Nascholing in Brussel

Die nieuwe leerplannen, da’s een serieuze boterham. In maart hadden we al een uitleg gekregen, maar er was er echt nog meer nodig, zoals over de nieuwe regelgeving over de evaluaties. En dus trok ik vandaag naar Brussel, alweer. Twee dagen op rij, du jamais vu.

Echter…  Met een rolvaliesje met laptop, boeken, lunch en klein gerief moest ik dus de trein op. Alleen had ik er niet aan gedacht dat er geen lift of roltrap is in Gent Dampoort. Gelukkig was er een vriendelijke man die spontaan aanbood het ding even naar boven te dragen, toen hij me zag sukkelen. Dank u, NMBS: zo voel ik me meteen weer stokoud… Een ander iemand hielp me dan weer het rolding op de trein zelf te zetten. En toen was er een gigantisch lieve jongeman die mijn gesukkel gevolgd had, in Sint-Pieters meteen alles weer uitlaadde, van de trap droeg, dezelfde trein moest nemen als ik, dus daar alles weer inlaadde en me zelfs een zitplaatsje zocht op de volle trein. Heerlijk. Made my day. Maar een mens wordt toch er meteen mee geconfronteerd dat hij eigenlijk gehandicapt is. Daar moet ik dus echt eens werk van maken.

Soit, ik was er, installeerde me tussen de collega’s, en liet mijn volledige aandacht uitgaan naar Gwen. Ergens blijf ik het grappig vinden, zo les krijgen van mijn beste vriendin. En ze doet dat vooral ongelofelijk goed in die moeilijke materie. En het leuke is dat je dan ongecompliceerd ergens je boterhammen kan gaan opeten op een bankje, ver van alle anderen.

De terugreis was dan ook een pak aangenamer, al voelde ik me wel schuldig over het feit dat ik de frêle Gwen alles liet sleuren. Niet dat zij er een punt van maakte, maar toch.

Enfin, een zware maar wel interessante en zeer leerrijke dag. Voer om over na te denken.

Leerplanimplementatie

Yup, de titel alleen al is al een mondvol, en het werd vandaag nog pakken en pakken erger.

Zoals al zeer uitgebreid in het nieuws is geweest, komt de onderwijsvernieuwing eraan, met een brede eerste graad. Nu, bij ons op school is dat eigenlijk al grotendeels zo, qua programmatie moet er bijna niks veranderen. Ook de leerinhouden veranderen nog maar eens,  maar gelukkig komt er deze keer ook  een apart leerplan voor de twee uur Latijn in het eerste jaar.

Alleen… Er komt een hoop overkoepelend gedoe bovenop. Niet altijd slecht hoor, daar niet van, maar een hoop extra werk, administratie, nieuwe leerboeken, nieuwe werkvormen, en vooral veel onduidelijkheid.

Vandaag reed ik dus vrolijk met het fietsje richting Voskenslaan om er de leerplanimplementatie Latijn en Grieks te volgen, gegeven door ene Gwen Steenkiste. Het was eigenlijk best wel leuk om haar in haar nieuwe rol te zien en haar te horen goochelen met al die zware terminologie. Want geloof me, het duizelt me al de hele dag met transversale competenties, sleutelcompetenties, curriculumdossiers, leerplanimplementatie, didactische cahiers en meer van dat soort dingen. Zij kent er gelukkig volledig haar weg in – ze heeft de cahiers zelf geschreven! – en ik kan altijd extra uitleg vragen.

Het werd een zware dag, maar ik heb er wel behoorlijk wat van opgestoken. En ik heb Gwen nog eens gezien, wat altijd mooi meegenomen is.

Maar daarna ben ik wel met de auto met Merel naar de muziekles gegaan: al dat gefiets was eventjes welletjes.