Marne breide ik diezelfde pull ook nog eens voor een collegaatje, in fuchsiaroze alpaca en zijde. Het duurde even, want ik haak eigenlijk liever dan ik brei, dat geef ik toe.

Het resultaat is oké, perfect de lengte die ze wilde, met driekwartsmouwen, alleen… de rand rekt duidelijk niet mee in dit materiaal. Ze kan er net in, maar het is smalletjes. Maar mooi is het wel, vind ik. Als het echt moet, maak ik onderdaan de naden opnieuw wat open, dat zou ook niet storen.

Oh, en ik had een bereidwillig model in een andere collega.

Geplaatst op

Pull voor Marne

Jawel, toen ik voor Merel een witte pull had gebreid en ze die aan had op kerstavond, zag Marie-Julie het ook wel zitten dat ik er eentje voor haar zou breien, in het grijs dan. Die kreeg ze dan drie weken later, toen we gingen nieuwjaren bij Roeland. Op dat moment spraken we af dat ik er ook nog eentje ging breien voor Marne, maar dan in het zwart.

Eerst zat daar nog een ander projectje tussen, maar intussen is de pull gebreid, lag hij hier meer dan een maand te koekeloeren, en is Roeland hem gisteren komen ophalen. En bleek Marne er ook oprecht blij mee, wist hij te vertellen. Hij stuurde me zelfs een foto door, en zij stuurde ook nog een bedankje.

Hij past in elk geval prima.

Op naar het volgende project!

Geplaatst op

Pull voor Marie-Julie

Op kerstavond had Merel haar nieuwe pull aan, en ik stelde – misschien wat opdringerig – aan Marie-Julie voor om er ook eentje voor haar te breien. Ze zag dat volledig zitten, maar dan wel korter dan die van Merel, en in het grijs, zo stuurde ze me de volgende dag door.

Ik heb me gisteren dan ook nog gerept om het laatste stukje van de mouw af te breien en alles in elkaar te naaien. Maar ze was er wel blij mee.

Merel heeft hem dan even geshowd voor de foto ^^

Pull nr. 2 is dus een feit. Ik ga er nu ook nog eentje breien voor Marne, in het zwart. Maar het eerstvolgende project is een vijfde vest zoals de mijne, voor een fijne collega. Ze stopt me morgen de wol in handen, heeft ze beloofd.

Dik in orde!

Geplaatst op

Pull nr. 2

Merel droeg dus haar nieuwe trui op kerstavond en kerstdag, en was er precies wel blij mee. Ik heb haar wel een beetje voor schut gezet – cringe? – door erop te wijzen dat ik die had gemaakt, en ik ga nu dus dezelfde maken voor Marie-Julie, maar dan iets minder lang en in het grijs. Ik ben intussen al stevig op weg.

De wol was ik vrijdag nog gaan halen, toen ik meteen ook een paar caches weer in orde ging zetten: in dit kutweer mag je nog een goed afgesloten potje hebben en een plastiek zakje, maar blijkbaar worden die logblaadjes toch telkens weer nat. En eentje lag echt op een verkeerde plaats: te druk en blijkbaar ook te veel afval. Hem dan maar een eind verder op een logisch plekje gestoken. Soit, rondgereden van punt A naar B, nog een cache gezocht want ik had nog een leeg plekje in de cachekalender, korte wandelingetjes gemaakt en al bij al viel dat dus nog wel mee. Caches in orde, wol gevonden, nog een nieuwe legging zonder gaten, dat soort dingen dus.

En dus ook een nieuw project voor bij het lezen en tv kijken. Dik in orde. En hopelijk binnenkort ook een tevreden metekindje.

Geplaatst op

Hoe zet je een nieuwe boord aan een pull?

Ik schreef het al in 2014: toen had Wolf drie fantastische sweaters van UGent gekregen, maar van twee daarvan waren de manchetten versleten.

Ik heb toen voor mezelf een fijne handleiding geschreven om die manchetten te vervangen: daar is twee keer niks aan.

Intussen heeft ook Kobe de pulls gedragen, en jawel, nu draagt Merel de pulls met gusto. Vooral de lichtblauwe is haar favoriet, maar ze mag ze echt niet meer dragen voor school. Eentje is onherroepelijk gesneuveld, bij eentje is de boord niet alleen uitgelebberd maar echt ook gewoon vol gaten, en bij de derde kan je je duimen door de manchetten steken. Tijd dus, voor een nieuw bezoekje aan de Veritas.

Dat aanzetten is dus echt kinderspel en een werkje van een kwartiertje met de naaimachine, nog niet. Alleen het losmaken van de kapotte boord, dat is een prutswerkje op zich. Maar Merel heeft nu wel haar twee favoriete pulls terug ^^

En yup, we hebben op de site van de universiteit al gekeken voor nieuwe, maar blijkbaar maken ze er bijna geen meer, alleen nog een paar kleuren en maten. Anders had Wolf er echt nog wel eentje gewild, die dingen zitten/zaten verschrikkelijk goed.

Geplaatst op

Nieuwe pull, en wat voor eentje!

Elk jaar maken onze zesdes een trui in het thema van hun uitvaart (100 dagen, in het katholieke circuit). Aangezien ik de begeleidende leerkracht van die uitvaart ben, kon ik op de voet volgen welke kleur en slogan het dit jaar ging worden, en ik vond het prachtig! Want ze hebben gestemd, en het werd “Ik KAM (we zitten op het Koninklijk Atheneum Mariakerke, het KAM dus), ik zag, ik overwon”, een variante op de onsterfelijke woorden van Julius Caesar dus. De trui was dan nog eens in het rood, met een witte lauwerkrans rond de slogan. Ge ziet van hier dat ik jaloers was. Toen ik echter vroeg of ik er soms ook eentje mocht kopen, zeiden ze tot mijn grote verbazing ja. Zij hebben allemaal geopteerd voor een kaploze versie, ik draag liever een echte hoodie, met kap en buidel dus, en die hebben ze dan apart voor mij besteld.

Ik heb er een postje op het schoolblog over geschreven, mét foto’s, maar dan uiteraard niet van mezelf. Ik heb een gans contingent 18jarige schonen ter mijner beschikking, zeg nu zelf! En onderstaande foto is mijn klas Latijn, met helaas één zieke. Fijne groep!

IMG_3310

Ik loop nu dus al de ganse dag te glunderen in een felrood exemplaar, eentje dat ik als leerkracht van het KAM nog lang ga kunnen dragen, mag ik hopen.

Ik vind hem in elk geval prachtig.