Lange Velden

Gisteren nogal à l’improviste op den bots geweest met de jongens, en daar voor Gentblogt het volgende verslag van gemaakt:

Daarstraks zag ik op twitter passeren dat er iets te doen was in het nieuwe parkje aan de Lange Velden, die nieuwe wijk in Wondelgem tussen de R4 en de Botestraat. Omdat ik eigenlijk toch een reden zocht om te gaan fietsen met de kinderen, leek me dit een ideaal compromis: ik ging eens mijn licht gaan opsteken, en de kinderen konden het nieuwe speeltuintje even uitproberen.

Lange Velden[+]

Bij aankomst bleek er veel meer park te zijn dan ik dacht, compleet met waterpartijen, brugjes, speeltuigjes, en vooral aangeplant bos dat nog zijn tijd moet krijgen om te groeien. Er stond een tentje met gratis drank, er was een zeer amusant dixieland bandje aan het spelen, de buurtbewoners genoten van de zon, er was zelfs een grimestand voor de kinderen, en de Groendienst stond er uiteraard met een infostand. Hah. Daar moest ik zijn. Edwin Verschelde, projectcoördinator van het hele traject, stond me met de glimlach te woord.

Lange Velden[+]Lange Velden[+]

Omdat de Lange Velden, de Stoeterij en de andere nieuwe verkavelingen – onlangs door een vriendin nog omschreven als ‘een beluik op den buiten’ wegens de enorme woondichtheid en kleine percelen – een serieuze populatie herbergen, moest er uiteraard ook een serieuze groenzone komen. Ideaal daarvoor was de strook langs de R4, waarlangs een indrukwekkende geluidsbuffer is gekomen. Je merkt er niets van het razende verkeer, visueel noch auditief. Nog voor de eerste huizen verschenen, waren er al bomen aangeplant. Nu is het stukje groen eindelijk definitief opgeleverd, alleen het hoofdfietspad is nog niet verhard wegens gebrek aan centen. Er is een meanderend stukje water met verschillende tussenschotten, dat ergens wel in verbinding staat met de Lieve, maar er eigenlijk geen deel van uitmaakt: het is grondwater en hemelwater. Overal staat riet, ik heb al verschillende watervogels gezien, en ook al zwemmende honden. Dat laatste vormt een probleem, aldus Verschelde: sommige buurtbewoners durven hun kinderen niet alleen op de speelpleintjes laten komen wegens de loslopende honden. Er zijn open plekken voorzien, speelgras, maar overal langs het water zijn ook bomen aangeplant. Hier en daar zijn er ook echte stukjes bos, compleet met woeste begroeiing.

Lange Velden[+]Lange Velden[+]

Fase twee bestaat enkel nog maar op plan, maar belooft meer van hetzelfde: bos, speelruimte, wandelruimte, fietspaden… Op de plannen zijn er zelfs fietsbruggen naar de overkant van de ringvaart te zien: omdat de expressweg opgewaardeerd wordt, mag er geen fietspad meer langslopen. Het pad langs de nieuwe groenzone vangt dat op, maar er komen dus wel verbindingen met de industriezone langs de overkant, als het Vlaams Gewest zijn beloftes tenminste houdt.

Ik moet zeggen: het ziet er veelbelovend uit. Wanneer alles af zal zijn, zal er een deftige groene as lopen van Wondelgem naar Mariakerke, waar het aangenaam wandelen en fietsen zal zijn. Hopen we dan toch, tenminste.

Lange Velden[+]Lange Velden[+]Lange Velden[+]

Over de andere problemen, zoals de ellenlange files die zich nu al vormen terwijl de helft nog niet eens bewoond is, en het feit dat de creches, kleuter- en lagere scholen in de buurt nú al vol zitten en met een wachtlijst werken, zullen we het maar een andere keer hebben, zeker?

Café Rene

Geschreven voor en gepubliceerd op Gentblogt

Zaterdagavond, en je hebt tickets voor de film om half negen. Je wil daarvoor nog iets gaan eten: niks chics, ook niet te lang durend, maar het mag wél lekker zijn.

Volgens mensen die het kunnen weten, is Café Rene daar ideaal voor. Mijn man en ik togen dus naar de Gebroeders Vandeveldestraat, en stapten in een vol restaurant binnen. Gelukkig bleek een van de tafeltjes net vrij te komen, we konden dus onmiddellijk plaats nemen. Een eenvoudig klembord met losse bladen doet dienst als menukaart, en toonde ons de eenvoudige bistrokeuken: vol-au-vent, stoverij, tapas, tomaat-garnaal, steak, hamburgers, u kent het wel. Mijn oog viel meteen op de kort gegrilde tonijnsteak met wasabimayonaise (€ 17,50), en ik twijfelde geen seconde, net zoals mijn man.

20120513_rene_sm

Hoewel het restaurant vol zat (50 couverts beneden, en blijkbaar ook nog een zaal boven) was de bediening vriendelijk en snel. Iets later verscheen dan ook een verse fruitsap (€ 3,20) en een ice tea light (€ 2) op tafel, samen met een kommetje gemengde zoute knabbels. De inrichting is zeer sober: warme aardse tinten, en eenvoudige vierkante houten tafels met makkelijke stoelen. Alleen jammer dat de funky muziek zo luid stond: daardoor moest iedereen nog net iets luider praten, en in een vol restaurant kan dat toch wel storend werken.

Amper tien minuten later, tot onze grote verbazing, kwam ook het hoofdgerecht er al aan. De mooie stukken tonijn waren inderdaad kort gegrild: ze waren helaas niet warm van binnen, maar daarom eigenlijk niet minder lekker, zodat we ons de moeite bespaarden om ze nog even te laten bijgrillen. Samen met de tonijn werd er gemengde sla geserveerd, een royale streep wasabimayonaise, en een papieren zak met knapperige frietjes met een kommetje huisgemaakte mayonaise. Het smaakte.

20120513_rene2_sm20120513_rene3_sm

Ik twijfelde nog even, maar bestelde uiteindelijk toch nog koffie met dessert: een deca latte (€ 2,30) en een crème brûlée (€ 6), in mijn ogen toch een beetje de lakmoesproef van een restaurant. Helaas. Wat op tafel kwam, oogde zeer mooi, en het korstje was dan ook perfect. De crème brûlée zelf, tsja, was gewoon geen crème brûlée, maar wel een soort flan met de consistentie van kaastaart en een zweem van griesmeelpudding. Lekker, maar nu niet bepaald wat ik verwacht had. Ik heb een halve portie gegeten, en daarna doorgeschoven richting mijn man. Jammer, zeer jammer.

Ik denk dat ik er nog wel zal teruggaan voor de tonijnsteak, of om een hamburger uit te proberen, want ook die zagen er zeer smakelijk uit. Het dessert zal ik in het vervolg wijselijk ergens anders nemen, maar daarvoor zijn er in het centrum genoeg andere plekjes te vinden. Al bij al een goed adresje voor dergelijke fijne zaterdagavonden.

Café Rene
Gebroeders Vandeveldestraat 2-4
9000 Gent
tel 09/223.27.00
Open van dinsdag tot zaterdag van 10 tot 23 u., op zondag tot 15 u. Gesloten op maandag.

Het Salon

Geschreven voor en gepubliceerd op Gentblogt.

Toen ik overlaatst iets wilde eten met een vriendin in de buurt van de Boekentoren – ze schrijft daar in alle rust aan haar boek – stelde zij het Salon voor.

Ik werd onmiddellijk twintig jaar terug in de tijd gekatapulteerd. Het Salon! Dat was waar wij, kunstzinnige studenten van de Blandijnberg, rustig koffie gingen drinken. Waar wij – euh, jawel – salonfähig een boompje gingen opzetten over de filosofieën van Nietsche, onderwijl nippend aan een Earl Grey thee. Of waar wij, laten we eerlijk wezen, de stripbibliotheek plunderden, terwijl we een uur deden over een warme choco en eigenlijk in de les hoorden te zitten.

Met enige nostalgie ging ik dus richting het Salon. Ik werd aangenaam verrast. Enerzijds hangt er nog steeds diezelfde sfeer van rust en boeken (compleet mét stripcollectie), anderzijds is het wel een stuk lichter en moderner geworden. In het midden is er nu een lichtstraat, waaronder zich de bar bevindt. Je kan er onder andere slaatjes eten, croques, pasta’s, en ook elke dag een andere soort quiche van Les Tartes de Françoise. Helaas was die vrijdag al om half een compleet uitverkocht. Niet getreurd, er is keuze genoeg. Ik opteerde voor een toost met gerookte zalm en mozzarella voor 6,5 euro, en was absoluut niet teleurgesteld: een ruime portie, met vooral een ruime salade bij. Mij tafelgenote had voor vijf euro de salade met mozzarella besteld, en kreeg daar een half bruin stokbroodje bij.

Salon

Intussen was het restaurant niet volledig vol, maar toch behoorlijk druk. Het publiek is er zeer gemengd: zowel studenten, iets oudere koppels, als professoren en groepjes vrienden, vriendinnen of collega’s. De prijzen zijn zeer democratisch, en er is gratis wifi, niet onbelangrijk als je een studentenpubliek wil aantrekken.

Mijn vriendin verzekerde me dat het in de namiddag doorgaans weer zeer rustig wordt, en dat ze gewoon ging blijven zitten om te werken. Er is zeer lekkere koffie, een rustige sfeer, en ook een mooi assortiment aan taarten, alweer van Les Tartes de Françoise. Wij zijn er wijselijk afgebleven, maar ik ben zeker dat ik er nog terugkom, om van die taart te proeven en te genieten van de rustige sfeer. En stiekem ook toch wel een beetje nostalgie, dat ook.

Het Salon
Sint-Pietersnieuwstraat 194, 9000 Gent
09 225 03 55
Open op weekdagen van 8.00u tot 19.oou, gesloten tijdens het weekend

Gent Expert: de winnaar

Ik had nog een extra Gent Expertspel liggen, en gaf dat weg via de commentaren van mijn blog.

Ik heb het de dobbelstenen laten beslissen (een D100/4, want er waren 22 liefhebbers), en het werd nummer zestien. Wanneer ik natel, blijkt dat Sara te zijn, ofte Saarie Bombarie.

Het spel komt jouw richting uit, Sara!

(En voor wie het nog niet zou gezien hebben, je kan nu een super kookboek winnen, en wel hier.)

Gent Expert gezelschapsspel

GentExpert_Kaartje56x87_rug.indd

Omdat ik gestemd had voor ‘De Strafste Gentenaar’, won ik toch wel zo’n Gent Expert spel zeker? Maar omdat Bart een genomineerde was, kreeg hij op de uitreiking zo’n spel, en ik ook. Eén exemplaar heb ik aan mijn ma gegeven, eentje hebben we zelf gehouden, en het derde is voor u, als u dat wil. Het enige wat u moet doen, is een berichtje laten in de commentaren hieronder, en wel voor 16 april. Een van de kinderen zal dan wel voor onschuldige hand spelen, en de winnaar krijgt dan wel bericht.

Wat is dat nu, dat spel? Wel, Stad Gent omschrijft het als volgt:

Samen met Corelio ontwikkelde de Stad Gent ‘Gent Expert’, een gezelschapsspel over Gent, samengesteld door de Gentenaars zelf. In het spel wordt de kennis over de Arteveldestad getest aan de hand van vierhonderd vragen.

De realisatie van ‘Gent Expert’ past in het ‘ambassadeursprogramma’ van de Stad Gent, waarbij alle Gentenaars (en anderen) hun ‘Gent-factor’ nog meer kunnen vergroten. Zij zijn zelf immers het best mogelijke mond-aan-mond promotiekanaal voor de Stad Gent. Het uitstralen van fierheid en uitdragen van kennis over de stad werkt imagoversterkend.

‘Gent Expert’ telt vierhonderd vragen in vier verschillende categorieën, namelijk:

  1. geschiedenis, aardrijkskunde en politiek
  2. showbizz en sport
  3. toerisme, cultuur en gastronomie
  4. winkels, bedrijven en horeca

De vragen konden in de loop van de maand september 2011 door de Gentenaars zelf ingediend worden via de website van de krant De Gentenaar. Daarnaast werd ook een oproep gedaan bij het stadspersoneel om zoveel mogelijk originele vragen door te sturen.

De spelregels van ‘Gent Expert’ zijn heel eenvoudig. Men kan het spel spelen met twee tot vijf spelers. Elke speler start met twaalf ronde fiches. De overige fiches worden apart gelegd en vormen de bank. Om beurten gooit één speler met de twee dobbelstenen. De ene dobbelsteen bepaalt uit welke categorie men een vraag krijgt, de andere zegt wat er gebeurt als men het antwoord juist heeft. Na het gooien van de dobbelstenen en het bepalen van de kleur, leest een tegenspeler de vraag voor en controleert hij of het antwoord juist is.

Et voilà. Succes ermee!

Fou d’O

Niet veel van zeg wegens teveel koppijn, en dus ideaal om een restaurantbespreking te posten. Geschreven voor Gentblogt, en dus ook alhier te vinden.

Een keer of twee per jaar spreek ik af met mijn vriendinnen uit de middelbare school. Vroeger gingen we op weekend, en noemden we het het Wilde Wijven Weekend. Nu houden we het op een gezellig etentje, en voor een keertje mochten ook onze mannen mee.

Plaats van afspraak was de Fou d’O, aan de Snepkaai en de Leie. Ik vermoed dat het overdag een prachtig gezicht is, zeker vanop het uitgebreide terras, maar het was donker en dus bleef het bij een vermoeden.

We startten met het aperitief, dat zeer vlot op tafel kwam, vergezeld van een bordje toastjes en een potje zachte, maar toch doorsmakende tapenade. Een uitgebreide studie van de kaart leerde ons dat die toch wel de moeite was. Omdat ik allergisch ben voor komkommer, lieten we het voorgestelde menu voor wat het was, en namen we van de kaart. Ik koos voor een sashimi van zalm en tonijn met wasabi, gember en rammenas (€ 16), en kreeg daarvoor acht mooie stukjes vis, met een stevige wasabi, maar ook nog zeewier en andere garnituur, zoals het obligate kommetje sojasaus. Er lagen zelfs stokjes op het bord. Misschien niet goedkoop, maar wel zeer lekker.

FoudO[+]

Het hoofdgerecht liet even op zich wachten, maar het restaurant zat intussen ook volledig vol, en dat zijn toch behoorlijk wat couverts. Ik had getwijfeld om een pasta of één van de salades te nemen, maar was uiteindelijk toch gezwicht voor de krokant gebakken zwezeriken op toast, met champignons en truffel (€ 30). Die keuze heeft me geen moment gespeten: de bijzonder knapperig gebakken zwezerik werd geserveerd met een apart kommetje saus, waar ik ongelofelijk graag het recept van zou hebben. Ook mijn wederhelft was opgetogen over zijn zeer royale tonijnsteak (€ 26), die perfect was gebakken.

FoudO[+] FoudO[+]

Ik zou graag kunnen zeggen dat we getwijfeld hebben over een dessert – we hadden eigenlijk allemaal meer dan genoeg gegeten – maar de verleiding was te groot. Dat waren de desserts trouwens ook: de tiramisu (€ 7) en de crème brûlée (€ 7) waren allebei zeer royale porties, en ook nog eens zeer lekker. De dame blanche (€ 7,50) en de coupe brésilienne (€ 7) waren correct. Het kaasassortiment door kaasmeester Van Tricht (€ 14) waar mijn man voor had geopteerd, kwam op een plankje, met versgebakken en dus nog warm broodje, perengelei, een apart kommetje gemengde sla, en vooral ook een apart kaartje met de uitleg over elke kaas. Mooi!

We sloten af met koffie en thee, waarbij uiteraard ook nog wat snoepgoed werd geserveerd, en zagen dat het goed was.

Mijn man en ik hebben al besloten eens terug te komen voor de lunch, maar dan liefst op een zonnige zomerse dag, zodat we kunnen genieten van de echte brasseriekaart op het ruime terras.

Conclusie: Fou d’O is zeker niet goedkoop, maar wel zeer lekker, met een correcte bediening en een fijne sfeer.

Brasserie Fou d’O
Snepkaai 40, 9000 Gent
09/222.46.00
info@foudo.be
Open alle dagen van 12 tot 14.30 u. en van 18 tot 22.30 u. Zaterdagmiddag gesloten.

GWP dag één

Jawel, het is weer GWP-week, ofte Geïntegreerde WerkPeriode. Concreet houdt dat in dat de eerstes in de Ardennen zitten, de vierdes in Tsjechië en de zesdes in Italië. Vroeger kregen de andere jaren gewoon les, maar voor sommigen was er meer studie dan wat anders, dus heeft iedereen nu projectweek.

Ik ben ingedeeld bij de vijfdes op fotografieweek, en zowel het onderwerp als de leerlingengroep vind ik wel fijn.

Deze voormiddag was er een theoretische uitleg over Camera Obscura, kadrering, belichting, sluitertijd, ISOwaarden, en een overzicht van een aantal bekende fotografen. De leerlingen kregen dan ook meteen een aantal opdrachtjes om uit te voeren op de speelplaats. In de namiddag kregen ze een opdracht in Gent Centrum. De workshops heb ik met interesse gevolgd, maar de namiddag is doorgebracht met terrasjes doen, een ijsje eten, en even de Hema binnenlopen.

Goh, ik heb al op slechter manieren mijn geld verdiend.