English Day

Yup, vandaag was er weer eens Engelse dag op school. Vorig jaar is het er om een of andere reden niet van gekomen, dit jaar werden weer alle hens aan dek gehaald. Wat houdt dat in? Wel, het overgrote deel van de leerlingen kleedt zich (min of meer) zoals op een Engelse uniformschool, er hangen overal Engelse dingen uit, er is Engels toneel, en er is Engels eten.

De jongens hadden allebei een hemd aan met een vestje, ik droeg een witte bloes op een zwarte rok en een kostuumvest, en vooral een truttig sjaaltje erbij. Best wel amusant voor een keertje, maar ik ben echt wel blij dat ik doorgaans in een jeans kan gaan werken.

Enfin, het was weer eens een belevenis, zeker voor Kobe die het nog niet kende. Ik heb er uiteraard voor school een verslag van gemaakt, en een collega heeft een allerschattigste foto van Wolf en Arwen doorgestuurd. Cuties!

 

Hangen

Vandaag is er hier rondgehangen geweest zoals alleen pubers kunnen rondhangen, eigenlijk feitelijk. Arwen kwam namelijk langs, en de twee kleintjes zijn ook dolgraag in de buurt van hun broer, ze missen hem vreselijk hard.

Bijna was dat nochtans niet gelukt, dat rondhangen met Arwen. Ik was Merel gaan halen van de muziekles om 11.00 uur, en daarna nog naar de markt gegaan om een gebraden kip. Wij eten dat eigenlijk zeer graag, maar Bart vindt dat verschrikkelijk. Laat hij nu vandaag naar zijn moeder in Ronse zijn, en wij dus alleen moeten eten :-p Kobe was intussen met zijn fiets naar de bibliotheek om bestelde boeken af te halen, en Wolf was dus alleen thuis. Geen nood, Arwen ging na de middag komen, had hij gezegd. Maar blijkbaar was er ergens een foutje in de communicatie, want zij had hier met haar vader een kwartier voor de deur gestaan, ondertussen bellend naar Wolfs gsm die nog beneden lag. Tsja.

Ik ben dan na het eten maar zo lief geweest om haar alsnog op te halen – ze was een beetje boos op Wolf, en ik heb die nog nooit zo schaapachtig zien kijken als vandaag – maar het was dan ook voor hen een belangrijke dag: ze zijn vandaag een jaartje samen. Serieus, op die leeftijd… Maar bon, als ze maar gelukkig zijn zeker?

Ze hingen dus vooral buiten rond, met zijn vieren in de grote hangmat, en op een bepaald moment zelfs met zijn vijven, want ik was er op een onbewaakt moment in gaan liggen en zij er dan achteraf maar allemaal bijgekropen.

Gewoon praten, genieten, en nog meer praten, als echte pubers, zelfs Merel.

Goh, we zijn allemaal aan het aftellen tot hij weer naar huis komt. Nog twee weken…

Oude Kalevallei

Soms hoeft een zondag niets meer te hebben dan gewoon je familie, lekker eten, een goed boek en een wandeling.

Arwen was hier, en tegen negen uur ongeveer moest ze terug in Lovendegem staan. Wolf was ongelofelijk gewonnen voor het idee om iets vroeger te vertrekken en in de vallei van de Oude Kale een paar geocaches te zoeken en dus een wandeling te maken. Wij hadden dat al eens gedaan met ons tweetjes, en dat was toen gigantisch meegevallen.
Aangezien ik geen plattegrond had, hebben we het ons niet geriskeerd om de volledige toer te doen: we wisten niet hoe ver het pad ons zou brengen. Maar we hebben wel twee caches gevonden en alle vier echt genoten van de wandeling op deze zoele zomeravond.

De laatste cache hier zal voor een volgende keer zijn, en we vinden dat niet erg ^^

Vakantie

Vakantie, dat is:

  • kinderen die fantastische spelletjes spelen met een baby gryphon die Jonas heet en zijn verzorger.
    IMG_3251
  • Bart die fantastisch kookt: versgesneden, nog knapperige groenten in een papillot met zalm, kabeljauw, garnalen, mascarpone en een beetje citroensap. Het ziet er misschien niet uit, maar geloof me, het was echt bijzonder lekker!
    IMG_3253
  • Merel die gezellig in het zonnetje ligt te lezen. Toch nog één van de kinderen die graag leest.
    IMG_3256
  • Wolfs vriendinnetje die langskomt met een boek, meteen blijft eten, en dan ‘s avonds met de rest Mario Kart speelt.
    IMG_3257

Maar verder is er voor mij niet zo veel verschil. Ik lig. En hang was op, en leer Merel heel eventjes fietsen. Eigenlijk kan ze het, maar ze mist zelfvertrouwen, zoals altijd. En dan lig ik weer. Tsja…