Geplaatst op

Street Art Wondelgem deel 3

Eerder had ik al twee reeksen van vijf labcaches gelegd om de muurschilderingen hier in Wondelgem in de, jawel, verf te zetten. Begin juli was me dat eindelijk gelukt, maar je kan dus niet onbeperkt labcaches leggen: je krijgt maar om de drie maanden een nieuwe credit. Ik moest dus wachten tot eind augustus, en toen werkte de rug niet mee.

Vandaag zag ik het eigenlijk wel zitten om eventjes de fiets op te gaan, door het vernieuwde parkje van den Dries te fietsen en nog vijf nieuwe labcaches aan de vijf volgende kunstwerkjes te maken. Ver is de afstand niet, maar dat is ook niet meteen de bedoeling: ik wil gewoon de aandacht trekken op de schilderingen. Geef toe: er zitten pareltjes tussen!

En na afloop ging ik nog even op een bankje daar aan den Dries in het zonnetje zitten om nog een paar Pokémons te vangen. Ha ja, die beesten vangen zichzelf niet. Dat is duidelijk.

Geplaatst op

Avondlijk cacherondje

Als je geocacht, heb je ook statistieken: hoeveel caches per jaar, per maand, na elkaar, max. per dag, dat soort dingen. Ik ben dan een sucker voor ronde getallen, om niet te zeggen een beetje OCD.

In Londen had ik een hele reeks labcaches kunnen doen met multiple choice, en was daardoor tot een enorm getal gekomen dat ik wellicht nooit meer zal kunnen halen. Alleen… dat getal was 447, en dat klikte niet in mijn hoofd.

Vandaag was dus de laatste dag van augustus en de laatste dag om dat getal wat rechter te zetten. Ik ben dus na het avondeten nog even tot aan Dok Noord gereden, want daar lag nog een recente reeks labcaches die ik nog niet had opgelost. Ik ben er daar drie van gaan doen, heb meteen ook zelf nog een cache gelegd, en ben dus netjes op 450 uitgekomen. Daar kan ik dan wel weer mee leven.

Om het jaar netjes af te ronden, daar heb ik nog tijd voor.

Meteen heb ik ook een mooie avondwandeling gemaakt, en een locomotief opgemerkt waar ik wellicht al tientallen keren voorbij ben gereden, maar nooit heb opgemerkt.

Een mooie manier om de vakantie af te sluiten, denk ik dan.

Geplaatst op

Middagje kringen

Merel en ik, wij kringen al eens graag. En daarmee bedoelen we: kringloopwinkels en tweedehandswinkels aflopen, op zoek naar bepaalde dingen.

Deze keer wilden we vooral kadertjes: jaren geleden had ik een hele hoop foto’s laten afprinten en allemaal in van die kleine houten kadertjes van de Ikea gestoken en opgehangen in de gang. Dat was wel een wijs effect, ja. Maar intussen hingen daar ook grotere kaders tussen en was het effect een beetje weg.

Nu had Merel het plan opgevat om al die houten kadertjes te vervangen door een allegaartje aan andere kadertjes en de foto’s wat te updaten, want dat was niet meer gebeurd sinds een jaar of vijftien…

Wij dus eerst naar de Kringwinkel in Mariakerke, waar we nauwelijks iets vonden. Tsja. Dan maar naar die in de Brugse Poort, de Haspelstraat, en jawel: bingo! Een reeks kadertjes, enkele heel erg mooie nepbloemen voor in de klas, een machtig schattig theepotje voor Merel, enkele tassen van Lotus met dat armpje als oortje, en dat was het wel zo’n beetje.

En toen was het tijd voor een terrasje daar vlak bij, midden in de Brugse Poort, maar mega gezellig. Jawel.

We passeerden daarna nog even in de Action voor nog enkele kadertjes, en dat was dat. Fijne middag gevuld, en met een heel leuk resultaat.

Geplaatst op

Brunchke in ’t stad

Het lukt niet zo vaak om met Gwen en Sofie tegelijk af te spreken, maar kijk: eerste poging gewoon!

Et Alors, aan de Jan Breydelstraat, ging maar open om elf uur, maar ik dacht dus dat het half elf was en stond daar dus te vroeg. Geen erg: ik moest toch nog een paar dingen in de Hema hebben, dus dat viel eigenlijk wel mee.

Maar we zaten dus heerlijk op het terras, gelukkig in de schaduw, op een plekje met een heerlijk uitzicht en massa’s mensen die passeren. Fijne vriendinnen, een goeie babbel, lekker eten en mensen kijken: wat moet ne mens meer hebben op een vakantiedag?

Daarna passeerde ik nog even langs het kot om de planten water te geven, en ik stelde vast dat daar beneden, op het stukje waar geen auto’s komen, gewoon een marktje was! Dat belooft, hopelijk is het er nog wanneer wij daar komen wonen.

En ja, er werd ook nog stof opgepikt voor een projectje, maar daar heb ik het later nog over.

Het was in elk geval weer een fantastisch ‘begin’ van een fijne vakantiedag.