Sinds vrijdagmorgen hebben we onze Nazgûl niet meer gezien… Hij is anders een redelijk trouw beestje dat echt veel binnenligt bij ons, vooral overdag, en dat heel erg vasthangt aan zijn eten. Maar nu is hij dus al een paar dagen niet meer te bespeuren, en ik maak me echt wel zorgen.
Roepen helpt niet, met zijn eten rammelen ook niet – en dat zegt al veel – en een kattenbak om buiten te zetten heeft hij niet. Zowel de jongens als ik zijn de naburige straten al gaan aflopen om te kijken of hij niet toevallig aangereden zou zijn zoals Saruman, en Wolf heeft ook onder alle struiken en dergelijke gekeken. Morgen ga ik eens bij de buren aanbellen of ik niet in hun tuinhuis mag gaan kijken en zo.
Intussen heb ik ook een bericht op Facebook gezet in Wondelgem Leeft, en dat wordt eigenlijk vrij goed opgevolgd.
Mocht je weten dat hij overreden is of dat hij verloren gelopen is: graag een seintje. Hij wordt gemist.
Ik hoop nu vooral dat hij ergens bij een asiel of dierenarts wordt binnengebracht, zodat ze zijn chip kunnen lezen.
Hmm.
Ik mis mijn beestje.
