Pomodoré

Gwen en ik hadden het op de Griekse dag afgesproken: vandaag zouden we ergens iets gaan eten, want het kwam er maar niet van. Na het gedoe van Wolf op te halen vanmiddag – gelukkig had Bart gekookt – en meer dan een uur onderweg te zijn geweest voor de vijf kilometer naar en van de Décathlon voor een paar rugbyschoenen – we hebben in het terugkeren gewoon het veer gepakt, serieus zeg – was ik om eerlijk te zijn wel moe, maar hey, ik zie haar al zo weinig, en dus stond ik rond acht uur in de Kasteellaan, aan Pomodoré.

Ik was er al heel vaak voorbijgereden – ha ja, bijna aan de rotonde van de Dampoort – had er al heel vaak in de file gestaan, en had dus ook al heel vaak gedacht om daar toch eens te gaan eten. Het is een restaurant met verse pasta, maar daarom niet Italiaans, noch qua menu, noch qua inrichting. Het is eerder Scandinavisch, met veel blank hout, een zwarte houten vloer, zwart geschilderde muren en plafond, maar ook veel witte details en een knappe verlichting, zodat het niet somber oogt.

Er is ook een kleine maar sober ingerichte tuin met een handvol tafeltjes, maar die waren bezet, zodat we binnen bij het raam gingen zitten.

We bekeken even de vrij kleine kaart en de drie suggesties, en besloten allebei om te gaan voor de Ravioli met artisjok, bouillon van asperges, gegrilde groene asperges en witte asperges. Het basisconcept is eigenlijk dat je opteert voor een van de zeven basissausen, grote of kleine portie, en dan er zelf nog garnituren naar keuze toevoegt. Daarnaast zijn er ook nog een paar salades en een drietal suggesties, waarvan wij er dus eentje kozen.

Ik dacht dat we zo’n drietal van die grote ravioli gingen krijgen, en was daardoor een beetje verrast door het grote bord vol gitzwarte kleine ravioli en knapperige asperges. Ik moet het toegeven: bijzonder smakelijk!
Een dessert konden we ook niet laten, en terwijl Gwen voor een semi-fredo ging, koos ik een panna cotta met roos, lychee en rood fruit.

Is het een aanrader? Welja. Simpel, snel, efficiënt en toch weer absoluut niet standaard, voor een redelijke prijs. Zoals Gwen bij het thuiskomen tegen Erik zei: “Daar moeten we eens terug met de kinderen: dat lijkt me ideaal!”

U weet het dus, als u de volgende keer nog eens staat aan te schuiven aan de Dampoort en een hongergevoel de kop opsteekt: doe het rondje, parkeer, en ga lekker eten. Smakelijk!

Pomodoré
Kasteellaan 487, 9000 Gent
0473 26 28 14
Di-vrij 12u-14u en 17u30-21u.
Zaterdag van 18u-21u30

Scampireceptje, poepsimpel en supersnel

Wat doe je als je ‘s avonds moet koken omdat de jongens op dagkamp zijn, maar je dochter brood ‘s middags een meer dan bizar idee vindt? Juist ja, twee keer koken. ‘s Middags mag het dan eerder een ‘snack’ zijn, iets dat snel gaat, en desnoods niet altijd evenveel groenten bevat, maar toch niet ongezond is.

Ik merkte dat er in de ijskast nog passata stond, een overschot van de pizza van zondag. En dan zie ik het al meteen volledig voor me:

scampi

Simpel.

Je kookt de gewenste hoeveelheid pasta, en intussen haal je per persoon acht scampi uit de vriezer. Leg ze heel even in een kommetje heet water om ze te ontdooien, en snij intussen een ajuintje fijn. Bak dat ajuintje glazig in wat olijfolie, gooi er de uitgelekte, of zelfs drooggedepte scampi bij. Zodra ze roze zijn, giet je er behoorlijk wat passata bij (als je dat niet staan hebt, is een blik tomaten in blokjes nog beter, dan heb je meteen ook groente). Laat even opkoken, doe er naar smaak ultralichte room bij, en peper en zout en andere kruiden. Kiep de intussen gaargekookte en netjes uitgelekte pasta erbij, en klaar!