Geplaatst op

Redelijk impromptu feestje

Gisteren of eergisteren had Gwen ons uitgenodigd om iets te komen drinken voor haar verjaardag. Ze had snel wat mensen uitgenodigd, zei ze, wie kan komen, komt. Dat bleek nog verrassend veel volk te zijn, waardoor het een gezellig drukke bedoening werd.

Het was wel aan het stormen en gieten toen we aan het rijden waren, en we zijn zelfs even in de auto blijven zitten omdat het net iets te hard regende. De temperatuur schoot meteen van 30 naar 18, maar klom later terug naar 26.

En er was taart. Met kaarsjes van 45. Want ja, op die beslissing komen we niet meer terug, Gwen en ik.

Heel erg lang zijn we niet gebleven: we waren allebei behoorlijk moe en vrijdagen zijn daarom niet ideaal. Maar fijn was het wel, ja.

Geplaatst op

45

Nee, als ik eerlijk ben, kan ik niet zeggen dat het een fijne verjaardag was.

Ja, het begon wel goed, dat wel: Bart en de kinderen zaten met een grote smile aan tafel, er waren verse koffiekoeken en zelfgemaakte slingers, en een cadeaubon van M.A.R.T.H.A., altijd fijn!

Maar verder was het een gewone dinsdag: lesgeven, boodschappen, en tussendoor nog een cake bakken want dat had ik beloofd aan de zesdes. Maar eigenlijk voelde ik me niet zo vreselijk goed: zere keel, koppijn, mottig… Wellicht een deel van de weerslag van het weekend, plus het weer en de periode van het jaar, en gewoon, ja, ouder worden zeker?
Ik heb dus nog wat in de zetel gelegen, Wolf naar zijn gitaarles gebracht, dat soort onzin, gewerkt voor school, en dan uiteindelijk gewoon vrij vroeg in mijn bed gekropen. Ik was mottig, koud, doodop, en ik had er geen idee van hoe laat Bart ging thuiskomen van zijn vergadering. Tsja. Nog een chance dat ik een elektrisch deken heb.

Gelukkig kreeg ik wel een prachtige, compleet overdreven avondlucht cadeau. Geef toe, mocht je dit schilderen, je zou als prutser beschouwd worden.

Nee, ik heb al fijnere verjaardagen gehad. Vooral verjaardagen zonder het spook van die artrose. En met mijn ma.