Eten met de “schoonouders”

Wolf en Arwen zijn nu al meer dan vier jaar samen, als het er al niet bijna vijf is. Zij is hier een deel van het meubilair, hij ginder. Zij gaat mee met ons op vakantie, hij gaat mee met hen: win-win voor beiden, zou ik zo zeggen.

Ik ken haar ouders, Ann en Jarno, natuurlijk als collega’s op school, ik ben er ook al vrij vaak thuis geweest om Wolf af te zetten of op te halen, en dan blijf ik vaak kletsen met Ann. Maar Bart kent hen niet en vice versa. Ja, een goeiemorgen of zo, en een beleefdheidsgesprekje van een paar minuten, maar niet meer dan dat.

We hadden al lang gezegd dat ze hier maar eens moesten komen eten, of Jarno ging een barbecue doen of zo. En toen was er corona. En nog meer corona. En nog wat corona.

Bon, ergens in september legden we onze agenda’s samen en beslisten we om begin december samen ergens iets te eten. Niks speciaals, gewoon voor de gezelligheid en op neutraal terrein, wegens corona en al. Het werd de Griek, tussen beide huizen in, lekker en van een leerling, dus dik in orde.

Het wàs ook dik in orde: het werd een gezellige avond, met een veel te grote mixed grill en een fijne crème brulée, en zelfs nog een koffietje van het huis vanwege de leerling (die thuis zat maar gebeld had en mama had gezegd dat wij daar zaten, vandaar).

Bart heeft vooral met Jarno zitten praten, en dat deed wel eens goed, ja.

In elk geval voor herhaling vatbaar. Ervan uit gaande dat Wolf en Arwen nog samen blijven, maar dat ziet er wel zo uit, ja.

Greek Home Time

Na ons dineetje van vorige week vond ik dat we dat ook eens samen met de kinderen moesten doen, en ik had bij Jeroen zien passeren dat de schotels van Greek Time wel de moeite waren. En dus had ik twee keer een plateau van de chef besteld, twee meze’s en een keer de gefrituurde calamares.

In het restaurant zelf werd alles kakelvers uit de keuken gebracht, netjes verpakt, en nog gloeiend heet. Alles was duidelijk afgeplakt en aangegeven met pijlen, en dat moest ook wel, want er was wel wat volk, ja. Ik heb 103 euro betaald, maar we hebben er wel twee keer van gegeten. Oordeel zelf:

De meze was voor twee, maar de andere schotels voor 1 persoon, met twee bakken sla, een bakje frietjes en twee halve stokbroden.

Enfin, conclusie: dik in orde zeg! De kinderen waren effectief ook bijzonder tevreden en we hebben eigenlijk allemaal te veel gegeten. En, er is nog genoeg voor nog een keertje.

Aanrader dus.

Bij de Griek

Ondanks alle voorafgaande feesten hadden Gwen en ik vanavond eindelijk nog eens afgesproken, en voor het gemak dan maar bij de Griek.

Eigenlijk hebben we het deze keer weinig over de kinderen gehad, maar vooral over het werk en de nieuwe leerplannen. Die hebben een nogal groot impact op de job, en zij heeft ze helpen schrijven, vandaar. En gewoon, ja, dinges en stuff. Waar beste vriendinnen die elkaar 30 jaar kennen over spreken. Dit zijn het soort dingen waar ik gewoon goedgezind van word. Fantastisch begin van het jaar.

366 – 9 maart

365-069

Een zeer fijn etentje met de leerlingen Grieks van drie jaar geleden. Het is mooi om zien hoe ze volwassener geworden zijn, andere denkwerelden aangenomen hebben, en toch ergens nog steeds dezelfde zijn. Voorwaar, een zeer aangename avond.