Gisterenavond was ik nog om half twaalf Wolf gaan ophalen aan The Loop: hij was maandag met Orion – de auto van UGent Racing – naar Parijs vertrokken om daar de stand op te bouwen op de grootste composites beurs waar zij dus een plekje hadden veroverd, maar was gisterennamiddag al met de TGV teruggekomen omdat zijn afdeling, Autonomous, een workshop had bij Polysense. Die mannen waren overigens onder de indruk dat hij speciaal daarvoor vroeger was teruggekomen, maar hij is nu eenmaal Chief Autonomous en vond dat hij moeilijk zijn team in de steek kon laten. Ik geef hem geen ongelijk.
Het zorgde er wel voor dat hij deze morgen geen vervoer had richting zijn kot, want zijn fiets stond daar nog. Taxi mama to the rescue, alweer: tegen half tien werd hij netjes afgedropt en reed ik verder naar Filiaert om er de extra sleutels van het appartement op te halen. En nu dat ik daar toch was, vond ik dat ik een koffietje in de Labath wel verdiend had, dat was mega lang geleden.
Onderweg naar huis sloeg ik even af richting Prinsenhof om er een cache te pakken.
Met nog een tussenstop in de Zeeman in de Wondelgemstraat was het al bij al elf uur tegen dat ik thuis was.
In de namiddag had ik kin̩ tot half drie, waarna ik richting Sleidinge reed voor alweer een cache en vooral ook de Kringwinkel aldaar: eens kijken naar een schoenrekje en nachtkastjes en zo, maar niet echt iets degelijks gevonden. Wat ik dan w̩l vond, was een stijltang voor Merel, het eerste boek van Bridget Jones Рtwee en drie hadden we al -, twee theelichtpotjes in felrood en voor amper twee euro een ring van de reeks die ik altijd in de M.A.R.T.H.A. koop. Kleine dingetjes maar wel leuk dus.
Vandaar reed ik verder naar Waarschoot voor een reeks van vijf labcaches en een bonus, en meteen ook naar de Action: Merel had waterverf gevraagd, en wie ben ik dan om haar kunstzinnige neiging te fnuiken? Ik vond er een knap setje, kocht ook wat borstels voor erbij, een nieuwe toiletborstel voor boven, en reed verder naar de Kringwinkel langs de Grote Baan. Ik was eigenlijk een beetje vergeten dat ze daar enkel kleren en zo hadden, maar dat vond ik absoluut niet erg, want ik vond er zowaar een prachtige grote handtas – groot genoeg om als boekentas voor mij te dienen – in echt leer, zachtrood en gewoon in perfecte staat. 15 euro, ne mens vraagt zich af waarom mensen dat weg doen…
Tegen dan was mijn pijp uit en ging het huiswaarts, want ik moest nog gaan eten met Gwen ’s avonds, en daar wilde ik wat energie (en vooral rug) voor sparen. Drukke dag dus, maar wel leuk, en van een verregaande banaliteit.
