Hoornaars in de storm!

Dat het vandaag stormde, dat weet iedereen, en dat hebben we op school ook geweten, ja. Geloof me, het zijn niet alleen kinderen uit de lagere school die wild zijn als het waait, ook die van ons zijn niet zo handelbaar als anders.

Maar bon, we zitten misschien wel in een zeer groene school met een parkomgeving, alle bomen op het terrein zijn nagekeken en zouden geen gevaar mogen vormen, en dus kregen de leerlingen gewoon een extra waarschuwing om niet via de dreven of het park naar huis te fietsen.

Maar toen kwam een bericht dat we alle ramen rond de binnentuin gesloten moesten houden. Huh? Wel, we wisten al langer dat er ergens een nest Aziatische hoornaars zat, want we kregen af en toe eentje binnen. Alleen hadden we het nest nog niet gevonden, en die beesten waren gelukkig ook niet agressief. Tot vandaag dus: door de harde wind werd het nest zwaar door elkaar geschud en was ook plots een heel pak bladeren weg. Plots konden we het nest dus wel zien hangen: helemaal bovenaan in een boom, en man, want een gigant! We konden ook de hoornaars zelf zien vliegen want door die wind waren ze zwaar agressief.

De brandweer werd meteen verwittigd, maar die heeft momenteel wel wat anders aan het hoofd, en ook: dat ding hangt echt hoog en geen idee hoe ze dat gaan bereiken. Maar dat het weg moet, is duidelijk.

Eindejaarsshenanigans

Elk jaar verloopt de laatste maandag van het schooljaar zowat hetzelfde: eerst een lange dag deliberaties, koffie drinken, wachten en discussiëren.
Om 13.00 uur kregen de zesdes hun attestering, en aansluitend zette ik de zesdes die gaan spelen op onze proclamatie, nog eens aan het oefenen.

Daarna nog meer deliberaties, en dan de voetbalmatchen van de zesdes tegen de leraars, zoals elk jaar. Onze heren slagen er precies niet meer in te winnen, de laatste jaren, maar ze worden er natuurlijk ook niet jonger op. Verslag daarvan met massa’s foto’s vindt u hier, uiteraard.

En daarna was er, zoals altijd, de barbecue. Ook die was andermaal zalig: gewoon buiten in de binnentuin, met alle tachtig leerlingen geslaagd: de sfeer zat er gigantisch goed in! Om een of andere reden ben ik deze keer wél tussen de leerkrachten verzeild, terwijl ik meestal tussen de leerlingen zit. Goh, oud worden zeker?

En als afsluiter ben ik rond middernacht in alle rust en stilte naar huis gefietst, doorheen de onverlichte Lange Velden, en ik heb er zelfs mijn eigen licht uitgedaan: fietsen in het donker is en blijft zalig. Echt.