Verrassing!

Vrijdagnamiddag kreeg ik plots een verrassing: ik stond net buiten om de was op te hangen, toen ik iemand aan de voordeur zag staan: een van de verzorgers van ons pa!

Ze waren vrolijk aan het fietsen – een elektrische fiets om een rolstoel in te zetten en eentje met een zijwaartse tandem, waar ons pa eigenlijk zelf niet eens hoeft mee te trappen – en hij had gevraagd of het niet mogelijk was om hier even te passeren, aangezien dat dat amper een straat van het woonzorgcentrum is. Hij had hen dan ook feilloos naar mijn deur geleid, en dus stonden ze hier plots voor mijn neus. Al een chance dat ik thuis was, maar ze konden maar proberen natuurlijk. En ons pa, die genoot duidelijk, al kijkt hij op de foto redelijk ernstig. Fijn dat ze dit doen!

Battle Karting en geocaching

Net zoals vorig jaar plant Bart dit jaar een reeks van activiteiten, en hij wilde graag nog eens gaan karten. Dat werd op zeer instemmend geknik bij de jongens onthaald – juichen is niet meer van deze tijd, toch?

Toen Bart opperde om te gaan Battle karten, werd het zelfs nog iets enthousiaster. Battle Kart is met digitale projecties en sensoren, alsof je in een computerspel zit. De karts reageren op bepaalde dingen, alsof je in Mario Kart met bananenschillen gooit of in een olievlek rijdt. Dubbel zo amusant, natuurlijk. We moesten er alleen voor naar Moeskroen rijden, maar ach, dat is nu ook weer geen ramp.

Zelf zag ik het, na die doodmisselijke keer in 2018, totaal niet meer zitten om mee te rijden. Ugh! Maar het landschap is hier prachtig en er lagen wel wat geocaches, of wat had u gedacht?

Een dik uur later stond ik terug op de karting, waar ze net klaar waren. Merel had met verve de eerste ‘heat’ (zo heet een beurt) meegereden, maar was toen in een halve paniek geslagen en had de tweede beurt dan maar overgeslagen. In de plaats daarvan heeft ze filmpjes genomen ^^