Museum voor Schone Kunsten

Veel wil Merel op dit moment niet doen met haar mama – ik vermoed dat dat niet strookt met haar puber zijn momenteel – maar ze zag een dagje MSK wel helemaal zitten. Geen moderne kunst – het SMAK wilde ze duidelijk niet – maar wel bij voorkeur impressionisme, fauvisme, zelfs barok.

Na het middageten trokken mijn dochter en ik dus richting de Heuvelpoort, liepen twee uur rond en zagen dat het goed was. Zeer goed, zelfs. Sommige werken vond ze maar niks, andere vond ze prachtig. En ik, ik nam, zoals altijd, weer veel te veel foto’s.

Er hing zelfs een schilderij dat ik onmiddellijk herkende als onze eigen Wondelgemse kerk. Merel vond dat raar, dat ik dat herkende…

Tegen vier uur waren we buiten en wilden we iets drinken en iets van vieruurtje, maar de Mub’Art sloot net, en in het SMAK was het café zelfs niet open. We liepen dan naar de Plantentuin, maar in het GUM is er zelfs geen café of zo. Meh. We liepen wel even doorheen de prachtige serres en werden omvergeblazen door de vochtige tropische hitte.

Vandaar reden we naar Gentbrugge, naar de Torfs, want Merel moest nieuwe schoenen hebben en ons pa nieuwe pantoffels. Jammer genoeg vonden we onderweg ook geen leuk terras – Gent is gewoon dood na de Gentse Feesten – en dus reden we maar gewoon naar huis, waar per definitie goeie koffie, lekkere koekjes en een deftige zetel met een wifiverbinding op ons wachtten.

Maar een geslaagde namiddag? Jawel.

Barts kleine broer ook al 50

Kleine broertjes worden niet verondersteld vijftig te worden, daar waren Bart en ik het roerend over eens. Maar kijk, je kan het blijkbaar niet tegenhouden, en Koen gaf dan ook nog eens een feestje in de Plantentuin van Meise.

Ik had in de namiddag zin om in dat heerlijke weer te gaan fietsen, maar ik ben braaf in mijn zeteltje gebleven, kwestie van tenminste nog een uurtje of twee of zo op dat feestje te kunnen blijven.

Tegen zes uur waren we aan de Plantentuin en maakten we nog een korte wandeling rond de vijver van het kasteel, tegen half zeven waren we op de staande receptie op de binnenkoer van het kasteel.

Het was er druk, het was gezellig, het was op een bepaald moment ook nat, het was lekker, en het was moordend voor de rug. Resultaat: tegen negen uur zaten we alweer in de auto, nog voor het dessert en het dansen. Maar het was genoeg geweest, ik wil volgende week ook nog kunnen werken en al.

Gelukkige verjaardag, Koentje!

Plantentuin in Meise

Deze voormiddag nog een paar dingen geregeld, lasagne uit de diepvries gevist, en dan in de namiddag naar Meise. Er had iets van een actie in Klasse gestaan, en blijkbaar was dat Krokuskriebels van de Gezinsbond. Mijn ma en Alexander, het vijfjarig zoontje van mijn broer, waren ook mee.

Ginder kregen de kinderen een tasje met een opdrachtenboekje, een parcours, wasco’s, een vergrootglas en nog een paar dingen. Er zat gelukkig ook een map bij met uitleg voor de ouders. De bolderkarren waarvan sprake waren uiteraard al weg: er waren amper tien stuks, en er was toch net iets meer volk. Al een chance dat het niet regende, want we moesten wel een eindje rondlopen buiten.

We wandelden tot aan het kasteel,

Meise1

bekeken de – nog jonge – sequoia en raapten een paar dennenappeltjes op, en gingen uiteindelijk de grote serres binnen. Er werd gekeken naar appelsienbomen, cactussen, kokospalmen, vleesetende planten, maar het meest tot de verbeelding sprak toch wat er níet was: de enorme stinkbloem, en de gigantische waterleliebladen, die nu nog maar een paar centimeter groot waren.

Meise2
meise3

Was het een aanrader? Mja. Voor mijn ma, een plantenliefhebster, ging het allemaal te vlug, voor de vierjarige Kobe was het nog wat te hoog gegrepen. Vonden ze het leuk? Dat wel. Maar dat kan ook aan elkaars gezelschap gelegen hebben, al waren de zoekopdrachten soms wel leuk.

Voor de prijs hoefden we het alvast niet te laten: kinderen tot twaalf jaar zijn gratis, leraars ook, en officieel oude dozen zoals mijn ma betalen vier euro.

Iemand trouwens enig idee welke vogels dit zijn?

Meise4