Geplaatst op

Een late nieuwjaar

We hadden nog niet genieuwjaard met Barts broer, simpelweg omdat de jongens examens hadden en Kobe daarna in Berlijn zat. Maar vandaag waren beide families beschikbaar en hadden we hen uitgenodigd voor een dessertenbuffetje tegen half vier.

Ik ben gisteren eigenlijk behoorlijk over mijn grenzen gegaan en voelde me vandaag weer alles behalve ok̩, maar de planning omgooien was moeilijk, dus ging ik deze voormiddag, alweer op karakter, aan het werk. Ik bakte een red velvet cake Рdie helaas niet rood genoeg was, maar bon Рen versierde die met botercr̬me, ik maakte twee soorten tiramisu, draaide een stevige chocolademousse in elkaar en gooide een schaal vol m&ms, Maltezers en andere dergelijke dingen. Merel bakte ook nog een schaal brownie waaruit ze dan hartjesvormen haalde en die versierde. Alles samen werd het dus een degelijk buffetje waar eigenlijk bijzonder weinig van gegeten werd. Moeten we onthouden.

Het was op zich best wel gezellig, ware het niet dat Bo zich blijkbaar steendood verveelde maar de jongens er niet op in gingen om met hem te gaan voetballen, ook al omdat we zelfs geen voetbal in huis hebben.

Oh, en Bart en ik kregen een leuk cadeautje: een behoorlijk stevige bon om in het Brusselse te gaan eten. Hun suggestie was Comme Chez Soi, en daar gaan we wellicht geen nee tegen zeggen.

En achteraf? Viel ik prompt weer in slaap in de zetel. Het is zo’n beetje mijn thema, deze week.

Geplaatst op

Kerstdag

Bart had gisteren al het grootste deel van het koken gedaan, en ik had al een deel van het dessertenbuffet klaargemaakt, zodat het deze ochtend vrij rustig moest verlopen. Dat viel op een bepaald moment eventjes tegen, want we vonden het juiste servies niet meteen. Wolf sprong echter in de bres, en alles was snel opgeklaard.

De zeven volwassenen zaten aan de keukentafel zodat Bart ongestoord verder kon koken en tegelijk deelnemen aan de gesprekken, terwijl de zeven kinderen aan de livingtafel zaten, of in de zetel kwamen hangen tussendoor. Maar eerst waren er nieuwjaarsbrieven, jawel. Ze kregen allemaal vijf minuten tijd om Chat GPT iets te laten verzinnen en dat dan voor te lezen. Er zaten amusante dingen tussen.

En toen was er de fotoshoot. Elk jaar opnieuw nemen we de familiefoto’s, kwestie dat dan iedereen er is en een beetje proper gekleed is. Deze keer waren alle kleinkinderen er, zodat we ook een foto konden nemen van hen met opa, en dan de gezinsfoto’s, met en zonder mijn pa, en de broers en zus en zo. Tsja, de eerste keer met Roeland en Sarah dus, echt wel fijn. Het duurde wel even, maar iedereen werkte vlot mee.

Er waren aperitiefhapjes, er was paté als voorgerecht en een ongelofelijk lekkere vol au vent als hoofdgerecht – twee Mechelse koekoeken, eekhoorntjesbrood, zwezeriken en truffelpasta – met krokettenbolletjes en sla. Roeland is een zelfverklaarde connoisseur van vol au vent, en hij verklaarde deze tot de allerbeste die hij al gegeten had. Bart trots, uiteraard! En van dessert was er meer dan genoeg…

Het was ook echt fijn dat Roeland en Sarah met de kinderen er bij waren. Alleen hadden die ’s avonds nog volk, dus tegen half vijf vertrokken ze, en iets later ook Jeroen en Delphine. En tegen vijf uur was alle afwas al gedaan, was het hier volledig opgeruimd en ploften wij in onze zetel na een zeer fijne kerst.