Brussegem revisited

Een paar keer per jaar trekken we naar Brussegem, waar Barts broer woont. Het is een heel rustig dorpje, en zij wonen dan ook nog eens in een rustige straat, maar op een hoger niveau, letterlijk dan: ze hebben een steile oprit naar hun huis.
Vandaag was er Livs verjaardagsfeestje, maar dan wel zonder de jongens, want die hebben allebei examen morgen. Ikzelf had nog geen verbeterwerk en kon dus probleemloos mee. De jongens moeten het intussen zelf wel kunnen, zo zonder toezicht. Al hou ik mijn hart vast voor Kobes Frans…

Het feestje zelf was bijzonder gemoedelijk, met taart en koffie en veel gesprekken, zoals altijd. Oh, en cupcakes voor de kinderen om te versieren, iets wat ze nog altijd met veel plezier doen. Merel had er zelfs op gehoopt.

Van communiefeesten en strandwandelingen

Tegen twaalf uur werden we in Wetteren verwacht voor de eerste communie van Liv, samen met haar neefje langs Elses kant, Leon.
Het was meer dan in orde: op het terras hadden ze een prachtig versierde grote feesttent gezet, aansluitend aan de living, en met een paar warmtestralers was het er meer dan warm genoeg. Verderop in de tuin stond een groot springkasteel, en ik denk niet dat de kinderen veel ergens anders gezeten hebben dan daar.
Met Wolf moest ik lachen: hij was ook even gaan springen, maar kwam vrij snel terug: “Goh, mama, ik weet eigenlijk niet waarom ik een springkasteel zo leuk vond. Daar is toch niks aan?” Juist ja, groot worden, zeker?

Wolfs rug gaf het echter rond half vijf op, en dus reed ik met hem alvast naar huis, terwijl Bart nog even bleef met zijn moeder en de twee kleintjes.

’s Avonds reed ik dan met Wolf naar De Haan: hij moest om kwart over acht binnen zijn. Ik nam afscheid van mijn grote zoon, en maakte nog een strandwandeling. Stom dat ik mijn fototoestel niet mee had, maar gelukkig heeft mijn iPhone ook een zeer behoorlijke camera. Ik genoot…

Het was tien uur en al goed donker tegen dat ik thuis was, maar wat een heerlijke avond…

Verjaardagsfeestje… of toch niet.

Dat het een drukke dag ging worden, vandaag. Om 9.00 uur zaten we met de hele familie in de, jawel, familiemis. Merel doet haar eerste communie dit jaar, vandaar. Tsja.

Ik begon te verbeteren, Wolf was, net zoals gisteren, bezig met zijn wiskunde, en we aten rustig, voor een keertje zonder extra opa’s en zo.

En toen bleek dat Wolf nog langs geen kanten klaar was met zijn wiskunde, en dat hij het dus niet zag zitten om mee te gaan naar Livs verjaardagsfeestje. ’t Is ook een uur rijden, dat komt er ook nog bij, dus ja… Geen feestje voor Wolf. Ik vond dat ik het niet kon maken om dat kind hier alleen te laten, zo vlak voor zijn eerste examen ooit, en dus ben ik ook maar thuis gebleven, en heb zitten verbeteren.

Maar Bart stuurde me wel een paar foto’s door: hij miste me.

img_6160

Sinterklaas zijn verjaardagsfeestje, of zoiets toch

Uiteraard was er de Sint deze morgen. Mijn kinderen blijven me verbazen: stipt om zeven uur – vroeger mogen ze niet opstaan – hoorde ik Merel en Kobe naar beneden gaan. Stipt om acht uur stond Kobe aan mijn bed: dat hij honger had, en of ik de koffiekoeken niet wilde komen bakken. “Oh, en wat heeft de Sint gebracht?” vroeg ik, nog vanuit mijn bed. “Oh maar mama, we hebben onze cadeautjes nog niet opengedaan, want we wisten niet of we dat wel al mochten van jou, en of we niet moesten wachten op Wolf.” Soms denk ik dat ik eens wat minder streng moet zijn met hen :-p

Enfin, ik naar beneden, nog net op tijd om twee stralende gezichtjes op foto vast te leggen: Merel met haar Lego Frozen kasteeltje, Kobe met zijn Jommekes.

Wolf dook pas later op, maar was ook heel blij met zijn Phlatball. Vree wijs ding, trouwens, daar is al intens mee gespeeld.

Daarna mocht ik eindelijk de kerstboom zetten. Een nieuwe dit jaar, vorig jaar gekocht aan 50% in de solden. En mocht je je afvragen hoe vaak een vijfjarige kan vragen: “Mama, mogen de ballen er al in?”, wel, veel, neem het van mij aan. “Maar wacht toch efkes! Eerst den boom en de lampkes en de slingers!”

IMG_0665

Intussen was de schoonmoeder toegekomen voor een rosbiefje, en reden we tegen half twee richting Brussel, voor Livs verjaardagsfeestje en de bijbehorende taart ^^

Enfin, het was heel gezellig, er was – zoals altijd – weer veel te veel taart, en de kinderen vielen prompt in slaap in de auto. Volledig zoals het hoort, dus. Bedankt, Koen en Else! En ook nog extra bedankt voor de kleine Sinterklaascadeautjes, de kinderen vonden ze de max!

Mereltje op logement

Tegen half zes waren we echt doodop van het rondlopen in Brussel, en vonden we het meer dan tijd om naar Merchtem te rijden en Merel op te halen. Koen had voorgesteld dat we daar meteen ook zouden eten: zo werd het voor niemand te laat, en konden wij er een gezellig dagje van maken.

We reden via de GPS binnendoor naar Brussegem, en kwamen in Meise zowaar een speciale straat tegen!

IMG_6905

Bij Koen stond ons fantastische spaghetti te wachten, en Merel speelde maar eventjes drie borden binnen! En ze had duidelijk veel plezier gehad met Liv, ook al was ze ondertussen blijkbaar doodop, want ze plakte nogal aan mij.

In elk geval: bedankt, Koen, Else en Liv, want wij hadden een zeer fijne uitstap in Brussel die met Merel erbij nooit was gelukt, en Merel had een hele fijne dag met haar nichtje!

Verjaardagsfeestje Liv

Niet alleen onze kleine meid werd vier, ook haar nichtje Liv volgde – uiteraard. We mochten vandaag pannenkoeken, respectievelijk taart gaan eten bij de schoonbroer, en namen en passant ook de schoonmoeder mee.

IMG_2778

IMG_2782

Gelukkige verjaardag, Livje!

Kleine meisjes worden groot

En dan heb ik het voor één keertje niet over onze Merel, maar wel over Barts petekindje Liv.

Die wordt dinsdag drie jaar, maar omdat mijn schoonbroer aan het verbouwen is, gaven ze een klein familiefeestje in de feestzaal van Else haar tante in Wetteren. Voor ons niet gelaten: het is een pak dichter, en het dessertbuffet is altijd dik in orde. En Merel keek er gigantisch naar uit om met Liv te spelen.

Alleen jammer dat ze het cadeautje, een dik boek van Jip en Janneke, al hadden. Maar geen nood, Standaard boekhandel doet daar eigenlijk niet moeilijk over, ze wisselen zonder problemen. Alleen is het te hopen dat Liv dat nieuwe boek dan nog niet heeft. Ach ja, de Standaard is vlak bij mijn school, veel moeite is dat niet.

In elk geval is er hier ’s avonds niet echt veel meer gegeten, alleen Kobe heeft nog serieus wat binnengespeeld. En ik snap dus echt niet hoe hij dat doet, want de hoeveelheid pannenkoeken, tiramisu, cake en snoepjes die hij in de namiddag al verorberd had, was hallucinant, ik was er zeker van dat we hem een zakje gingen mogen geven in de auto. Niet dus. Kleine vreetbeer!