Parelmoer

De reden waarom ik zo fluks uit Vlaardingen vertrok, is dat mijn bestie Gwen gisteren dertig jaar getrouwd was. Dertig jaar geleden waren Gwen en Erik ook al mijn beste vrienden, en ik was haar getuige. Dertig jaar later zaten we in de Barque à Jack aan de Snepkaai, samen met de andere getuige van toen, Fabrice en zijn vrouw Sylvie die er toen ook al bij was, nog twee andere vrienden en hun dochter, en ook Elly, een van de kinderen van Gwen.

We zaten buiten op het terras en aten zeer smakelijk en veel te veel, terwijl er fijne gesprekken ontstonden en anekdotes van vroeger werden opgerakeld.

Tegen tien uur verkasten we met zijn allen naar hun bijzonder gezellige tuin, waar nog iets werd gedronken, beide getuigen nog verhalen uit de oude tijd opdisten, er zelfs nog werd gezwommen door sommige aanwezigen, en er zelfs nog taart was met kaarsjes en al.

Het werd eigenlijk een bijzonder aangename avond: ideaal gezelschap, lekker eten, fijne locatie, prachtig weer…

En vooral: het was fijn om Gwen en Erik zo te zien stralen. We spreken af over dertig jaar (al zal het wel een pak eerder zijn, vermoed ik).

Nog eens proficiat, Gwennie!