Tag Archive 'feest'

Nov 09 2017

Al zeven jaar mijn wondertje

Published by under feest,Graag zien,Merel

Lieve Merel

vandaag ben je zeven, en je liep al van gisteren zenuwachtig voor je verjaardag. Ja, als je zeven wordt, is dat nog een belangrijke gebeurtenis, ik weet het. En als je nogal stressgevoelig bent zoals jij, durft dat al eens mislopen. Deze morgen wist je niet wat je wilde aantrekken, dus gingen we samen naar de kast, en zochten dingen uit. Een rode T-shirt was eerst goed, maar werd daarna toch aan de kant geschoven voor een appelblauwzeegroen exemplaar. Daarop had je dan een schitterende bijpassende legging en een rokje, en toen begon je toch plots te huilen. Blijkbaar was het toch niet wat je in gedachten had, en mijn hart brak bij zo veel onzekerheid. Ik snap jou soms niet, muisje: je hebt een schitterend verstand, een prachtig gevoel voor humor, bent ongelofelijk lief, en ziet er ook nog eens goed uit. En toch ben je een en al onzekerheid en twijfel je altijd aan jezelf. Faalangst, omdat je twee van die broers hebt die alles kunnen? Geen idee… Uiteindelijk werd het het blauwe T-shirt met een leggingbroek, en daar kon je je perfect in vinden. Ik slaagde er zelfs in je aan het lachen te krijgen. En je haar, dat hadden we gisterenvoormiddag gewassen en daarna meteen in vlechtjes gedaan, zodat het nu heerlijk golfde.

Beneden aan tafel lagen er een paar kleine cadeautjes, in afwachting van je grote Barbiehuis. Je straalde…

IMG_3275

Papa had grote lekstokken voor je gekocht, maar ik denk dat je het leukste nog de poffertjes als ontbijt vond. Samen met Kobe heb je zowaar een hele zak binnengespeeld. Soms vraag ik mij dat af, muizelijn: waar in dat kleine lijfje van jou steek jij al dat eten? Serieus zeg! Maar je groeit dan ook als kool: ik denk dat je makkelijk  centimeter groter bent dan vorig jaar. Je hebt Lieze, die altijd een paar centimeter groter was dan jij, dan ook vlot voorbij gestoken.

Na het ontbijt reden we samen naar school, want ja, die cake, da’s niet zo makkelijk om te vervoeren. En toen ik je om half vier weer kwam oppikken, straalde je nog meer. De cake was zo goed als volledig op, en meester Wim zei dat hij heel lekker was. Jouw interview voor de klas was ook prima verlopen, en je had er duidelijk deugd van gehad. Ik trok nog snel een verjaardagsfoto met jouw twee beste vriendinnen, en we reden naar huis, terwijl jij, zoals gewoonlijk, honderduit vertelde. Want ja, dat heb je duidelijk geërfd van de vrouwelijke lijn langs beide kanten: je kan on-ge-lo-fe-lijk goed tetteren :-p

IMG_0722

En thuis, thuis was er taart, mét kaarsjes. Ik had een frangipane gehaald, jouw lievelingstaartje, en we hebben die met ons drietjes aangesneden. Ik had zelfs speciaal een glaasje voor je gemaakt.

Kobe speelde zowaar zelfs “Lang zal ze leven in de gloria” voor jou op zijn fagot.

Verder mocht je van mij voor één keertje ongestoord tv kijken, de hele avond. Ha ja, het is jouw verjaardag. Maar nee hoor, dat aanbod sloeg je af: je haalde je Barbies boven en testte meteen de fiets uit, met een gans verhaal erbij. Ik vond het zalig om naar je te luisteren en te kijken hoe jij zat te spelen. Want dat kan je als de beste: op je eentje zitten spelen.

En ‘s avonds, toen stak ik je zoals altijd met een verhaaltje in bed. Ik weet eigenlijk niet wie van ons twee daar het meest van geniet. Jij kruipt dan diep onder je dekentje, met je twee koetjes en je lange koe, tegen me aan, of probeert een beetje mee te lezen, terwijl ik zo veel mogelijk probeer om entertainend te lezen, met stemmetjes en alles erop en eraan. Daarna liggen we altijd nog even te praten en te knuffelen.

Jij vertelde me dat je een fijne verjaardag had gehad, en dat maakte me blij. Want, liefje, voor jou doe ik alles. Of toch bijna.

No responses yet

May 14 2017

Marie-Julie’s feestje

Published by under Amusement,Familieperikelen,feest

Dat heb je natuurlijk met nichtjes die even oud zijn: ze doen allemaal in hetzelfde jaar hun communie en dergelijke!

Gelukkig viel het niet op dezelfde dag, zodat wij vandaag allemaal vrolijk naar Lovendegem gingen. Dat we een dik half uur te vroeg waren omdat ik de uitnodiging niet goed had gelezen, ach ja, dat gebeurt…

Maar het werd een fijne middag, met een stralende Marie-Julie ^^


No responses yet

Feb 19 2017

365 – 19 februari 2017 – trampoline

Published by under Amusement,Familieperikelen,feest

365-feb19

No responses yet

Feb 12 2017

365 – 12 februari 2017 – 13

Published by under 365,feest,Wolf

365-feb12

No responses yet

Dec 24 2016

Kerstavond

Published by under Amusement,Familieperikelen,feest

Sinds een paar jaar is kerstavond afwisselend bij mijn oudste broer en bij ons. Vroeger ging Jeroen met zijn gezin naar zijn schoonouders, maar die mensen zien dat echt niet meer zitten. Ons ma en pa kwamen al een paar jaar bij ons, en toen werden er enkel hapjes gegeten, of gewoon wafels, want mijn ma was daar verzot op. Roeland gaat standaard naar Sarahs ouders, die is er dus nooit. Maar het was dus wel de eerste keer zonder ons ma… Ik geloof dat vooral ons pa daar serieus last van had, maar al bij al viel het bijzonder goed mee.

Bart was vroeg opgestaan, en stond al om acht uur – en blijkbaar lang niet als enige – aan de Delhaize om boodschappen te doen. Hij heeft het hele menu in elkaar gezet én gekookt, ik heb zelfs geen potje afgewassen. Mijn taak was het om het huis toonbaar te krijgen en de tafel feestelijk te dekken. De kamers van de kinderen hebben een serieus tijdje in beslag genomen, maar de missie mocht wel geslaagd genoemd worden. We moesten ons nochtans een beetje haasten, want de jongens werden rond half twee opgehaald door hun nonkel, om samen met Alexander naar Star Wars Rogue One te gaan. Feest!

Tegen drie uur was eigenlijk alles zo goed als klaar, en deed Bart zowaar een tukje in de zetel. Komt dat tegen! Compleet stressvrij en al.

En toen was het tijd voor het grote geweld, en veel te veel cadeautjes en hapjes. Bart had zowel gewone chips voorzien – voor de kinderen – als hapjes met garnalen, met gamba’s, met zalm, met gerookte makreel…

Als voorgerecht had hij een sublieme truffelrisotto gemaakt, compleet met échte verse truffel. Een zeer overheersende smaak, maar wel bijzonder lekker.

Het hoofdgerecht was hertenfilet in een wildsausje met boschampignons, met dan gestoomde babygroenten, een witloofstronkje, en pommes duchesse. Maar lekker, maat!

En toen moest het dessert nog komen: een toren van mini-éclairs en soesjes, en chocoladebekertjes gevuld met lemon curd, met een grote kom slagroom erbij.

Ons pa is er bijna bijgekropen…

Intussen speelden de kinderen vrolijk boven, was er af en toe een cadeautjesronde, en genoot ik met volle teugen.

Ons ma, die zou het fantastisch gevonden hebben. Serieus waar.

No responses yet

May 15 2016

Feest!

Published by under Aiaiai,Amusement,feest,Genieten,Wolf

En feest was het wel, ja! Zelfs het weer werkte al bij al best mee, het bleef droog en je kon zelfs min of meer buiten zitten.

Binnen kweet de traiteur zich van een voortreffelijke taak, en voorzag ons van alle mogelijke hapjes. De kinderen kregen eigen hapjes, konden van die van ons mee-eten, en kregen uiteindelijk een heel erg deftige hamburger.

En bij ons volgde het ene bordje na het andere: koud, warm, vlees, vis… Meer dan genoeg, in elk geval.

Jeroen moest uiteraard even rugby spelen met de gloednieuwe blauwwitte rugbybal die ze mee hadden gebracht.

Tussendoor werd er vooral ook heel veel gespeeld.

En toen was er ook nog dessert: een voortreffelijk ijslam, en een gigantische hoop dessertglaasjes waar we nog wel een paar dagen zoet mee zullen zijn.

Maar het hoogtepunt was toch wel het slachten van het lammetje:


Alleen had ons ma er zo graag bij geweest…

Toen iedereen weg was, zijn we nog met zijn allen even tot aan het ziekenhuis gegaan. Ze zag er helaas echt niet beter uit dan gisteren, wel integendeel. Ik vrees dat we afscheid gaan nemen zijn, en dat zowel zijzelf als de kinderen dat wel beseften…

No responses yet

May 15 2016

366 – 15 mei 2016 – feest!

Published by under 365,Amusement,feest,Wolf

366-mei15

No responses yet

Jan 17 2016

366 – 17 januari 2016 – zeven

Published by under 365,Familieperikelen

366-jan17

No responses yet

Nov 26 2014

Honderdendrie. 103, jawel.

Mijn oma wordt 103 vandaag. Nog volledig bij de pinken, zo doof als een kwartel, en nog steeds zonder bril.

We waren er onlangs nog langsgegaan, en hadden toen prachtige oorlogsverhalen gekregen. Niet van de tweede wereldoorlog, wel die van honderd jaar geleden. Sommige details herinnert ze zich nog haarscherp, zegt ze.

Er was uitgebreid feest in het rusthuis, met taart voor iedereen, en haar honderdjarige zus en alle kinderen waren gevraagd. Niet de dertien kleinkinderen of de achterkleinkinderen waarvan ik intussen zelf de tel ben kwijtgeraakt. Maar ik moest de jongens afhalen van de muziekschool in Evergem, en da’s op drie kilometer van het rusthuis, dus da’s te stom om dan niet even langs te gaan en proficiat te zeggen. Ik had dat ook zo gezegd tegen de kinderen: we gaan niet blijven, we gaan geen taart eten, we gaan gewoon even gelukkige verjaardag wensen, en terug weg. Ook al omdat ik nog een serieuze stapel werk had, met deadline vanavond om middernacht. Maar toen waren we er, en was er nog veel taart over, en wilden de kinderen zo graag even blijven. Ik heb toen maar beslist dat we de rugby gingen overslaan – het is toch rotweer – en dan een stukje taart eten. Op die manier win ik wat tijd, en zal het wel lukken. Merel kreeg zowaar een roze marsepeinen varkentje :-p

IMG_0836

Oma was in elk geval bijzonder blij de kinderen te zien, en vooral dan Merel: daar is ze compleet zot van. Maar ook haar zus, Tante Angèle die deze zomer 100 is geworden, vond vooral Merel een schatje. Die tante, da’s ook een geval apart. Ze heeft geen kinderen – ik geloof dat ze tien miskramen heeft gehad – en is ook al jaren weduwe. Ze woont nog steeds alleen in een knappe villa in Knokke, kookt nog alle dagen zelf, en heeft zelfs nog een moestuin. Zelf met de auto rijden doet ze niet meer, daar heeft ze een gezelschapsdame voor. Maar je moet het maar doen, op je honderdste. Chapeau!

IMG_0837

En toen ik oma vroeg of ze verwacht had dat ze ooit zo oud ging worden, antwoordde ze parmantig: “Goh, ja hoor. Ik voel mij nog prima, dus waarom niet? Er kunnen gerust nog wat jaren bij, als het zo verder gaat.” Juist ja.

Intussen postte mijn kozijn een foto van 101 jaar geleden, van diezelfde oma met haar broer en de hond. Over die hond vertelde ze dat het beest geëlektrocuteerd was geraakt in “den dodendraad” tijdens de oorlog, en dat ze zelf dan amper een jaar of twee-drie moet geweest zijn. Toch ongelofelijk?

1604753_10152819895230516_5858717893774424879_n

Proficiat, oma. Mogen we nog lang kunnen genieten van je verhalen.

One response so far

Nov 26 2014

365 – 26 november 2014 – 100 + 103, gene zever.

Published by under 365,Familieperikelen,feest

365-330

One response so far

Next »