Het was eventjes afwachten, en beide heren wisten eigenlijk niet hoe hun examens waren geweest. Wolf dacht dat het wel oké ging zijn, maar was daar ook niet helemaal zeker van. Hij bleek zich nergens zorgen over te hoeven maken: voor alles erdoor.
Persoonlijk snappen we er de ballen van wat hij allemaal aan het studeren is, maar bon, hij doet het goed, en hij zit intussen in zijn eerste master, we laten hem volledig zijn ding doen.
Kobe was er niet helemaal gerust in: bij één van zijn examens had hij verklaard dat dat het slechtste examen ooit was, en dat bleek ook zo te zijn. Voor de rest wist hij het zo niet, en ik vind dat hij dat eigenlijk niet slecht heeft gedaan. Jammer van die biochemie…
De rest zijn geen schitterende cijfers, maar wel er telkens door, en dat is het belangrijkste. 5/7 dus. Het zijn ook vakken die hem niet allemaal interesseren, want hij wil volgend jaar echt cel en gen gaan doen, weg van plant- en dierkunde en zo. Alleen moet hij nu wel eerst alles op alles zetten voor de twee vakken van het eerste jaar die hij nog moet halen. Dat zijn twee vakken die hij nu in het tweede semester krijgt: chemie en analyse. Hij MOET er ook gewoon door zijn, want anders hangt hij door de harde knip, waarbij je moet stoppen met je gekozen studierichting als je er na vier zittijden nog niet door bent. En hij wil zichzelf vooral de zenuwen besparen om ze nog in tweede zit te moeten doen.
Maar al bij al vind ik dat hij ook wel goed bezig is, die Kobe van ons.
Trots op mijn beide jongens, jawel.