Ongelukken

Na het avondeten wilde ik nog snel batterijen halen in de Brico, amper een kilometer van ons deur in Wondelgem. Ik moet enkel de R4 oversteken daarvoor, dus lang hoefde dat niet te duren.

Helaas. Ik denk dat ik ongeveer tien kilometer heb gereden om er te geraken. Op het kruispunt aan de Brico was blijkbaar een zwaar ongeluk gebeurd, het hele kruispunt was afgezet en er waren omleidingen voorzien, alleen rechts afslaan kon nog. Men wist me te vertellen, in de winkel, dat het wellicht om twee motoren ging. Ik heb het niet gezien, ik heb er ook niet naar gekeken, maar ik dacht alleen maar aan die families voor wie het weekend een ging zijn om helaas nooit meer te vergeten.

Ik ben dan maar doorgereden naar het volgende kruispunt op de R4 met het idee me daar te draaien en terug te keren richting Brico. Helaas, ik voelde al nattigheid toen geen enkele auto me tegemoet kwam. En jawel, aan het kruispunt van Langerbrugge was er alweer blauw licht. Er stonden twee auto’s deze keer, behoorlijk verkreukeld. Wellicht iemand die hetzelfde idee had gehad als ik, een u-bocht wilde maken, en aangereden werd. Nog meer families in de miserie dus.

Met een wrang gevoel ben ik dan nog een kruispunt verder gereden en heb via binnenbanen mijn doel bereikt.

Maar mijn radio met vrolijke muziek heb ik afgezet. Eventjes niet, nee dank u.

Soms

Soms besef je maar al te goed van welke onschatbare waarde je ouders en schoonouders zijn.

Zoals bijvoorbeeld wanneer je peuter van anderhalf ziek is, en jijzelf moet gaan werken. Dan kan je de ene dag je kleintje bij je ma brengen, en komen de volgende dag je schoonouders de hele dag babysitten.

En dan ben je er zó gerust in dat je daar de hele drukke dag niet meer aan denkt, ook al heb je beloofd even te zullen bellen.
Want je weet dat hij in goede handen is, dat alles is zoals het moet zijn, en dat je met een gerust hart thuiskomt bij een verzorgd en vertroeteld kind.

En dat, dàt is wel nodig tegenwoordig.

Zware dag

(Disclaimer: nee, ik ben echt niet uit op medelijden. Ik had een zware dag, so be it. Ik denk dat de meeste van Barts dagen zo zijn. Maar toch wil ik het, voor mezelf, even in een lijstje zetten. Stop gerust met lezen, zo interessant is het niet :-p )
Bon, even in gedachten houden dat ik half ziek ben (grieperig en een deftige hoest) en dat Kobe me al een paar nachten niet laat slapen omdat hij ook ziek is.

* 7.20: opstaan. Ik denk dat ik in het vervolg zelf ook mijn wekker zet, want Bart is nog maar eens door die van hem heen geslapen.
* 7.20-8.00: mezelf aankleden and such, twee kinderen aankleden, ontbijten, kinderen doen ontbijten, mijn boekentas maken, Kobes logeergerief bij elkaar zoeken, lieve echtgenoot (die ook een deel op zich heeft genomen) een zoen geven, kinderen en mezelf voorzien van jassen en mutsen en zo, instructies klaarleggen voor de kuisvrouw
* 8.00-8.45: Wolf naar school brengen en een dikke zoen geven, met Kobe naar mijn ma rijden
* 8.45-9.00: ma uitleg geven over ziek Kobetje, koffie drinken
* 9.00-9.20: haastig naar school rijden, in een omleiding verzeilen, nog net op tijd zijn
* 9.20-11.00: les geven
* 11.00-11.15: onverwacht bespreking houden over de Brelavond op school, ondertussen koffie drinkend
* 11.15-12.55: les geven
* 13.00-13.15: aanschuiven in de refter en eten
* 13.15-13.45: uitleg geven en afspraken maken met leerlingen over de Brelavond
* 13.45-16.15: les geven, en tussen twee lessen door naar toilet crossen, papieren indienen en kopies aanvragen
* 16.15-16.45: Brelavond bespreken, jawel
* 16.45-17.30: Wolf afhalen op school, naar ma rijden om Kobe, intussen afspraken maken per telefoon met Bart, broer, en schoonouders die de volgende dag op zieke Kobe komen passen
* 17.30-18.00: even naar adem happen, even kletsen met ma, verzekeringspapieren aftekenen, Kobetje knuffelen
* 18.00-18.30: naar huis rijden, brood halen, Barts nieuwe bril afhalen
* 18.30-19.30: auto uitlegen, tafel dekken, naar verhalen van school luisteren, boterhammen smeren voor kinderen, warme melk met honing voorzien, zelf eten, post halen, pyama’s aantrekken, flesje maken, medicatie allerhande toedienen, in bed stoppen, hond eten geven, gordijnen dichttrekken, schemerlampen aandoen, crashen.

Vooral dat laatste.

Alfabetstokje

Al gezien bij een paar mensen, bv. Pimpajoentje en Appelogen.

Je tikt in de adresbalk van je Firefox het alfabet in, en je noteert telkens wat hij suggereert als eerste. Dat zegt wel iets over je surfgedrag :-p

A – Another bunch of weirdos – Ophi’s Livejournal
B – Michel Vuijlsteke’s Webblog (blog.zog.org)
C – Google Agenda, ook wel Calendar genoemd
D – Detection van de online versie van Studio Brussel
E – blijkbaar niks dat met e begint, hij pikt er Netlash uit
F – Flickr
G – wat anders dan Google?
H – Twitter home
I – opnieuw de internetradio van Studio Brussel
J – Jan Palfijnziekenhuis
K – Koninklijk Atheneum Mariakerke
L – Larparchief
M – Dierenbescherming Meetjesland (ik ben nog steeds op zoek naar een effengrijs katertje)
N – Twitter – Netlash
O – Je persoonlijke online tvgids
P – persoonlijke fotostream op Flickr
Q – Niks eigenlijk
R – replies van Twitter
S – Facebook startpagina
T – Twitter
U – BBC.co.uk homepage
V – Jawel, nog eens de VRT Radiospeler, zijnde Stubru
W – wikipedia
X – niks
Y – Yahoogroups
Z – Google afbeeldingen zoekmachine

Voet – the saga continues.

Deze morgen ben ik onder de MRI scanner geweest. U weet wel, dat ding dat ze altijd laten zien in alle mogelijke tvseries en films. Zo’n ronde buis waar je dan ingeschoven wordt, met blauw licht en al.

Wat ze nooit laten zien op tv, is het bijhorende geluid. Je krijgt een koptelefoon op, en zodra het ding aanslaat, weet je waarom. Zo’n scanner maakt dus echt wel lawaai! En niet zomaar één soort standaardlawaai, nee, alle mogelijke geluiden, gaande van een gemiddelde drilboor, tot het geluid dat een slecht afgestelde koelkast maakt (maar dan veel luider), een wasmachine die op 800 toeren aan het zwieren is, of een tandartsenboor. In alle mogelijke intonaties, trillingen, pulsaties: een beetje industrial-liefhebber kan er muziek mee maken. (Ja, ik lag me die twintig minuten te vervelen – slapen is moeilijk met dat lawaai.)

Enfin, we zullen zien wat de uitslag ervan is. De shockwavebehandeling heeft namelijk niet geholpen, de pijn is constant gebleven, zoniet licht erger geworden. De scan zou moeten aantonen hoeveel kalk er nu nog zit, en of een tweede shockwave wenselijk is, of het toch een operatie wordt.

Intussen kan ik wel zeggen dat ik een groot assortiment medische-beeldvormingmachines ken. Of dat een verdienste is? Dat laat ik wijselijk in het midden.

Tiramisu met peperkoek en peer

Ik heb ooit een receptje van de Colruyt uit de krant gehaald, waarmee ik eigenlijk ongelofelijk veel succes heb. Ik vind het, om eerlijk te zijn, ook lekkerder dan gewone tiramisu.

Bart vindt dat ook, en wilde het ‘klaarmaakproces’ ook eens filmen bij wijze van experiment. Bij deze dus.

Benodigdheden voor een glaasje of acht:

– vier tot zes sneden peperkoek
– twee à drie rijpe peren, in kleine stukjes gesneden
– beetje citroensap
– amaretto (voor de niet-alcoholici: caramelsaus)
– 500 gr mascarpone
– 5 eiwitten
– 4 eierdooiers
– 2 eetlepels rietsuiker
– 2 zakjes vanillesuiker
– 2 eetlepels bloemsuiker
– 5 eetlepels cashewnoten

– Verbrokkel de peperkoek en leg een laagje in 8 glaasjes (of in één grote schaal, kan ook natuurlijk)
– Giet een scheut amaretto in elk glaasje, over de peperkoek
– Schep daar een laagje peren over, kleingesneden en besprenkeld met citroensap

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZUNifMMv27gvpz-QBuLIQVRHwYazVcElpVFqWgPV8IO6 nolink]

– Doe de mascarpone in een kom, voeg de eierdooiers, rietsuiker en vanillesuiker toe en roer stevig door elkaar.
– Klop het eiwit stijf, en spatel het voorzichtig door het mascarponemengsel.

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZauYUX-BzXgOUOHNcKNAD0v-trNVEc1ELm1ORnkee2gg nolink]

– Vul de glaasjes met het mengsel, en zet onmiddellijk in de koelkast, toch voor een paar uur.

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZYJU1iAegdmopTIa9h7F1gWDl7vkTSdAk9NdQyFiLADP nolink]

– Hak de cashewnoten grof, of vijzel ze plat, en bak ze, samen met de bloemsuiker, in een pan met antiaanbaklaag. Vetstof heb je niet nodig. Roer geregeld om tot de nootjes mooi bruin kleuren, maar let op dat ze niet verbranden.
Je kan dit op voorhand doen, maar uit ervaring weet ik dat iedereen begint te watertanden van de bakgeur alleen al.

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZZItNNIjrr53vbldi3uWq8nIb5k4TiBnjjJKfWSKCpAK nolink]

Laat even afkoelen, en versier de glaasjes met een stevige schep nootjes.

[garagetv S5tWrMlltinbzaDc-uPAawZbIXKdjUiwWbvLw6xnCcuwmyDlqQshOV7vu3DIz6p-d5 nolink]
Smakelijk!

Kobe is ziek.

Kobe is ziek. Op zich niks speciaals bij een peuter van anderhalf, dat komt wel meer voor.

Alleen komt het deze keer wel zéér ongelegen: hij moet morgenvroeg geopereerd worden voor kryptorchie en fimosis.

Ik weet niet wat zijn dokter zal beslissen. Een verkoudheid of een serieuze hoest betekent geen anesthesie, en dus geen operatie. Maar Kobe heeft geen koorts, is alleen bijzonder lusteloos, heeft vrijdagnacht en deze morgen overgegeven, en verder nog nauwelijks iets gegeten. Hij is dus wel verzwakt, ja, maar er is zeker geen infectie.

Op zondag kan ik die dokter niet bereiken, maar ik zou eigenlijk wel willen weten waar we aan toe zijn voor ik morgenvroeg om zeven uur met pak en zak aan het ziekenhuis sta. Maar soit, Wolf moet ook een kleine ingreep ondergaan, we moeten er dus toch zijn.

Maar ik kijk er niet naar uit dat ik Kobe zijn flesje zal moeten ontzeggen morgenvroeg, en dat eventueel voor niks.

Blah.

Babysit

Gisterenavond zijn Bart en ik gaan eten voor de nieuwjaarsdiner van Netlash, samen met alle collega’s dus. Locatie was Het Aards Paradijs in Merendree, en ik moet zeggen, het was de moeite waard. Ik had nog nooit eerder wortelspons gegeten, of lolly van hazenpaté, of koekje van champignon, of een bolletje van rozenbottel. U raadt het al: de chef alginds is een adept van het moleculair koken, stijl Ferran Adria.

Voor de gelegenheid hadden we een babysitter gevraagd die ook wilde blijven slapen. Ik heb een logeerkamer met excellent bed, dus waarom ook niet? Wolf en Kobe waren klaar, ze moest ze enkel nog in bed steken. Ik had Wolf verteld dat hij ‘s morgens haar mocht wakker maken, en zij wist wat ze moest doen met de kinderen, zodat wij nog wat konden slapen.

Enfin, rond elf uur ging mijn telefoon. Dat Kobe serieus had overgegeven, dat ze hem al in bad had gestoken, een verse pyama had aangedaan, dat zijn bedje ververst was, maar dat ze het toch even wou laten weten. Bart wilde meteen naar huis vertrekken, maar dat vond ze niet nodig, alles was alweer onder controle.
Het arme kind: normaal ging ze een avondje rustig tv kunnen kijken, en net nu bleek Kobe last te hebben van zijn maag.

Een dik kwartier later: SMS. Dat Kobe nog eens had overgegeven, en dat ze hem nu wat rechtop ging laten zitten. Hij gedroeg zich nochtans goedlachs en springlevend.

We zaten op dat moment nog na te praten bij een koffie, zodat we maar meteen zijn doorgegaan. Je mag nog zó bedrijfsleider zijn, op zo’n moment ben je vooral ouder.

Thuisgekomen lag het huis er rustig bij, maar kwam Lien toch even verslag uitbrengen. Kobe sliep alweer, heerlijk rustig. Ik heb alle vuile spullen maar meteen in de wasmachine gestoken, en dat was dat.

En de volgende morgen? Hebben Bart en ik heerlijk lang geslapen. Rond tien uur bleek Kobe alweer in zijn bedje te liggen, en zat Lien met Wolf Mario Galaxy te spelen op de Wiii.

Ik denk, ondanks het feit dat het me het dubbele van een gewone avond kost, dat ik toch vaker eens een babysit ga vragen die blijft slapen. Dat is wel zó heerlijk…

Bad

Ik gebruik mijn bad eigenlijk niet zoveel. Een douche is zoveel sneller, efficiënter en vooral milieubewuster.

Maar soms kan ik echt zin hebben om een lang heet bad te nemen, zoals gisterenavond. Heet mag je in dit geval letterlijk nemen: het badthermometertje wees op een bepaald moment 41,8 aan. Gezond? Nee. Zalig? Oh ja.

Maar een bad is niet zomaar een bad. Daar hoort een heerlijk zacht satijnig badschuim bij. En kaarsjes. En een glaasje Baileys of zoiets. En iets om te knabbelen, zoals een lat donkere chocolade. En dan ook nog iets om te lezen natuurlijk, niks zwaars, eerder een tijdschrift of zo. En dan moet er lekker veel water in, en de badkamer moet heerlijk warm zijn. En de spots wat gedimd, zodat de sfeer er zalig is. Alleen de muziek was ik vergeten opzetten, maar eigenlijk vond ik dat niet eens zo erg.

En dan ziet dat er zo uit:

bad.jpg

En ja, dan ben ik wel een paar uur zoet.

Hoe gaat u in bad?

Bagaasj Perdu

Een blogje dat ik al een tijdje volg, en al van plan was aan te raden: Bagaasj Perdu.

Geschreven door twee leerlingen van me, respectievelijk vierde en vijfde middelbaar. Leuke en vooral ook bizarre gedachten.

En vandaag dan een postje dat me nauw aan het hart ligt: de poëtische vertaling die ze moesten maken van mijn lievelingsgedicht van Catullus.