Tag Archive 'Merel'

Nov 09 2017

Al zeven jaar mijn wondertje

Published by under feest,Graag zien,Merel

Lieve Merel

vandaag ben je zeven, en je liep al van gisteren zenuwachtig voor je verjaardag. Ja, als je zeven wordt, is dat nog een belangrijke gebeurtenis, ik weet het. En als je nogal stressgevoelig bent zoals jij, durft dat al eens mislopen. Deze morgen wist je niet wat je wilde aantrekken, dus gingen we samen naar de kast, en zochten dingen uit. Een rode T-shirt was eerst goed, maar werd daarna toch aan de kant geschoven voor een appelblauwzeegroen exemplaar. Daarop had je dan een schitterende bijpassende legging en een rokje, en toen begon je toch plots te huilen. Blijkbaar was het toch niet wat je in gedachten had, en mijn hart brak bij zo veel onzekerheid. Ik snap jou soms niet, muisje: je hebt een schitterend verstand, een prachtig gevoel voor humor, bent ongelofelijk lief, en ziet er ook nog eens goed uit. En toch ben je een en al onzekerheid en twijfel je altijd aan jezelf. Faalangst, omdat je twee van die broers hebt die alles kunnen? Geen idee… Uiteindelijk werd het het blauwe T-shirt met een leggingbroek, en daar kon je je perfect in vinden. Ik slaagde er zelfs in je aan het lachen te krijgen. En je haar, dat hadden we gisterenvoormiddag gewassen en daarna meteen in vlechtjes gedaan, zodat het nu heerlijk golfde.

Beneden aan tafel lagen er een paar kleine cadeautjes, in afwachting van je grote Barbiehuis. Je straalde…

IMG_3275

Papa had grote lekstokken voor je gekocht, maar ik denk dat je het leukste nog de poffertjes als ontbijt vond. Samen met Kobe heb je zowaar een hele zak binnengespeeld. Soms vraag ik mij dat af, muizelijn: waar in dat kleine lijfje van jou steek jij al dat eten? Serieus zeg! Maar je groeit dan ook als kool: ik denk dat je makkelijk  centimeter groter bent dan vorig jaar. Je hebt Lieze, die altijd een paar centimeter groter was dan jij, dan ook vlot voorbij gestoken.

Na het ontbijt reden we samen naar school, want ja, die cake, da’s niet zo makkelijk om te vervoeren. En toen ik je om half vier weer kwam oppikken, straalde je nog meer. De cake was zo goed als volledig op, en meester Wim zei dat hij heel lekker was. Jouw interview voor de klas was ook prima verlopen, en je had er duidelijk deugd van gehad. Ik trok nog snel een verjaardagsfoto met jouw twee beste vriendinnen, en we reden naar huis, terwijl jij, zoals gewoonlijk, honderduit vertelde. Want ja, dat heb je duidelijk geërfd van de vrouwelijke lijn langs beide kanten: je kan on-ge-lo-fe-lijk goed tetteren :-p

IMG_0722

En thuis, thuis was er taart, mét kaarsjes. Ik had een frangipane gehaald, jouw lievelingstaartje, en we hebben die met ons drietjes aangesneden. Ik had zelfs speciaal een glaasje voor je gemaakt.

Kobe speelde zowaar zelfs “Lang zal ze leven in de gloria” voor jou op zijn fagot.

Verder mocht je van mij voor één keertje ongestoord tv kijken, de hele avond. Ha ja, het is jouw verjaardag. Maar nee hoor, dat aanbod sloeg je af: je haalde je Barbies boven en testte meteen de fiets uit, met een gans verhaal erbij. Ik vond het zalig om naar je te luisteren en te kijken hoe jij zat te spelen. Want dat kan je als de beste: op je eentje zitten spelen.

En ‘s avonds, toen stak ik je zoals altijd met een verhaaltje in bed. Ik weet eigenlijk niet wie van ons twee daar het meest van geniet. Jij kruipt dan diep onder je dekentje, met je twee koetjes en je lange koe, tegen me aan, of probeert een beetje mee te lezen, terwijl ik zo veel mogelijk probeer om entertainend te lezen, met stemmetjes en alles erop en eraan. Daarna liggen we altijd nog even te praten en te knuffelen.

Jij vertelde me dat je een fijne verjaardag had gehad, en dat maakte me blij. Want, liefje, voor jou doe ik alles. Of toch bijna.

No responses yet

Nov 09 2017

365 – 09 november 2017 – zeven!

Published by under 365,feest,Genieten,Merel

365-nov09

No responses yet

Oct 29 2017

365 – 29 oktober 2017 – koelkastpoëzie

Published by under 365,Merel

365-okt29

No responses yet

Oct 28 2017

Heksje Merel

Published by under Merel

Gisteren mocht Merel in Halloweenkleren naar school, en ze heeft zo’n mega schattige heksjesoufit in geel met zwart en een grote zwarte kat.

Toen we gisteren rond vier uur thuis kwamen, zat niet alleen een prachtig geschminkte gele heks, maar ook nog een paarse heks op ons te wachten.

Wat was er nu gebeurd? Wel, Lieze mocht voor de allereerste keer samen met haar zus Kaat te voet naar huis. Ze moest gewoon maar samen met Merel in de rij gaan staan, dat was de juiste rij. Alleen was Kaat langer in de klas gebleven om nog iets af te werken, en had ze daardoor haar rij gemist. Ze was ze nog achterna gelopen, en pas een eind verder, daar waar haar stukje rij al lang was afgesplitst van de rij die onze kinderen volgen, had ze opgemerkt dat haar zusje niet mee was. Die was namelijk vrolijk babbelend met Merel verdergestapt, zonder te weten waar ze eigenlijk naartoe moest. Kaat was dan in een halve paniek geslagen, terug mee gegaan met de juf naar school, en daar hadden ze gelukkig het verstand gehad om naar mij te bellen om te vragen of Lieze bij ons zat. Ik zat op dat moment nog wel in de auto, maar Kobe had me gebeld zodra ze thuis waren gekomen, met de boodschap dat Lieze per ongeluk mee was. Gelukkig was Kaat meteen gerustgesteld, en zat ook mama Els daar niet zo mee in. En Lieze? Die vond het de max dat ze met Merel kon spelen.

Maar ook vanavond ging Merel lekker met Lieze heksje spelen. In de Lange Velden, de nieuwe wijk waar ze woont, is er namelijk echt een trick-or-treat georganiseerd. Daar waar ze mogen aanbellen, hangt er een affiche uit of brandt er een kaarsje. Els ging met de vier meisjes op stap, en blijkbaar vonden ze het heerlijk.

IMG_0545

Pas na half tien waren ze terug, doodop maar helemaal vrolijk. Die twee, dat is toch echt twee handen op één buik. Heerlijk!

No responses yet

Oct 23 2017

365 – 23 oktober 2017 – Bed and Breakfast verwennerij

Published by under 365,Merel

365-okt23

No responses yet

Oct 19 2017

365 – 19 oktober 2017 – 24 graden eind oktober…

Published by under 365,Aiaiai,Merel

365-okt19

No responses yet

Oct 14 2017

Ankoria

Published by under Amusement,Kobe,Larp,Merel

Gisterenavond bracht Bart Kobe en Merel naar Wetteren, bij Charlotte en Thomas, die hen dan meenamen naar Geel voor de kinderlarp Ankoria.

Ik was uiteraard van plan om met hen te gaan, maar daar is vanzelfsprekend geen sprake van. Ik had dan ook al schrik dat ze gewoon niet zouden kunnen gaan, en ze keken er allebei zo hard naar uit… Maar bon, Thomas en Charlotte to the rescue dus. Wolf hielp hen met het verzamelen van hun spullen, en ik luisterde en zag dat het goed was.

Ik moet wel toegeven dat ik jaloers was op de figuranten ginder: ik had ook dolgraag in dat stralende weer een norn gespeeld, maar bon, ik was al ongelofelijk blij dat mijn rug er niet voor zorgde dat zij dat moesten missen. Bart is hen dan ‘s avonds gaan ophalen daar in Geel: een uur en een kwartier rijden, eigenlijk valt het nog mee, vergeleken met veel andere locaties in het verre Limburg.

Hebben ze ervan genoten? Heel erg, zo merk ik. En ik heb ook feedback gekregen van andere ouders, en daar ben ik zeer dankbaar om. In het begin moest Merel nog wat wennen, zoals altijd, en haar initiële angst overwinnen, en dus nam Annelies haar op sleeptouw. Na een tijdje trok ze zelfstandig op met haar Ankoriavriendinnetjes Manon en Annika. Dik in orde. En Kobe? Die speelde het op zijn Kobes: hij had een vriendje gevonden met wie hij het spelsysteem uitploos en de beste combinaties van vaardigheden en spreuken opstelde om zo nog veel krachtiger te worden. Hij is er intussen een van de zwaarste spelers geworden, wegens al meedoen sinds hij vijf is. Maar zijn ogen straalden…

Het ongelofelijk leuke aan Ankoria is dat alle ouders daar ook zelf larpers zijn, en dat ik hen zo goed als allemaal ken. Daardoor weet ik dat mijn kinderen sowieso goed opgevangen worden, wat er ook scheelt. Dat is wat je zelf ook doet: een huilend of ongelukkig kind? Gewoon even luisteren, gewoon even knuffelen, en dan een handje vasthouden, en dat komt goed.

No responses yet

Sep 30 2017

Meisjesbureautje

Eigenlijk was Merel al van in de voormiddag aan het popelen, toen we samen in de stad liepen tijdens Wolfs muziekles: haar nieuwe bureau zou er vandaag met wat geluk zijn! En jawel, toen het verlossende smsje kwam, stond ze zowaar even te dansen midden van de straat.

Kort na de middag namen mijn dochter en ik dus de auto richting Weba, waar ze met een stralend gezichtje aan de kassa zelf haar bureau ging betalen. Je had de kassierster haar gezicht moeten zien! Enfin, iets later stonden we aan de laadkaai van de Weba, en nog wat later hielpen papa en Wolf het pakketje naar boven te brengen. En toen was het duidelijk meisjeswerk: er moest een bureau in elkaar gevezen worden!

Merel haalde schroevendraaiers, stofzuigers, breekmessen, stopte pluggen in gaten, nam de juiste stukken, en keek ernstig toe hoe ze het eventueel zelf zou moeten doen. Ik legde uit wat ik deed, hoe ik het deed, en we zagen dat het goed was.

En Merel, die glunderde vooral.

IMG_2953

No responses yet

Sep 29 2017

365 – 29 september 2017 – model

Published by under 365,Môh!,Merel

365-sep29

No responses yet

Sep 27 2017

Bureau…

Published by under Geld uitgeven,Goed gezien!,Merel

Merels kamer was een puinhoop. Ik bedoel maar: een puberkamer had er niks aan. Daarom had ik maandag al haar rommel gewoon centraal op haar tapijt in haar kamer gegooid, en de oppervlakten zelf allemaal netjes opgeruimd en schoongemaakt. Toegegeven, de hoop was bijna een meter hoog, jawel. Ze keek ernaar, zuchtte, en begon op te ruimen: de stiften bij de stiften, de kleren in de kast, de poppen netjes bij elkaar, de diadeems op hun plaats in de badkamer…

Terwijl ik zelf aan het opruimen was, had ik vastgesteld dat de oude tafel die ze gebruikte als bureau, eigenlijk echt wel aan vervanging toe was. We hadden het ding destijds gekocht om als luiertafel en badjestafel in de badkamer te dienen, en ze is dus al meer dan tien jaar oud. Dat is er ook aan te zien: een poot staat onherstelbaar scheef, de laminaatrandjes zijn eraf en het blad is volledig gekrast. Mja.

IMG_9292

Haar kamer is nu wel anders ingericht, maar bon.

Ik beloofde Merel dat ze een nieuw bureau ging krijgen, als ze haar kamer volledig netjes opgeruimd kreeg. Wel, ik denk dat ze ongeveer tien minuten heeft lopen dansen. En ja, die kamer was effectief ook helemaal opgeruimd tegen vandaag.

En dus gingen mijn jongedame en ik vandaag richting Weba, om te kiezen. Eigenlijk is dat een fout woord, want ze had één bepaald bureau gezien bij het binnenkomen, en dat was dat.

1350712333

Ik deed nog wel de moeite om alle andere te bekijken, maar eigenlijk was dat een formaliteit.

Alleen… het bureautje was toch wel niet op voorraad, zeker? Je had haar beteuterd gezicht moeten zien. Maar het moest gelukkig niet besteld worden, er stonden nog exemplaren in de winkel in Deinze, en dus ging het zaterdagvoormiddag wel binnenkomen. Goh, daarop kon ze wel wachten, vond Merel. Maar ik denk dat ze toch wel weer de hele Weba door gehuppeld heeft.

Mijn prinses…

No responses yet

Next »