Achter de kerstboom

Het valt echt niet te zien, en het heeft wellicht ook even geduurd voor we het door hadden, maar Gandalf heeft dus een nieuw slaapplekje gevonden. Vorige week, terwijl we in de zetel zaten, zagen we hem plots voorzichtig van achter de kerstboom komen en over de pakjes springen. Geen idee hoe lang hij daar al ligt, we hebben het in elk geval niet eerder gezien.

Ik kan het me wel voorstellen, eigenlijk: hij ligt daar helemaal verscholen, heeft er voldoende plaats en ligt wat hoger dan de rest. En ook belangrijk: Nazgûl kan er hem niet ambeteren.

Het is wel grappig hoe hij, sinds hij weet dat wij het weten, aankondigt dat hij daar gaat slapen. Hij stelt zich pontificaal voor de kerstboom, miauwt mega luid – ik moet het echt eens proberen op te nemen of een decibelmeter gebruiken – kijkt dan of we het gezien hebben, en springt dan voorzichtig op het tafeltje waarop de kerstboom staat.

Benieuwd wat hij gaat doen wanneer we de kerstboom weghalen. Misschien dat ik dat tafeltje daar nog even laat staan en er een kartonnen doos of zo op zet. Of heeft iemand nog suggesties?

 

Hij is – voorlopig? – terug!

Onze Gandalf, dat schreef ik al meermaals eerder, is een deelkat. Of zoals Kobe het zegt: we hebben anderhalve kat thuis.

Gandalf doet namelijk zijn goesting, al sinds juni 2012, dus meer dan dertien jaar. Hij is een hele tijd bij de buurvrouw gaan wonen, maar toen zij naar een rusthuis ging, kwam hij noodgedwongen een tijdje terug. Daarna ging hij vooral bij alle buren schooien en slapen, en kwam hij alleen af en toe nog eens bij ons binnen om te eten en eventueel een dutje te doen. Hij sliep voornamelijk bij buren in de appartementen naast ons, maar nu zijn die allebei verhuisd, en vroegen we ons dus al af waar hij sliep. Het is ook een buitenkat: ik vermoed dat hij ook soms gewoon ergens onder struiken gaat slapen, of onder een afdakje of zo.

Nu wordt het kouder buiten, en jawel, daar is hij plots! Hij komt met bijzonder luid gemiauw binnen, loopt even rond, eet wat, en gaat dan bovenop de kattenkrabpaal liggen, andermaal onder luid gemiauw.

Soms ligt hij aan het venster op het matje, maar meestal op die paal, want daar wordt hij met rust gelaten door Nazgûl. Het is nog steeds gewapende vrede tussen die twee, dat zal niet meer veranderen, en dat is ook de reden dat hij standaard niet bij ons woont, want Gandalf is bijzonder dominant: zelfs op zijn oude dag gaat hij nog steeds het gevecht aan met andere katten en zelfs honden. Alleen is hij intussen stokdoof. Maar echt pot-, potdoof, waardoor hij soms gigantisch verschiet als je plots naast hem staat.

Maar voor zo oud te zijn, vind ik hem wel nog steeds een hele mooie kat.

Benieuwd hoe lang het zal duren voor hij een nieuw plekje vindt…