Drukke zondag

Voor een zondag was het vandaag eigenlijk behoorlijk hectisch. We moesten deze middag namelijk gaan eten in Kruishoutem voor nonkel Stafs verjaardag, maar Kobe is op scoutsweekend, en kon maar afgehaald worden tegen half twaalf ten vroegste.

Iets voor negenen stond ik dus op, bakte de verse croissantjes, gaf en passant de eenden nog eens eten, schminkte me al volledig, en stapte tegen half elf al in de auto. Langs mijn neus weg zei ik tegen Bart nog dat hij me maar moest bellen als hij me nodig had. Waarop hij: “Goh, ik denk dat ik het wel alleen af kan…”

Ik was een half uurtje vroeger vertrokken om in de stralende zon nog een paar caches daar in Sint-Niklaas te zoeken, en dat deed ik dus. Ongelofelijk zalig weer!

Maar terwijl ik daar ergens aan een bosrand liep, ging de telefoon: “Schat, de douchekraan is kapot, ze blijft maar stromen! Wat moet ik doen?” Oi! De thermostaat van die kraan is al een jaar of twee kapot, denk ik, maar de service van Villeroy en Boch is nu niet meteen om over naar huis te schrijven, je moet dit hallucinante verhaal nog maar eens lezen. Toch had ik een maand geleden een poging ondernomen om iemand te contacteren, maar helaas. Nu was het ding blijkbaar helemaal gesneuveld. “Euh, het water uitzetten misschien?” “En hoe doe ik dat?” Ik overwoog even om een uitleg te beginnen over het zoeken een klein leidingkraantje achteraan de cabine, maar dacht toen dat het misschien simpeler kon tot ik weer thuis was. “Zet de hoofdkraan uit?” “En waar vind ik die hoofdkraan?” ‘t Is dat mijne vent voor de rest zo ne zaligen is, want voor zijn praktische kant ben ik niet met hem getrouwd, nee. Enfin, hij kreeg het water toch afgesloten, en vertrok op zijn eentje al richting Kruishoutem zo rond half twaalf. Wij gingen dus wel achterkomen naar het restaurant zelf.

Ik pikte Kobe op die nog niet klaar stond, zoals eigenlijk beloofd, en we zaten dus een kwartiertje achter op schema. Ach ja… Thuis draaide ik de hoofdkraan weer open zodat Kobe kon douchen, kleedde ik me om, laadde mijn auto vol kinderen, en reed naar ‘t Raadsel in Kruishoutem. De kleintjes konden niet snel genoeg op de trampoline buiten zitten, terwijl wij genoten van het heerlijke eten, het gezelschap, en het humeur van mijn schoonmoeder.

De drie grote – Louis, Margaux en Wolf – wilden tussen voor- en hoofdgerecht snel een cache zoeken die vlak in de buurt lag, maar lieten zich meeslepen naar de volgende caches, en verdwenen bijna drie kwartier van de radar, goed om de start van het hoofdgerecht te missen. Het restaurant vond dat gelukkig niet erg, maar Nelly was ziedend. Tsja, pubers, dat was in onze tijd niet anders, ik heb daar ook nog voor onder mijn voeten gekregen op familiefeesten.

Enfin, tegen half vijf vertrokken we opnieuw, en Merel en ik hadden zin om de rest van het lokale cacherondje af te werken. Alleen… intussen was het beginnen motregenen. Goh, niet erg, dachten we, ‘t zal wel stoppen. Ja gij… Waren we bij de eerste cache nog relatief droog gebleven, dan was het bij de tweede cache al serieus aan het regenen, en dan vonden we het ook gewoon niet meer leuk. We zijn dan maar naar huis gereden, onze pyjama’s aangetrokken, en gezellig in de zetel gekropen. Ideaal einde van een drukke zondag.

Oh ja, en tussendoor zijn Bart en ik er toch nog in geslaagd om met vereende krachten, zoekwerk en denkwerk de douchecabine toch van het waternet af te sluiten, zodat de rest van het huis weer water heeft. Lang leve afsluitkraantjes op logische plaatsen… *roloog*

Single parent weekendje, voor heel even

Bart zit sinds donderdag in Linz voor een conferentie rond AI, en dus draait het eventjes hier op mij. Op zich maakt dat eigenlijk niet zoveel verschil, toch zeker niet in de week. Donderdagmorgen gooide ik hem om acht uur ‘s morgens af aan het station, om dan Wolf af te zetten op school. Gisteren was het even reppen voor de fagotles, maar ook dat ben ik gewoon, dus dat lukt allemaal wel.

Woensdag had ik al gekookt voor zaterdag, want ik moest wel degelijk met Wolf van elf tot twaalf naar de muziekles. Maar ook daar: geen enkel probleem. En zondag, toen had ik zowaar een productiviteitsboost in de voormiddag. Om half tien hing de was al buiten, om tien uur ben ik begonnen met het eten – een bewerkelijke tajine – en tegen kwart voor twaalf stond soep en eten klaar, had ik gedoucht, het huis opgeruimd, en was zelfs de tafel al gedekt, klaar tegen dat ons pa kwam. Goed bezig, al zeg ik het zelf.

Maar ik had wel degelijk een flater in mijn planning: gisteren was er hier op Wondelgem Dries een heel gezellig festivalletje, Living in ‘t Park. Nu was ik in de vaste overtuiging dat het vandaag ook nog was, maar snuif dus. Ik was echt van plan deze namiddag te gaan, en ons pa mee te pakken. Niet dus. Bummer, want ik had ernaar uitgekeken.

En toen had het weer nog de temeriteit om te beginnen regenen, zodat de was nog in mijn droogkast moest. Grr.

Deze morgen ging alles dan wel weer zeer vlot, met kinderen die netjes op tijd op school waren, zonder stress. Moet ook eens kunnen.

Vanavond laat komt Bart thuis. Allez ja, ik moet hem ergens rond een uur of vijf gaan ophalen aan het station, maar dan moet hij onmiddellijk weer weg voor een diner. Het leven van een zakenman, zeker?

Ik zal toch blij zijn als hij terug is, jawel.

 

Heerlijk rustig weekend

Dit weekend was een prachtexemplaar: geen druk, alle punten voor school binnen, en ook geen verplichtingen.

Merel was zaterdagnamiddag weg, en hier was het helemaal rustig. Ik kon in alle stilte aan mijn examens werken, bloggen – de gigantische achterstand wegwerken dus – en zelfs een beetje lezen. En ‘s avonds was er een best wel fijne sessie van Nachtkronieken in Antwerpen, waarvoor ik nog eens non mocht spelen.

Zondag heb ik heerlijk lang geslapen, nog geblogd, examens afgewerkt, en alweer een klein beetje gelezen, stel je voor zeg! En intussen werd er hier een gigantisch kamp gebouwd en liepen er plots drie ninja’s in mijn huis, een rode, een groene en een witte, alledrie op ‘sluipkousen’.

IMG_0572

Toen Wolf naar de scouts was, werd de plasticine bovengehaald:

Beide foto’s zijn trouwens door Merel getrokken.

Al bij al een zeer deugddoend weekend na alle drukte van de afgelopen weken. En ja, ik weet het, ik doe ook te veel, maar zou jij dingen als Tafel 24 of de Opera afslaan? Ikke niet dus.

Vossenweekendje

Voor u de titel verkeerd begrijpt: het gaat om een weekendje met de Woestijnvossen, mijn larpgroepje. Meer dan twintig jaar heb ik de larpreeks Poort gespeeld, maar die is er helaas mee opgehouden. Jammer, jammer, jammer!

We hadden er eigenlijk net een goed lopende vrouwengroep, de Vossen, een soort amazones. Die groep wilden we overzetten, en we hebben gekozen voor een nieuw evenement, Vestigo. Intussen zitten er ook al drie mannen in de groep (waaronder de echtgenoot en het neefje van een van de dames) maar die moeten dat zelf maar weten.

Omdat het nieuwe spelsysteem behoorlijk ingewikkeld in elkaar zit en we onze personages op elkaar wilden afstemmen, hebben we er een weekendje hier bij mij thuis van gemaakt. Ze zijn met zijn zevenen gearriveerd rond elf uur ‘s morgens, we hebben rustig geaperitiefd en ik heb gekookt, en daarna zijn we aan die personages begonnen.

IMG_6862

Man man, wat een werk! Tegen negen uur zijn we dan richting de Gentse Feesten getrokken, om er rond één uur grandioos uitgeregend te worden.

Vossen

Els, Stefaan en Arwen zijn nog naar huis gereden, de andere vier zijn blijven slapen. Toen een van de dames tegen elf uur opgehaald werd door haar man (ook een larper), bleken we een en ander fout geïnterpreteerd te hebben, en konden we gedeeltelijk herbeginnen. Maar het groepsgevoel is er al, een groot deel van de achtergrond ook, en ik heb me in elk geval goed geamuseerd dit weekend. Ik kijk uit naar september!

 

Zalig ontspannen weekendje

Na die hectische weken was ik echt toe aan een ontspannen weekend, en dat is exact wat ik van mijn lieverd gekregen heb.

Vrijdagavond heb ik in de zetel doorgebracht. Puh. Maar eerst had ik nog Wolfs weekendtas bijeengezocht en hem afgegooid aan de scouts.

Zaterdag was ik wel weer vroeg op om Kobe om half negen in de muziekles te krijgen, maar daarna heb ik lekker zitten rondprutsen op mijn PC en zo. Bart deed intussen de boodschappen en kookte, en ik mocht gewoon mijn voetjes onder tafel schuiven. De namiddag was niet veel anders, Bart verdween zelfs een half uurtje met beide kinderen, en ik nam er zowaar een boek bij! Toegegeven, een Vlaamse thriller van Deflo, geen literatuur, maar toch: een boek!
En tegen vijf uur had ik een nog veel vermeteler idee: een bad! Ik heb heerlijk genoten met dat boekje in mijn bad, zonder kinderen aan mijn oren, met wat kaarsjes, en complete stilte. Heerlijk gewoon!

IMG_4431

Ik was intussen zelfs zodanig opgekikkerd dat ik zelfs nog naar Ranst ben gereden, naar een verjaardagsfeestje. Ik was eerst nog aan het twijfelen, maar ik ben echt blij dat ik gegaan ben: twee mensen uit een ver verleden opnieuw ontmoet, en heerlijk gekletst!

Alles bij elkaar – ook het nieuwe uur – maakte dat ik pas tegen vier uur in bed lag. Maar mijn allerliefste was op tijd opgestaan om Kobe naar de scouts te sturen om half tien (ik had de kleren, bijzonder voorziend, al klaargelegd) en ik heb warempel geslapen tot twaalf uur! Gewoon zalig zeg!

Opnieuw mocht ik mijn voetjes gewoon onder tafel schuiven, en ook deze namiddag werd rustig doorgebracht, al bloggend en prutsend, de was tackelend naarmate een van de kinderen thuiskwam, kijkend naar Gent-Wevelgem, en zowaar mijn boek uitlezend.

Ik zeg het u, iedereen zou een Bart moeten hebben, maar die van mij kunt ge niet krijgen. Oh nee. Die is van mij!