Eindelijk ben ik nog eens op Halloween in Antwerpen geraakt, voor het enige echte Halloweenfeestje bij Bart en Birgit. Dat was niet gelukt in 2025, ook niet in 2024, maar in 2023 gelukkig nog wel.
Deze keer had ik al lang een outfit klaar, met name wat ik vorig jaar voor Delphine had gemaakt, Dia de los Muertos. Ik mocht de hoofdtooi houden, waar ik zeer dankbaar om was. Nu, ik hoefde niet buiten te staan, mijn outfit mocht dus wat lichter zijn.
Merel sloeg aan het schminken en deed dat bijzonder goed! Ik zie het namelijk niet echt bij mezelf zonder bril, en met bril op schminken lijkt me ook niet bepaald een aanrader.
De hoofdtooi, het spotgoedkope kettinkje uit de Zeeman en de Spaanse oorbellen van vroeger maakte het af, net zoals een overblijfsel van 35 jaar geleden uit mijn gothic periode. Oh, en een rode rok van Cora Kemperman met onderrok, dat hoort erbij.
Oh, en het feestje? Iets minder druk dan anders – ze hebben stevig gesnoeid in de uitnodigingen, ik ben vereerd dat ik er nog bij ben – en echt wel gezellig. Sabrina zag er zalig uit, als Ziggy Stardust, compleet met roze pak van haar zoon, een maffe pruik en zelfs gekleurde lenzen.
Het was rond één uur toen ik besloot terug richting huis te rijden, en de rug had het wonderwel uitgehouden. Ik vrees dat ik af en toe nogal hard het gesprek heb gekaapt, maar bon, dat betekent dat ik goed in mijn vel zat. En zowaar een nieuw iemand leren kennen die vooralsnog niet in de larpwereld zit, maar die wellicht toch een dezer zal geïnitieerd worden. Hoop ik. Fijne kerel, zo op het eerste zicht.
Oh, en een foto van de heerlijke kattenbak mag uiteraard ook dit jaar niet ontbreken!
Merci, Bart en Birgit!





