Tag Archive 'verjaardag'

Nov 22 2017

46 is het nieuwe 80

Nee, het was niet mijn allerbeste verjaardag, nee.

Ik geef het toe: ik was een beetje teleurgesteld bij het ontbijt. Geen liedje, geen cadeautjes, geen slinger, niks, enkel een knuffel van de drie kinderen, en dat gebeurt vrijwel elke ochtend. Merel, die tekeningen maakt voor àlles, had het zelfs niet nodig gevonden een tekening te maken.

Ik begon dan maar het huis op te ruimen, afwasmachine leeg te maken, dat soort dingen. Intussen stroomden de felicitaties binnen via FB, en jawel, zelfs mijn vader en schoonmoeder belden even! En toen kreeg ik nog een telefoontje van een goeie vriend, met wie ik fijne plannen maakte om nog eens samen te zingen en zo. Mijn dag fleurde wat op, ja.

Tegen twaalf uur kwam Bart thuis, dat wel, met een grote bos bloemen ^^ Echt koken hoefde ik gelukkig niet te doen, daar had ik nog spaghettisaus voor van op Omen. Maar tafel zetten en dergelijke? Tsja, ook dat mocht ik zelf doen.

Tegen één uur bracht ik Bart naar zijn kantoor, en nog wat later Kobe naar zijn muziekles. Taart? Nee hoor, tenzij ik die zelf was gaan halen, en dat vertikte ik. Maar geen van de kinderen had daar ook maar een seconde aan gedacht. Blijkbaar verjaren kinderen wel, maar mama’s niet. Met Merel reed ik daarna naar de bib, haalde een stapel boeken voor haar en voor Kobe in huis, en wipte dan de Wereldwinkel eens binnen. Daar trakteerde ik mezelf op een paar zilveren oorbellen en een kleine regenstok. Amper 10 euro, en ik had dat eigenlijk al altijd willen hebben, ik vind het geluid zo zalig…

Bon, terug thuis, vieruurtjes geregeld, en dan Kobe gaan ophalen in de muziekles. Aangezien ik nog steeds Wolfs gitaarjuf wilde spreken, waaide ik ook effectief het gebouw binnen, met Merel in mijn kielzog.

En toen… Toen misstapte ik me, zo’n klein boordje dat ik niet gezien had. Je kent dat gevoel wel, dat je een trap afdaalt en denkt dat je er bent, en dat er dan toch nog een tree blijkt te zijn. Wel, dat dus. Er schoot een pijnscheut door gans mijn rug, van staartbeen tot nek. Ik bleef even staan, hapte naar adem, en ging toen verder.

Thuis ging ik even liggen, maar daarna moesten we ons klaarmaken voor de rugby. Normaal gezien rijdt Kobe met Erika of Elke mee, maar ik had eigenlijk bardienst. De vorige twee had ik al afgezegd, die van vandaag wou ik eigenlijk wel doen. Samen met Wolf moest dat wel lukken, had ik beredeneerd. Alleen… mijn rug was duidelijk een pak erger geworden. Ik ben nog tot daar geraakt, ben met Wolf en Merel tot aan het clubhuis gestapt, maar het zweet stond in mijn haar. Gelukkig wilde Jonathan probleemloos mijn shift overpakken, waardoor ik terug naar huis kon. Ik moet toegeven dat ik in de auto misselijk werd van de pijn. Thuis liet Wolf me geen keus: hij haalde de spullen uit de auto, en ik moest direct gaan liggen.

Dat deed ik ook, en ik ben er zelfs niet uitgekomen om te eten, Wolf bracht mijn gesmeerde boterhammetjes naar de zetel.

De rest van de avond heb ik heel braafjes in de zetel gelegen, zonder veel te verroeren, met een kersenpitje, een dosis Tony Chocolonely Salted Caramel, en een romantische film met Heath Ledger die ik al een keer of vier heb gezien. Bart was toch niet thuis, die had er geen last van :-p

En ja, dus opnieuw het gevoel van 80 jaar te zijn. En ik was al naar 60 geraakt…

 

No responses yet

Nov 22 2017

365 – 22 november 2017 – verjaardagsbloemen

Published by under 365

365-nov22

No responses yet

Nov 20 2017

Barbiehuis

Merel had het eigenlijk al lang gezegd: ze wilde een barbiehuis voor haar verjaardag. Niet zo’n kleintje, nee, the real thing. Met alles erop en eraan. Duur spul, dus. En toen kwam het toch wel net op Vente Exclusive zeker? Voor 199 ipv 349 euro. Nog duur genoeg, maar wel betaalbaar. En het ding lijkt nog groot te zijn ook.

Enfin, het enige struikelblok was dat ze het niet op tijd ging hebben voor haar verjaardag, maar daar kon ze wel op wachten, zei ze.

En toen sloeg Murphy toe: de post heeft vrijdag aan mijn deur gestaan in die twintig minuten op een hele dag dat ik even naar de winkel was. Juist. Ik ben er dan maar vandaag omgereden in het postpunt in de Delhaize. Gelukkig zat het in een stevige doos, want ik heb het gewoon over de grond naar mijn auto geduwd, en daar heeft een vriendelijke heer het even in de koffer gelegd. Zo geen rug hebben, dat is het toch niet…

Merel stond te dansen in de living toen ze hoorde dat het er was, en Kobe en zij haalden het prompt uit de auto. Maar zo’n plat pakket, dat is het natuurlijk nog niet. Ik begon prompt te bouwen, samen met hen, op de keukentafel. Alwaar ik, na een tijdje, vaststelde dat ik te klein was om het daar te bouwen, en dat het toch op de grond moest. Het ding is namelijk 1.20 meter hoog, en dus ongeveer zo groot als Merel.

Het niveau van detail is wel de max: een lift, een kantelpoort in de garage, stoffen hemel boven het bed, een iPad, een GSM, een tandenborstel, melkpakken… Enfin, u snapt wat ik bedoel. En een paar echt leuke dingen, zoals het feit dat de tv eigenlijk een smartphonehouder is waar je dus filmpjes op kan kijken, of dat het toilet ook echt geluidjes maakt, en dat er een barbecue is en een opklapbaar zwembad en dat soort onzin.

Merel is helemaal door het dolle heen. Ik ben benieuwd hoe lang dat zal blijven duren, maar bon.

IMG_3304

No responses yet

Nov 20 2017

365 – 20 november 2017 – Barbiehuis

Published by under 365,Merel

365-nov20

No responses yet

Nov 09 2017

Al zeven jaar mijn wondertje

Published by under feest,Graag zien,Merel

Lieve Merel

vandaag ben je zeven, en je liep al van gisteren zenuwachtig voor je verjaardag. Ja, als je zeven wordt, is dat nog een belangrijke gebeurtenis, ik weet het. En als je nogal stressgevoelig bent zoals jij, durft dat al eens mislopen. Deze morgen wist je niet wat je wilde aantrekken, dus gingen we samen naar de kast, en zochten dingen uit. Een rode T-shirt was eerst goed, maar werd daarna toch aan de kant geschoven voor een appelblauwzeegroen exemplaar. Daarop had je dan een schitterende bijpassende legging en een rokje, en toen begon je toch plots te huilen. Blijkbaar was het toch niet wat je in gedachten had, en mijn hart brak bij zo veel onzekerheid. Ik snap jou soms niet, muisje: je hebt een schitterend verstand, een prachtig gevoel voor humor, bent ongelofelijk lief, en ziet er ook nog eens goed uit. En toch ben je een en al onzekerheid en twijfel je altijd aan jezelf. Faalangst, omdat je twee van die broers hebt die alles kunnen? Geen idee… Uiteindelijk werd het het blauwe T-shirt met een leggingbroek, en daar kon je je perfect in vinden. Ik slaagde er zelfs in je aan het lachen te krijgen. En je haar, dat hadden we gisterenvoormiddag gewassen en daarna meteen in vlechtjes gedaan, zodat het nu heerlijk golfde.

Beneden aan tafel lagen er een paar kleine cadeautjes, in afwachting van je grote Barbiehuis. Je straalde…

IMG_3275

Papa had grote lekstokken voor je gekocht, maar ik denk dat je het leukste nog de poffertjes als ontbijt vond. Samen met Kobe heb je zowaar een hele zak binnengespeeld. Soms vraag ik mij dat af, muizelijn: waar in dat kleine lijfje van jou steek jij al dat eten? Serieus zeg! Maar je groeit dan ook als kool: ik denk dat je makkelijk  centimeter groter bent dan vorig jaar. Je hebt Lieze, die altijd een paar centimeter groter was dan jij, dan ook vlot voorbij gestoken.

Na het ontbijt reden we samen naar school, want ja, die cake, da’s niet zo makkelijk om te vervoeren. En toen ik je om half vier weer kwam oppikken, straalde je nog meer. De cake was zo goed als volledig op, en meester Wim zei dat hij heel lekker was. Jouw interview voor de klas was ook prima verlopen, en je had er duidelijk deugd van gehad. Ik trok nog snel een verjaardagsfoto met jouw twee beste vriendinnen, en we reden naar huis, terwijl jij, zoals gewoonlijk, honderduit vertelde. Want ja, dat heb je duidelijk geërfd van de vrouwelijke lijn langs beide kanten: je kan on-ge-lo-fe-lijk goed tetteren :-p

IMG_0722

En thuis, thuis was er taart, mét kaarsjes. Ik had een frangipane gehaald, jouw lievelingstaartje, en we hebben die met ons drietjes aangesneden. Ik had zelfs speciaal een glaasje voor je gemaakt.

Kobe speelde zowaar zelfs “Lang zal ze leven in de gloria” voor jou op zijn fagot.

Verder mocht je van mij voor één keertje ongestoord tv kijken, de hele avond. Ha ja, het is jouw verjaardag. Maar nee hoor, dat aanbod sloeg je af: je haalde je Barbies boven en testte meteen de fiets uit, met een gans verhaal erbij. Ik vond het zalig om naar je te luisteren en te kijken hoe jij zat te spelen. Want dat kan je als de beste: op je eentje zitten spelen.

En ‘s avonds, toen stak ik je zoals altijd met een verhaaltje in bed. Ik weet eigenlijk niet wie van ons twee daar het meest van geniet. Jij kruipt dan diep onder je dekentje, met je twee koetjes en je lange koe, tegen me aan, of probeert een beetje mee te lezen, terwijl ik zo veel mogelijk probeer om entertainend te lezen, met stemmetjes en alles erop en eraan. Daarna liggen we altijd nog even te praten en te knuffelen.

Jij vertelde me dat je een fijne verjaardag had gehad, en dat maakte me blij. Want, liefje, voor jou doe ik alles. Of toch bijna.

No responses yet

Nov 09 2017

365 – 09 november 2017 – zeven!

Published by under 365,feest,Genieten,Merel

365-nov09

No responses yet

Oct 17 2017

Cadeautje

Dat man en kinderen goede smaak hebben, jawel!

Voor mijn vorige verjaardag had ik een cadeaubon gekregen van M.A.R.T.H.A., een van mijn favoriete winkeltjes in de binnenstad. Je koopt er juweeltjes, sjaals, mutsen, dat soort dingen, maar voor een hele fijne prijs. De juwelen zijn niet met edelstenen, maar wel originele dingen, en dus niet duur.

Een paar weken geleden ben ik er met Merel op een zaterdagvoormiddag binnengestapt, en heb een keuze gemaakt. Ik had dringend nood aan eenvoudige zwarte of zwart/zilveren kettingen voor op de meeste van mijn kleren. Ik heb er drie uitgezocht, en ik heb zelfs nog 30 euro over…

IMG_3191

No responses yet

Sep 03 2017

76 jaar min een dag

Published by under feest,Genieten,restaurant

Morgen wordt ons pa 76, jawel. En net zoals vorig jaar wilden we daarom samen gaan eten. Toen waren we nog naar het stadscentrum getrokken met hem en Nelly, maar deze keer besloten we in Wondelgem te blijven: we hebben er immers het onvolprezen Boneryck.

Tegen half één schoven we onze voeten onder tafel en werd er ons een zeer fijn menu voor de neus geschoven, zonder haasten, maar ook zonder wachten. Ons pa werd er helemaal lyrisch van, maar dat kan ook aan de wijn gelegen hebben.

Ik moet het toegeven, het wàs inderdaad ook zeer lekker. Helaas kreeg ik naar het einde toe buikkrampen – er doet een gemeen virusje de ronde – en ben ik thuis dan maar even gaan liggen. Pa volgde trouwens het voorbeeld, hij wilde een tukje doen, terwijl Nelly rustig een boekje zat te lezen.

Extra taart hadden we niet voorzien, maar dat was ook aan geen kanten meer nodig, we hadden eigenlijk al te veel gegeten.

Maar ons pa had genoten, wij ook, en meer moet dat niet zijn, als ge 76 wordt.

No responses yet

Sep 03 2017

365 – 03 september 2017 – 76 jaar

Published by under 365,Familieperikelen,feest

365-sep03

No responses yet

Jul 25 2017

Tien jaar…

Jawel, tien jaar geleden al werd Kobe vakkundig uit mijn buik gehaald, met de geur van varkensvlees en het geluid van nietjesmachines en alles erop en eraan.

Tien jaar van verstrooidheden, slimme opmerkingen, de domste handelingen eerst: een echte professor bij momenten. Tien jaar van knuffels en omhelzingen, tien jaar van elanden ook. En dus kreeg hij een speciale dag vandaag.

Het begon met cadeautjes: een nieuwe pluchen eland voor de collectie, een set oortjes, het spelletje Mario Galaxy 2, en vooral het feit dat zijn computer hersteld is. Hij gaat daar wel het grootste deel zelf van moeten betalen, maar bon.

Hij mocht per uitzondering de hele voormiddag computer spelen, wat hij dan ook prompt deed. En ‘s middags was er, zoals gevraagd, macaroni met hesp en kaas volgens mama’s recept.

Tegen één uur kwamen Annelies en Jonas met kroost een paar dingen ophalen, een koffie drinken, en tegen kwart voor twee zaten we in de auto. Kobe was doodnieuwsgierig naar de bestemming, want die hadden we voor hem geheim gehouden.

Zijn gezicht toen hij de buitenglijbanen van Océade zag:

IMG_3371

En jawel, het was er dik in orde. Blijkbaar was het een tijd geleden nogal afgeleefd en groezelig, maar dat vond ik nu helemaal niet, eigenlijk. Mooie kleedhokjes, deftig zwembad, en hele fijne glijbanen. En gelukkig ook niet echt druk, zodat de wachttijd van de glijbanen eigenlijk beperkt bleef tot de tijd die je nodig had om alle trappen te bestijgen. Gene zever, een conditietest op zich.

Kwart over vijf waren we allemaal doodop, gingen we ons omkleden, en kwart over zes stonden we weer thuis, zodat ik netjes pannenkoeken voor de jarige kon beginnen bakken.

IMG_1404

En daarna? Werd er nog eventjes gespeeld op de PC, en dan met voorraad die Bart nog speciaal gaan halen was, keken we naar xXx the return of Xander Cage. Ultimate rubbish, maar de jongens genoten.

IMG_1407

Toen ik hem daarna in bed stopte, vond hij het een heel leuke dag.

Mission accomplished ^^

No responses yet

Next »