Tekening

Ik vond de tekening die Stephen van Netlash voor Merels kaartje ontworpen heeft, zó leuk, dat ik ze op haar kamermuur wilde. Ik heb dus, nog voor ze geboren werd, een beamer van kantoor geleend, en de tekening op de muur gezet in potlood. Daarna ben ik ze stap voor stap, kleur per kleur gaan inkleuren.
De geboorte kwam er een beetje tussen, maar zaterdag ben ik toch een aantal kleine verfpotjes gaan halen, en gisteren en vandaag heb ik ze dus afgewerkt. De kleuren waren een beetje een gok, en er is ook een potje rode plakkaatverf van de jongens onder gemengd, maar het resultaat is best ok, vind ik.

Kijk zelf maar. De foto’s zijn niet ideaal, wegens nogal donker. Ik heb ze systematisch na elk kleur genomen.

tekening1

tekening2

tekening3

tekening4

tekening5

tekening6

tekening7

Hier ontbreken alleen nog de nerven van de blaadjes, maar daarvoor moet ik eerst een khakigroen vinden.

Paars

Omdat ik dat paars kleedje voor mijn dochter toch wel een trouvaille vond: bij deze. En nog een close up omdat ik toch niet over haar kan zwijgen.

paars

closeup

Feestje!

gudrun1

Hehe, dat hebben we dan ook weer gehad! Ik ben een beetje moe nu, maar zeer tevreden en voldaan.

Vandaag was er namelijk Merels geboortefeestje, en daar zijn warempel 101 mensen op afgekomen! Ze waren allemaal zeer welkom, uiteraard, maar we hadden meer afzeggingen verwacht, om eerlijk te zijn. Ik ben vooral blij dat we het niet meer hier bij ons  thuis hebben gedaan, zoals bij de jongens. Ik zag dat echt niet zitten, vooral het opruimen achteraf. Maar Bart had het gevraagd in zijn huisrestaurant Het Lepelblad, en aangezien die toch gesloten zijn op zondag, zagen die dat wel zitten. Het was meer dan dik in orde, overigens: massa’s verschillende zoetigheden in de namiddag, en naar de avond toe hartige hapjes. Het was er gezellig ook: druk, maar nooit té, en een huiskamergevoel. Ik heb in elk geval een prima namiddag gehad, met Merel die de eerste twee uur in haar wieg lag te slapen, en daarna van arm tot arm ging.

Ik vond het ook zo grappig dat ik op vrijdag nog een perfect paars jurkje had gevonden voor Merel, helemaal in de stijl van haar kaartje. In de Zeeman nota bene, waar ik binnengelopen was om wol te halen. Ze zag er schitterend uit, mijn kleine popje.

Nonkel Dirk speelde huisfotograaf, of toch een tijdje, en heeft een pak foto’s gemaakt. De hele reeks is (voorlopig?) hier te zien, en ik heb er dus een paar toegevoegd.

Bart

Kobe

pa

siblings

slapen

Wolf

99!

Vandaag een veel te lang uitgesteld bezoek aan mijn oma gebracht. Vandaag kon ik wel niet anders: ik had de tijd, de mogelijkheid, én… het is vandaag haar 99ste verjaardag. Jawel, 99! En ik wil ervoor tekenen om op zo’n manier 99 te worden. Tsja, ze hoort niet meer zo goed, en de blaas reageert niet altijd meer op commando, en soms vergeet ze wel eens iets, maar verder is ze nog prima in orde: ze leest nog steeds zonder bril, je kan er heerlijke discussies mee voeren (vorig jaar nog een lang gesprek over het milieueffectenrapport over de verbreding van het Schipdonkkanaal) en ze is doorgaans nog behoorlijk bij de pinken!

omoe1

Enne… ze had haar tiende achterkleinkind nog niet gezien! Ik heb Merel dus goed ingepakt, en we zijn tot in Sleidinge gereden. Oma ging wel net aan tafel, maar dat stoorde eigenlijk niet: ik heb een stoel bijgeschoven, en Merel lag te slapen in haar maxicosi op de rollator van oma. Die heeft de drie kwartier dat ik er was, non-stop naar dat kleine mensje zitten kijken, terwijl we zaten te babbelen. Ze vond ze prachtig, een klein wondertje, en heeft haar ook even op de arm gehad. Niet echt lang, want haar arm werd moe, zei ze. Maar ze heeft precies dus echt wel deugd gehad van ons bezoek, en dat was de bedoeling.

Kind & Gezin

Vandaag was de eerste controle bij Kind & Gezin, en vooral ook de gehoortest. Merels gehoor is prima, maar dat wist ik zo al: ze kan ongelofelijk liggen luisteren, en haar hoofdje draaien in de richting van een geluid. Vooral de stemmen van de broers trekken haar aandacht.

Verder is ze ook gemeten en gewogen: bij een eerste kind haal je nog zelf een babyweegschaal in huis, en ga je ze rigoureus elke dag wegen, maar bij een derde? Ik was er gerust in, en jawel: waar ze na drie dagen teruggevallen was op 3,900 kilo, was ze nu alweer gestegen tot 4,370 kilo. Ze is trouwens ook gegroeid: 53 cm! Met haar eetlust is dus niks mis, en met de specie die ik haar geef, blijkbaar ook niet :-p. Of toch niet echt. Want die krampen die ze geregeld heeft, die zijn soms erg. Vannacht heeft ze me weer quasi de hele nacht wakker gehouden met haar gekreun. Ze eet vlot, maar daarna begint ze te kronkelen en te kreunen, en soms zet ze dan ook haar keel open omdat het blijkbaar zo’n pijn doet. Pas als ze haar broek deftig heeft kunnen vullen (en gisteren zelfs twee keer tot erbuiten) komt ze tot rust, voor eventjes. De verpleegster van K&G – wijs mens, overigens – heeft me aangeraden zo min mogelijk zuivel te eten (daar gaat mijn litertje melk, oy vey)  en venkelthee te drinken. Dat zou al een grote invloed kunnen hebben op haar buikje. En dan vooral ook in de gaten houden of het geen reflux kan zijn: aangezien ik daar nogal last van heb, is de kans groot dat ook dat bij haar een rol speelt. We zullen zien. Hopelijk slaapt ze vannacht wat beter. En ik ook dus.

Naar huis

Ik weet het, het is misschien wat snel, maar ik wilde vandaag perse al naar huis. Ik voel me goed, de baby stelt het goed, en ik mis mijn jongens. En vooral mijn eigen goeie bed, en het ongestoord (toch door verpleegsters en zo) kunnen slapen. En mijn eigen zetel, mijn PC, mijn omgeving, en de warmte van mijn liefste ’s nachts naast me.

En toen kwam de pediater binnen met het nieuws dat Merel niet helemaal in orde was: sporen van een infectie! Bloed- en urineonderzoek wezen daarop, en moesten herdaan worden. Als bepaalde waarden niet gezakt waren, ging ze een week op neonatologie moeten. Halve paniek: ik zag al hele doemscenario’s voor me, ik op kamer moeder-kind, en een gigantisch geregel voor thuis. Soit, ze kreeg opnieuw een urinezakje opgeplakt, en het wachten was op een bruikbaar staal, eerder gingen we sowieso niet naar huis mogen.

Gelukkig duurde het deze keer geen anderhalve dag, maar amper een uurtje voor het zakje gevuld was, en rond één uur kwam de pediater opnieuw binnengestormd, met het verlossende nieuws: alles was ok!

Oef!

En dus zit ik nu thuis, met mijn drie kinderen bij me, en ik geniet intens! Ja, mijn lijf doet zeer, en ik ben moe, maar ik ben ook diep gelukkig 🙂

Geef me eens ongelijk?

Nog eens Merel

Ze vervult momenteel mijn hele bestaan, vrij logisch dus.

Op onderstaande foto zit ze bij haar papa. Prachtig fotootje, vind ik zelf.

Iphonefoto2dagen

Logo

Mijn Merel heeft haar eigenste tekeningetje, ontworpen door Stephen van Barts kantoor. Toch handig, van die schitterende designers in huis hebben 🙂

Niet alleen staat het op haar kaartje en haar website, ik ga het ook op de muur van haar kamer schilderen. Enfin, ik was ermee bezig toen ze zich dan toch plots aankondigde.

Merel_illustratie

Merel!

Wat had de gynae ook alweer gezegd? Geen kans op natuurlijke bevalling? Well…

3minuten

Ziehier mijn dochter! Geen mooie foto, ik weet het, maar ze is dan ook amper drie minuten oud, naakt op mijn vel, en naar adem happend…

7uur

Hier is ze zeven uur oud 🙂

Voor meer foto’s en het verhaal van de bevalling moet je maar op Merels eigen site gaan kijken. Daar kan je ook in het gastenboek schrijven 🙂 zodat ze het later zelf kan lezen.