Luie dag

Ook gisteren werd een luie dag. De jongens vezen het schommelstuk helemaal uiteen en borgen het op achter en in het tuinhuis. Oh, en de poten van onze vuurkorf werden teruggevonden, yay!

Merel had intussen een cadeautje gemaakt voor de verjaardag van Marie-Julie, en we pakten dat netjes in in een doosje en wandelden naar het postpunt. Na wat obligaat aangeschuif bleek dat ze wel pakjes verzonden, maar alleen als je zelf al een label had aangemaakt. Niet dus. Enfin, wij nog al keuvelend om brood, naar huis, en dan de fiets op om naar Mariakerke naar het postkantoor te rijden. Ha ja, want Wondelgem is met zijn circa 14.000 inwoners te klein voor een eigen postkantoor, toch? Maar de fietstocht door de Lange Velden met de dochter achterop was eentje om in te kaderen. Héérlijk weer!

En toen, toen was er tijd voor een beetje Assassin’s Creed, en daarna een online quiz. Niet zo goed als die van zaterdagavond, maar toch bijzonder entertainend. Geen idee hoeveelste we geëindigd zijn, maar eigenlijk maakt dat ook niks uit.

Fijne dag, jawel.

Fietstochtje naar het werk

Wanneer ik met de fiets naar en van school kan gaan, maakt me dat ongelofelijk… blij, tevreden, vrolijk, zen, noem maar op.

Mijn fietsroute is dan ook zalig: doorheen de wijk, en dan het park van De Lange Velden in – officieel het Ter Durmenpark – waar Stad Gent een prachtig fietspad heeft aangelegd. Dat sluit aan op een rustig baantje dat parallel met de R4 loopt, achter ofwel een aarden wal, ofwel nog een stuk land, en dan verder een andere wijk door, over de brug, doorheen nog een park, tot aan de school.

Ik heb er vandaag een klein stukje van gefilmd, maar het mooiste stuk staat er eigenlijk nog niet op. Dat zal ik wel eens filmen in de andere richting, ’s morgens, wanneer het zomer is en alles in volle bloei en blad staat.

Maar met deze route begrijp je wellicht wel waarom ik hier zo graag fiets.

Nieuwe fietspad

Ik geef het eerlijk toe: ik hield mijn hart al vast bij de gedachte dat Kobe alleen met de fiets naar school moest. Niet dat hij niet kan fietsen, verre van, technisch gezien doet hij dat uitstekend. Alleen is hij nog altijd een verschrikkelijk warhoofd die concrete verkeerssituaties niet altijd correct inschat.  Tsja…

Vorige week waren we nog eens samen naar school gefietst, en gisteren konden we ook samen rijden, tot zijn grote opluchting. Op dinsdag moet ik normaal gezien enkel in de namiddag lesgeven, maar aangezien ik gisteren niet rond was geraakt met de foto’s van de eerstejaars, kon ik daar deze morgen aan verderwerken, en reed ik dus ook samen met hen, en kom ik straks ook met hem terug. Zo leert hij het alvast een beetje. Enne… we hebben een ongelofelijk goed alternatief gevonden voor de drukke Botestraat met archislecht fietspad, Het nieuwe fietspad doorheen de Lange Velden is namelijk af, en is een pareltje geworden!

We rijden hier de Waterhoenlaan uit tot aan het pleintje, en slaan dan af naar de Lievestraat, met eigen fietspad. Daar kan je oversteken, nog voor het kruispunt om naar de Lange Velden te gaan met de auto, en kom je meteen op het fietspad terecht, dwars door de Lange Velden.

Op het einde daarvan krijg je een ministukje Gaverstraat – dat intussen autovrij is gemaakt! – en sla je de Buntstraat in, intussen doodlopend en dus ongelofelijk rustig.

Dat loopt verder in de Durmstraat, die ook nog steeds zeer rustig is, en op het einde daarvan draaien we de Henri Storystraat in, dwars door die woonwijk daar. Dat komt netjes uit op de Groenestaakstraat, vlak voor Mariakerkebrug. Brug over, naar rechts de Kasteeldreef in, en voila, de school!

Waarom zet ik dat hier nu in het lang en breed? Wel, er zijn al mensen die me vroegen hoe wij reden, vandaar. Een ongelofelijke aanrader, heerlijk rustig, groen, en verfrissend. Echt.

Kobetijd

Merel is gisteren op kamp vertrokken, vijf daagjes, tot en met zondagmiddag. Zij zag het compleet zitten, tot bij het vertrek aan het station Lieze begon te huilen, en toen deed ze gewoon maar mee. Lang leve Diederik die hen allemaal opnieuw deed lachen. Zalige leiding!

Het resultaat is natuurlijk dat, doordat Wolf in De Haan zit, Kobe eventjes enig kind is. De bedoeling is dat we in die daagjes zeker eens tot aan het atheneum fietsen, en ook eens tot in ’t stad fietsen. Kobe moet gewoon meer fietservaring krijgen, als hij in september met de fiets naar school wil gaan. Hij weet dat vooral ook zelf, en ziet dat helemaal zitten.

Ik zag echter vandaag dat iemand een ganse hoop legergerief weg deed via Gift Gent, en ik zag dat al helemaal zitten voor kamp en scouts en larp en al. Alleen was het te veel voor de fiets, en dus namen Kobe en ik maar de auto. We zaten bijna aan de Palingshuizen, en vandaar dus maar een stap naar de Bel&Bo via de Atita. Ik had een bon van 75 euro, vond niks in de solden, maar wel een heel leuk bloesje in zwartwit. Goed gereden! De Brantano had niks voor ons, maar Kobe wilde eigenlijk vooral naar de Action om nieuw slijmgerief. In de Atita hadden we al van die piepschuim bolletjes gevonden voor bollekesslijm, en hij was helemaal in zijn nopjes!
Thuis moest er dan uiteraard meteen slijm gemaakt worden, ha ja. En blinken dat hij deed!

Vandaag namen we dan maar de fiets naar Mariakerke. In het doorgaan reden we langs de Botestraat en de omleiding door de werken, in het terugkeren namen we het nieuwe fietspad door de Lange Velden, en we zagen dat het goed was. Als in: heel rustig en aangenaam om te rijden ^^

Hij is al iets zekerder nu, maar we gaan die route nog wel een paar keer rijden, mijn zoon en ik. En wellicht ook wel samen naar school, dat ook.