Parelmoer

De reden waarom ik zo fluks uit Vlaardingen vertrok, is dat mijn bestie Gwen gisteren dertig jaar getrouwd was. Dertig jaar geleden waren Gwen en Erik ook al mijn beste vrienden, en ik was haar getuige. Dertig jaar later zaten we in de Barque à Jack aan de Snepkaai, samen met de andere getuige van toen, Fabrice en zijn vrouw Sylvie die er toen ook al bij was, nog twee andere vrienden en hun dochter, en ook Elly, een van de kinderen van Gwen.

We zaten buiten op het terras en aten zeer smakelijk en veel te veel, terwijl er fijne gesprekken ontstonden en anekdotes van vroeger werden opgerakeld.

Tegen tien uur verkasten we met zijn allen naar hun bijzonder gezellige tuin, waar nog iets werd gedronken, beide getuigen nog verhalen uit de oude tijd opdisten, er zelfs nog werd gezwommen door sommige aanwezigen, en er zelfs nog taart was met kaarsjes en al.

Het werd eigenlijk een bijzonder aangename avond: ideaal gezelschap, lekker eten, fijne locatie, prachtig weer…

En vooral: het was fijn om Gwen en Erik zo te zien stralen. We spreken af over dertig jaar (al zal het wel een pak eerder zijn, vermoed ik).

Nog eens proficiat, Gwennie!

Nageltjes

Mijn nagels laten doen bij een nagelspecialiste, ik mag er niet aan dénken! Ik kan namelijk niet tegen het gevoel van die druk op mijn nagels, zelfs het gewicht van nagellak kan me al storen. Van die zware nepnagels, ik denk dat ik ze binnen de dag weer verwijder. Maar af en toe lak ik ze wel zelf, gewoon puur omdat ik daar zin in heb, of soms omdat het bij een feestelijke outfit past.

Ik heb vorig jaar een zachtpaarse nagellak gevonden die een echte parelmoerglans heeft, en daar word ik eigenlijk gewoon blij van. Ik heb dan ook mijn nageltjes gelakt vandaag, gewoon omdat het kon. Van die kleine carpe diem-momentjes.